Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Slagvelden van Verdun en Somme

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Verdun Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6765
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 11 Dec 2010 9:20    Onderwerp: Slagvelden van Verdun en Somme Reageer met quote

Het Noord-Franse stadje Verdun geldt sinds 1916 als symbool voor de gruwelijkheid van de oorlog. In tien maanden tijd werden hier op een terrein van tien bij tien kilometer naar schatting 710.000 Duitse en Franse militairen gedood of gewond. Toch was de slag die de Britten tegelijkertijd voerden aan de rivier de Somme mogelijk nog gruwelijker. En dat terwijl het offensief daar juist de aandacht moest afleiden van het zwaar belegerde Noord-Franse stadje.



'Geen linie mag aan onze bombardementen ontkomen, geen enkele aanvoerlijn mag onaangetast blijven. De vijand mag zich nergens veilig voelen', zo luidde het order die Duitse artilleristen kregen aan de vooravond van de Slag bij Verdun. De Duitse bevelhebber Erich von Falkenhayn had een overweldigende hoeveelheid artillerie en infanterie samengetrokken rond Verdun voor de uitvoering van een simpel en tamelijk bruut plan. In de voor de Duitsers gunstige noordwestelijke punt van Frankrijk wilde hij met felle aanvallen de Fransen dwingen tot een gevecht bij Verdun, dat een belangrijke schakel was in de Franse verdedigingslinie. Verdun was een historische voorpost voor de Fransen en zou om die reden fel worden verdedigd. Het kon bovendien van drie kanten worden beschoten. De Fransen hadden de keus versterkingen sturen naar een slag die nauwelijks te winnen was - een tactiek die wel moest leiden tot wat Falkenhayn omschreef als 'weissbluten' (doodbloeden) - of het vestingstadje op te geven. Voor de Duitsers zat het altijd goed.
De ruim 1200 zware wapens - waaronder dertien formidabele houwitsers van kaliber 420-mm en zeventien van 305-mm - die bij het ochtendkrieken op 21 februari 1916 het vuur openden op de verraste Franse linies, schoten tot half vijf 's middags onafgebroken door. Bij de stormaanvallen die volgden, wist de Duitse infanterie de vernietigde eerste linie met gemak te veroveren. De tweede linie werd twee dagen later onder de voet gelopen. Over het hele front aan de rechterkant van de Maas rukten de Duitsers ongeveer 8 kilometer op richting Verdun. De val op 25 februari van Fort Douaumont, een haast onneembaar geacht fort in de verdedigingslinie rond Verdun, was een harde klap. In heel Duitsland werden uit blijdschap de klokken geluid.
De Fransen reageerden met de aanstelling van een nieuwe bevelhebber: generaal Philippe Pťtain. Die zorgde ervoor dat de Franse bevoorrading weer een geoliede machine werd. Over een razendsnel aangelegde weg ('La Voie Sacrťe') door het modderige gebied reden al gauw 6000 vrachtwagens per dag naar het front. Gedurende de Slag bij Verdun zijn over deze weg ongeveer twee miljoen Franse soldaten en een miljoen munitie vervoerd. Vanaf de linker Maasoever konden zij de Duitse aanvallers al spoedig in de flank beschieten.
Om hun flank te beschermen verplaatsten de Duitser het offensief naar de forten aan de linkeroever van de Maas. Daarvoor moesten ze eerst de heuvelruggen Le Mort-Homme en CŰte 304 innemen. Opnieuw gebeurde dat met een hevig inleidend artilleriebombardement, gevolgd door massale infanteriebestormingen. De strijd ging maandenlang op en neer. De paar granaattrechters die de Duitsers bij de ene aanval veroverden, heroverden de Fransen bij de volgende stormloop. Pas in juni werden de beide toppen door de Duitsers bezet. Op de linker Maasoever liepen de Duitse offensieven vast, maar aan de andere kant van het front wisten ze het door loopgraven omgeven Fort Vaux te veroveren, na een weken durende vreselijke slag. Ten kostte van enorme verliezen klauterden Duitse infanteristen op 2 juni bovenop het fort, waarna ze strijdgas naar binnen lieten stromen. Toen dat niet genoeg bleek, gingen belegeraars elkaar te lijf met handgranaten, vlammenwerpers en de bajonet. De gevechten zetten zich voort tot in de onderaardse gangen onder het fort. Na de overgave op 7 juni lagen zo ver als het oog reikte, de lijken opgestapeld rond het bouwwerk.

Fosgeen
De gevechten die zich vervolgens voordeden tussen Douaumont,Vaux en Chapelle St. Fine waren zo mogelijk nog gruwelijker. Op 23 juni golfden nog eens 50.000 Duitse soldaten met de bajonet op het geweer in zestien linies naar de Franse loopgraven, nadat voorafgaand een nieuw gas, fosgeen, op de Franse stellingen was afgevuurd. Ze ploegden door velden die gepokt waren door de ontploffingen van twintig miljoen granaten. 'Ils ne passeront!' (Ze komen er niet langs) werd de gevleugelde Franse kreet. En inderdaad, ondanks dagenlange aanvallen kwamen de Duitsers er niet door.
Na nog een laatste wanhopige poging op 11 juli van 40.000 infanteristen, opnieuw voorafgegaan door een zwaar artilleriebombardement, gaven de Duitsers hun massale offensieven op. Nadat de Fransen eerst Fort Douaumont (24 oktober) en vervolgens het verloren gebied op de oostoever van de Maas (15 december) hadden heroverd, zaten beide partijen opnieuw in hun startposities.
De vermindering van de enorme Duitse druk op het front bij Verdun was een direct gevolg van de start op 1 juli van een nieuw Brits offensief aan de Somme. De plannen daarvoor waren al gemaakt aan het einde van 1915, maar ze werden nu versneld uitgevoerd om de Duitsers te dwingen reserves vanuit Verdun over te brengen naar het nieuwe slagveld. De nieuwe Britse bevelhebber aan dit front, sir Douglas Haig, was optimistisch en sprak al van de 'Big Push' die er aan zat te komen. De eerste slag zou volgens hem Bapaume worden veroverd.
Een miljoen manschappen waren samengebracht voor het offensief. Probleem was alleen dat het voor het merendeel jonge rekruten waren zonder enige gevechtservaring, die zich kort tevoren vrijwillig hadden aangemeld.
De voorbereidingen op het offensief gebeurden minutieus. Soldaten kregen aan de hand van maquettes in detail te horen wat er moest gebeuren. Maar de bloederige praktijk zou er heel anders uitzien.

Golf na golf.
De verpletterende artilleriebeschietingen die de Britten in navolging van de Duitse openingsaanval bij Verdun uitvoerden, leidden niet tot vernietiging van de vijandelijke loopgraven en prikkeldraadversperringen, zoals gehoopt. Integendeel, de Duitsers, die goed ingegraven zaten in tot vijftien meter diepe, in kalk uitgehouwen schuilplaatsen, kwamen met hun mitrailleurs boven de grond toen na zeven dagen het gedreun van de beschietingen ophield. Daar zagen zij Britse infanteristen met zware bepakking in slagorde op zich afkomen, in linies van telkens twee pelotons, 120 mannen naast elkaar. Ze werden begeleid door doedelzakspelers. Om de minuut ging een nieuwe golf manschappen 'over de top', de loopgraven uit. De jonge Britten van het Vierde Britse Leger hadden van hun commandant, generaal Henry Rawlinson, en Haig de verzekering gekregen dat ze uitsluitend dode Duitsers zouden tegenkomen. Dekking zoeken of hulp bieden aan gewonden was niet toegestaan, dat zou het offensief maar ophouden.

Gehaktmolen.
Toen de Duitse mitrailleurs en intact gebleven artilleriestellingen het vuur openden op de vrijwel onbeschermde soldaten waren de gevolgen verschrikkelijk. Tot overmaat van ramp bleken ook de prikkeldraadversperringen ongeschonden. Velen stierven terwijl ze die versperringen, onder vijandelijk vuur, probeerden door te knippen. Aan het einde van de dag bedroegen de Britse verliezen ongeveer 60.000 man, van wie volgens officiŽle cijfers 19.240 gedood. Gewonden bleven kermend achter in het niemandsland. Hulp bieden was vaak onmogelijk door het vijandelijke vuur. Op sommige plaatsen staakten Duitsers die zich niet meer bedreigd zagen het vuren, uit afgrijzen over het ontstellende bloedbad. Bij een totale inzet van ongeveer 115.000 Britten, was het verliespercentage niet minder dan 50 procent. De Duitsers, die slechts 8400 man verloren op die eerste dag, hoefden haast nergens terreinverlies toe te staan. Alleen Montauban was veroverd. Ook vijf Franse divisies vielen op die eerste dag aan. Een actie van een ervaren Frans contingent in de zuidelijke sector had enig succes. Maar ook zij konden hun doel, het stadje Pťronne, niet bereiken. Zelfs Haig kon nu - zij het met moeite - worden overtuigd dat een wijziging van tactiek nodig was.
Met aanvallen op kleinere schaal werd alsnog geprobeerd de Duitsers in het nauw te drijven. Die verzetten zich met ongekend hevigheid. Het slagveld aan de Somme kreeg zo al snel het dramatische karakter van Verdun: een gehaktmolen waar onophoudelijk verse divisies in werden gestuurd, zonder ernstige overlevingskansen.

Gepantserde monsters.
Een van de spaarzame verrassingen was de verschijning half september van 36 Britse tanks van het type Mark I. De gepantserde monsters, waarvan sommige met machinegeweren, andere met een licht kanon, joegen de Duitse infanteristen de stuipen op het lijf. De Britse infanterie wist, vlak achter de tanks oprukkend, een terreinwinst van bijna 2 kilometer te boeken voordat de stalen gevaarten door mechanische problemen of door artillerievuur stilvielen. Aan het volledig vastgelopen Sommefront leek een spectaculaire terreinwinst behaald, maar nadat de paniek voorbij was namen de Duitsers gewoon hun posities weer in.
Toen het offensief op 19 november 1916 officieel werd gestaakt, stond het verliescijfer op ruim 1,2 miljoen. Het aantal doden en gewonden aan Duitse zijde bedroeg ongeveer 600.000 man, aan Franse zijde 190.000 en aan Britse zijde ongeveer 420.000. Het 140 dagen durende offensief had bevelhebber Douglas Haig een terreinwinst van ongeveer tien kilometer opgeleverd. Bapaume, het stadje dat volgens zijn inschatting op de eerste dag zou worden ingenomen, lag nog zes kilometer verwijderd van het verste punt dat de Britten bereikten.
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de GalliŽrs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Verdun Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group