Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

[gedicht] Gedichten hoekje

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Kunst Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 30 Mei 2005 8:58    Onderwerp: [gedicht] Gedichten hoekje Reageer met quote

hier kan men bekende en onbekende gedichten uit en over WO1 kwijt
dus heeft uw een favoriet.......deel het hier met andere users

ik begin dus maar vast met mijn persoonlijke favoriet

van Ewart Alan Mackintosh (Gesneuveld 21 November 1917 op 24 jarige leeftijd)

(Private D Sutherland killed in action in the German trenches, 16 May 1916, and the others who died.)

So you were David's father,
And he was your only son,
And the new-cut peats are rotting
And the work is left undone,
Because of an old man weeping,
Just an old man in pain,
For David, his son David,
That will not come again.

Oh, the letters he wrote you,
And I can see them still,
Not a word of the fighting,
But just the sheep on the hill
And how you should get the crops in
Ere the year get stormier,
And the Bosches have got his body,
And I was his officer.

You were only David's father,
But I had fifty sons
When we went up in the evening
Under the arch of the guns,
And we came back at twilight -
O God! I heard them call
To me for help and pity
That could not help at all.

Oh, never will I forget you,
My men that trusted me,
More my sons than your fathers',
For they could only see
The little helpless babies
And the young men in their pride.
They could not see you dying,
And hold you while you died.

Happy and young and gallant,
They saw their first-born go,
But not the strong limbs broken
And the beautiful men brought low,
The piteous writhing bodies,
They screamed 'Don't leave me, sir',
For they were only your fathers
But I was your officer.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 30 Mei 2005 9:03    Onderwerp: Reageer met quote

ik zal nog wel een aanzetje geven
hier dan nog een

deze is van Philip Johnstone (John Stanley Purvis) die gewond was geraakt aan de Somme

High Wood
Ladies and gentlemen, this is High Wood,
Called by the French, Bois des Fourneaux,
The famous spot which in Nineteen-Sixteen,
July, August and September was the scene
Of long and bitterly contested strife,
By reason of its High commanding site.
Observe the effect of shell-fire in the trees
Standing and fallen; here is wire; this trench
For months inhabited, twelve times changes hands;
(They soon fall in), used later as a grave.
It has been said on good authority
That in the fighting for this patch of wood
Were killed somewhere above eight thousand men,
Of whom the greater part were buried here,
This mound on which you stand being ...
Madame, please,
You are requested kindly not to touch
Or take away the Company's property
As souvenirs; you. ll find we have on sale
A large variety, all guaranteed.
As I was saying, all is as it was,
This is an unknown British officer,
The tunic having lately rotten off.
Please follow me - this way ...
The path, sir, please,
The ground which was secured at great expense
The Company keeps absolutely untouched,
And in that dug-out (genuine) we provide
Refreshments at a reasonable rate.
You are requested not to leave about
Paper, or ginger-beer bottles, or orange-peel,
There are waste-paper baskets at the gate.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 30 Mei 2005 9:07    Onderwerp: Reageer met quote

een foto die bij het laaste gedicht hoort

Franse toeristen op de Hartmannswillerkopf in 1919
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 30 Mei 2005 9:10    Onderwerp: Reageer met quote

een iets meer bekend
Van Siegfried Sassoon

The Hero
'Jack fell as he'd have wished,' the mother said,
And folded up the letter that she'd read.
'The Colonel writes so nicely.' Something broke
In the tired voice that quivered to a choke.
She half looked up. 'We mothers are so proud
Of our dead soldiers.' Then her face was bowed.
Quietly the Brother Officer went out.
He'd told the poor old dear some gallant lies
That she would nourish all her days, no doubt
For while he coughed and mumbled, her weak eyes
Had shone with gentle triumph, brimmed with joy,
Because he'd been so brave, her glorious boy.
He thought how 'Jack', cold-footed, useless swine,
Had panicked down the trench that night the mine
Went up at Wicked Corner; how he'd tried
To get sent home, and how, at last, he died,
Blown to small bits. And no one seemed to care
Except that lonely woman with white hair.
Siegfried Sassoon, 1917
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 30 Mei 2005 9:12    Onderwerp: Reageer met quote

On Passing the New Menin Gate

Who will remember, passing through this Gate,
the unheroic dead who fed the guns ?
Who shall absolve the foulness of their fate, -
Those doomed, conscripted, unvictorious ones ?
Crudely renewed, the Salient holds its own.
Paid are its dim defenders by this pomp;
Paid, with a pile of peace-complacent stone,
The armies who endured that sullen swamp.
Here was the world's worst wound. And here with pride
'Their name liveth for ever', the Gateway claims.
Was ever an immolation so belied
as these intolerably nameless names ?
Well might the Dead who struggled in the slime
Rise and deride this sepulchre of crime.
Siegfried Sassoon
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5085

BerichtGeplaatst: 30 Mei 2005 9:57    Onderwerp: Reageer met quote

Oké, ik doe mee.
Geen onbekend gedicht, maar wel een dat mij trof. En omdat mijn website begint met de laatste stofe van dit gedicht;

Siegfried Sassoon

Suicide in the Trenches

I knew a simple soldier boy
Who grinned at life in empty joy,
Slept soundly through the lonesome dark,
And whistled early with the lark.

In winter trenches, cowed and glum,
Whit crumps and lice and lack of rum,
He put a bullet trough his brain.
No one spoke of him again.

You smug-faced crowds with kindling eye
Who cheer when soldier lads march by,
Sneak home and pray you'll never know
The hell were youth and laughter go.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Paul



Geregistreerd op: 25-2-2005
Berichten: 1576

BerichtGeplaatst: 05 Jun 2005 13:24    Onderwerp: Gedichten. Reageer met quote


Paul.
_________________
Er is nog zoveel wat we niet weten.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 10 Jun 2005 5:30    Onderwerp: Reageer met quote

Gedicht overgenomen uit de documentaire ’’De laatste eer’’.

Uitgezonden op maandag 22 december 2003.

Ik werd half wakker, vreemd, kalm, en mijn slaap wilde niet wijken,
want dit was de slaap die alles heelt, en ons bevrijdt van alle angst.

Schoten kwamen van links en rechts, met granaten en vlammen ook,
en maakten mijn zonverlichte dag tot nacht, en niemand weet nog hoe ik heet.

De jaren trokken voorbij, terwijl ik wachtte. Van hele generaties wist ik niets. Verdrietig wist ik, dat het mijn lot was, geen vader te zijn, geen zoon vast te houden.

Weer hoorde ik krijgsgerucht toen ik 20 jaar geslapen had.
5 lange jaren , misschien meer, tot het eindelijk weer vrede werd.

Meer jaren gingen, nieuwe stemmen kwamen om steen en loopgraaf te verkennen, maar niemand riep mijn naam, dus bleef ik wachten , bidden…….

Misschien, misschien…dacht ik telkens weer, misschien dat men mij roept dit keer. Maar steeds waren het andere makkers, niemand kwam mij nooit bevrijden.

Jaren duurde zo mijn wake, nooit zijn zij gekomen voor mij.
Niemand zocht, en niemand huilde, niemand bleef en zei mijn naam,

toen ik deze zomer stemmen hoorde, zacht, verstikt van tranen, en ik
wist dat zij gekomen waren, om de zinloze jaren weg te nemen.

Hun hart ging naar me uit. Ze heelden mij zoals de anderen, want ze waren voor mij alleen gekomen, om mij mee naar huis te nemen.

Nu ken ik vrede, en kan ik gaan. Overal waar mijn familie mijn naam spreekt.
Die dag kon mijn ziel naar huis, omdat op die dag, mijn familie kwam.

Gepost door Paul in een ander topic, maar het verdient een plekje hier.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
eagle



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 1640

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2005 10:49    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Le Dormeur du val.

C'est un trou de verdure, où chante une rivière
Accrochant follement aux herbes des haillons
D'argent; où le soleil, de la montagne fière,
Luit: c'est un petit val qui mousse de rayons.

Un soldat jeune, bouche ouverte, tête nue,
Et la nuque baignant dans le frais cresson bleu,
Dort; il est étendu dans l'herbe, sous la nue,
Pâle dans son lit vert ou la lumière pleut.

Les pieds dans les glaïeuls, il dort. Souriant comme
Sourirait un enfant malade, il fait un somme:
Nature, berce-le chaudement: il a froid.

Les parfums ne font pas frissonner sa narine.
Il dort dans le soleil, la main sur sa poitrine
Tranquille. Il a deux trous rouges au côté droit.

Arthur Rimbaud, novembre 1870


weliswaar een oorlog eerder, maar toch..

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2005 8:11    Onderwerp: Reageer met quote

The Road to La Bassée: Bernard Newman & Harold Arpthorp

I went across to France again, and walked about the line,
The trenches have been all filled in - the country's looking fine.
The folks gave me a welcome, and lots to eat and drink,
Saying, 'Allo, Tommee, back again? 'Ow do you do? In ze pink?'
And then I walked about again, and mooched about the line;
You'd never think there'd been a war, the country's looking fine.
But the one thing that amazed me most shocked me, I should say
- There's buses running now from Bethune to La Bassée!

I sat at Shrapnel Corner and I tried to take it in,
It all seemed much too quiet, I missed the war-time din.
I felt inclined to bob down quick - Jerry sniper in that trench!
A minnie coming over! God, what a hellish stench!
Then I pulled myself together, and walked on to La Folette -
And the cows were calmly grazing on the front line parapet.
And the kids were playing marbles by the old Estaminet -
Fancy kiddies playing marbles on the road to La Bassée!

You'd never think there'd been a war, the country's looking fine -
I had a job in places picking out the old front line.
You'd never think there'd been a war - ah, yet you would, I know,
You can't forget those rows of headstones every mile or so.
But down by Tunnel Trench I saw a sight that made me start,
For there, at Tourbieres crossroads - a gaudy ice-cream cart!
It was hot, and I was dusty, but somehow I couldn't stay -
Ices didn't seem quite decent on the road to La Bassée.

Some of the sights seemed more than strange as I kept marching on.
The Somme's a blooming garden, and there are roses in Peronne.
The sight of dear old Arras almost made me give three cheers;
And there's kiddies now in Plugstreet, and mamselles in Armentiers.
But nothing that I saw out there so seemed to beat the band
As those buses running smoothly over what was No Man's Land.
You'd just as soon expect them from the Bank to Mandalay
As to see those buses running from Bethune to La Bassée.

Then I got into a bus myself, and rode for all the way,
Yes, I rode inside a bus from Bethune to La Bassée.
Through Beuvry and through Annequin, and then by Cambrin Tower -
The journey used to take four years, but now it's half an hour.
Four years to half an hour - the best speedup I've met.
Four years? Aye, longer still for some - they haven't got there yet.
Then up came the conductor chap, 'Vos billets s'il vous plait.'
Fancy asking for your tickets on the road to La Bassée.

And I wondered what they'd think of it - those mates of mine who died -
They never got to La Bassée, though God knows how they tried.
I thought back to the moments when their number came around,
And now those buses rattling over sacred, holy ground,
Yes, I wondered what they'd think of it, those mates of mine who died.
Of those buses rattling over the old pave close beside.
'Carry on! That's why we died!' I could almost hear them say,
To keep those buses always running from Bethune to La Bassée!'
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Karin



Geregistreerd op: 12-3-2006
Berichten: 43

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2006 9:44    Onderwerp: Reageer met quote

Het bestaan van dit gedicht, de betekenis van de poppy en de eerste vijf regels geleerd van een Canadese veteraan van WO2:

In Flanders Fields
By: Lieutenant Colonel John McCrae, MD (1872-1918) Canadian Army

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
eagle



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 1640

BerichtGeplaatst: 30 Mrt 2006 14:54    Onderwerp: Reageer met quote

Haßgesang auf England

Wir wollen nicht lassen von unserem Haß,
Wir haben alle nur einen Haß,
Wir lieben vereint, wir hassen vereint,
Wir haben alle nur einen Feind: England!

Ernst Lissauer, een dichtende dilettant

een antwoord van de Engelsen:
Down with the Germans,
down with them all ...
cut out their tongues,
pull out their eyes
down, down with them all.”

Daily Grafic

http://www.faz.net/s/Rub1DA1FB848C1E44858CB87A0FE6AD1B68/Doc~E676415EB1A4A4F65B8569F670D2D3863~ATpl~Ecommon~Scontent.html
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 13:12    Onderwerp: Reageer met quote

The Soul of Australia

In the light of dawn, the break of day,
Through the waters chill they fought their way;
Like their sires of old, to the Motherland
They came o’er the sea, and they sprang to the strand;
And the blood of the Angles, the Scot, and the Celt
Grew hot in their veins as the war fire they felt.

In the light of noon, in the bright sunlight,
They fought up the cliffs from height to height;
And the sun shone down on that scene of strife
Where the ‘Soul of Australia’ came to life,
As the blood of Australians was shed on the sod,
For Australia, for Britain, Humanity, God.

Shall Australia mourn for the sons she has lost-
Should Australians weep? Nay! Great though the cost,
Joy mingles with grief, and pride mingles with pain,
For our boys died like heroes, and died not in vain.
And the ‘Soul of Australia’, new-born on that day
When her sons died at ANZAC, shall never decay

J.H.M.
The Brisbane Courier, 25 April 1916
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 13:17    Onderwerp: Reageer met quote

ANZAC Cove

There's a lonely stretch of hillocks
There's a beach asleep and drear
There's a battered broken fort beside the sea
There are sunken, trampled graves
And a little rotting pier
And winding paths that wind unceasingly


There's a torn and silent valley
There's a tiny rivulet
With some blood upon the stones beside its mouth
There are lines of buried bones
There's an unpaid waiting debt
There's a sound of gentle sobbing in the South

LEON GELLERT
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 13:20    Onderwerp: Reageer met quote

For The Fallen

With proud thanksgiving, a mother for her children,
England mourns for her dead across the sea.
Flesh of her flesh they were, spirit of her spirit,
Fallen in the cause of the free.

Solemn the drums thrill: Death august and royal
Sings sorrow up into immortal spheres.
There is music in the midst of desolation
And a glory that shines upon our tears.

They went with songs to the battle, they were young,
Straight of limb, true of eye, steady and aglow.
They were staunch to the end against odds uncounted,
They fell with their faces to the foe.

They shall grow not old, as we that are left grow old;
Age shall not weary them, nor the years condemn.
At the going down of the sun and in the morning
We will remember them.

They mingle not with their laughing comrades again;
They sit no more at familiar tables at home;
They have no lot in our labour of the day-time;
They sleep beyond England's foam.

But where our desires are and our hopes profound,
Felt as a well-spring that is hidden from sight,
To the innermost heart of their own land they are known
As the stars are known to the Night;

As the stars that shall be bright when we are dust,
Moving in marches upon the heavenly plain,
As the stars that are starry in the time of our darkness,
To the end, to the end, they remain.

Laurence Binyon (1869-1943)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 19:48    Onderwerp: Reageer met quote

The Dreamers

Soldiers are citizens of death's grey land,
Drawing no dividend from time's to-morrows.
In the great hour of destiny they stand,
Each with his feuds, and jealousies, and sorrows.


Soldiers are sworn to action; they must win
Some flaming, fatal climax with their lives.
Soldiers are dreamers; when the guns begin
They think of firelit homes, clean beds, and wives.


I see them in foul dugouts, gnawed by rats,
And in the ruined trenches, lashed with rain.
Dreaming of things they did with balls and bats,
And mocked by hopeless longing to regain
Bank-holidays, and picture shows, and spats,
And going to the office in the train.

Siegfried Sassoon
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 19:56    Onderwerp: Reageer met quote

A Soldier’s Cemetery

Behind that long and lonely trenched line
To which men come and go, where brave men die,
There is a yet unmarked and unknown shrine,
A broken plot, a soldier’s cemetery.
There lie the flower of youth, the men who scorn’d
To live (so died) when languished Liberty:
Across their graves flowerless and unadorned
Still scream the shells of each artillery.
When war shall cease this lonely unknown spot
Of many a pilgrimage will be the end,
And flowers will shine in this now barren plot
And fame upon it through the years descend:
But many a heart upon each simple cross
Will hang the grief, the memory of its loss.

by John William Streets (killed and missing in action on 1 July 1916 aged 31)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11533

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 19:58    Onderwerp: Reageer met quote

We Shall Keep the Faith

Oh! you who sleep in Flanders Fields,
Sleep sweet - to rise anew!
We caught the torch you threw
And holding high, we keep the Faith
With All who died.

We cherish, too, the poppy red
That grows on fields where valor led;
It seems to signal to the skies
That blood of heroes never dies,
But lends a lustre to the red
Of the flower that blooms above the dead
In Flanders Fields.

And now the Torch and Poppy Red
We wear in honor of our dead.
Fear not that ye have died for naught;
We'll teach the lesson that ye wrought
In Flanders Fields.

by Moina Michael, November 1918
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 20:57    Onderwerp: Reageer met quote

Paul van Ostaijen (1896-1928) - bedreigde stad.



B E D R E I G D E S T AD

Visé marsj Luik mortieren
marsj mortieren
Puppchen Du bist mein Augistirn
Puppchen mein liebes Puppchen Heil Dir im Siegerkranz
défilé van éen dag éen nacht door Brussel

A r m e e ..v o n ..K l u c k

jef jef jef 'ne Zeppelin

..................................kruipt al gauw de kelder in..

eins zwei ..eins zwei ..eins zwei ..eins zwei

Pruisies Pruisies

marsj mortieren



Wij staan mijn broer les hommes au balcon

het

de verre toren en

de saKKaden van het vertraPte leger

de Masochistiesemarsj

d e ..............d... é ...b ...â ...c ...l ...e
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13329

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 21:12    Onderwerp: Reageer met quote

Heinrich Lersch onderging het soldatenleven aan den lijve, tot aan de zware verwonding die hij in 1916, tijdens gevechten in de Champagne, oploopt. Die geloofwaardigheid is wat hem zo populair maakt bij de kameraden aan het front, de Frontschweine die in de ellende zitten en die weten dat hij een van hen is. Van hem het gedicht Brüder. Het is vooral de zin Es hat ein jeder Toter des Bruders Angesicht die me zo aangrijpt.

Quote:
Brüder

Es lag schon lang ein Toter vor unserm Drahtverhau,
Die Sonne auf ihn glühte, ihn fühlte Wind und Tau.

Ich sah ihm alle Tage in sein Gesicht hinein,
und immer fühlt ichs fester: Es muss mein Bruder sein.

Ich sah in allen Stunden, wie er so vor mir lag,
und hörte seine Stimme aus frohem Friedenstag.

Oft aus der Nacht ein Weinen, das aus dem Schlaf mich Trieb:
Mein Bruder, lieber Bruder – hast du mich nicht mehr lieb?

Bis ich, trotz allen Kugeln, zur Nacht mich ihm genaht
und ihn geholt. – Begraben: – Ein fremder Kamerad.

Es irrten meine Augen – Mein Herz, du irrst dich nicht:
Es hat ein jeder Toter des Bruders Angesicht.


Laatst aangepast door Richard op 01 Apr 2006 21:17, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13329

BerichtGeplaatst: 01 Apr 2006 21:17    Onderwerp: Reageer met quote

Jeannette Klusman, een goede vriendin en docente Duits aan de Hogeschool voor de Journalistiek maakte op mijn verzoek de volgende - mooie en rake - vertaling.

Quote:
Broeders

Er lag allang een dode voor het prikkeldraad,
De zon brandde op hem, wind en dauw voelden hem.

Ik keek hem alle dagen in 't gezicht,
en steeds duidelijker voelde ik het: het moet mijn broeder zijn.

Ik zag in al die uren, hoe hij zo voor mij lag,
en hoorde zijn stem uit een opgewekte vredesdag.

Vaak uit de nacht zijn huilen, dat uit de slaap mij hield:
mijn broeder, dierbare broeder – heb je me niet meer lief?

Tot ik, ondanks alle kogels, 's nachts naar hem toe ben gegaan
en hem heb gehaald. – Begraven: een onbekende kameraad.

Mijn ogen vergisten zich – Mijn hart, jij vergist je niet:
Een ieder heeft als dode zijn broeders aangezicht.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Emiel



Geregistreerd op: 22-7-2005
Berichten: 6221

BerichtGeplaatst: 14 Jan 2007 22:35    Onderwerp: Reageer met quote

Voorbij niemandsland

naamloos zwerft de dood
door eindeloze rijen
snijdt met scherp
de lucht aan repen

hier is het dat elk seizoen
de winter draagt
met natte voeten

papavers enten zich op trots
plooien open
en sneuvelen na even
dun verfomfaaid neer

oorlog
in onvoltooide sporen

Ann Tronquo

Een veld vol papavers


Hoe hij zich ingroef.
Hoe hij dan lag te luisteren
tot de zon de nevel doorboorde
met licht.

Hoe het dan spatte
uit duizend geweren,
hoe de vogels verbloedden
in het klaprozenrood.

Papavers. Een veld vol papavers.
Zoveel schrijnende wonden.
Zoveel gloeiende ogen.
Zoveel aarde ontwricht.

Nooit sprak mijn vader van dood.
Jaren later werd hij begraven
met de schreeuw in zijn keel
die zijn leven zozeer had verkort.

Papavers. Zoveel papavers.
Mijn ogen verkennen de Westhoek
met de angst om mijn vader
in elk beetje rood.

Iris Van de Casteele



Reactie van de Nederlandse dichter Joop Leibbrand waarin onder meer deze woorden:

.... Van 'Een veld vol papavers' ben ik zeer onder de indruk. Iedere regel, ieder woord is raak en het beeld raakt niet meer uit je dachten. Doe ik je andere werk tekort, als ik zeg dat ik dit het beste vind dat ik ooit van je gelezen heb? (Ik weet dat je eigenlijk niet over 'het beste' moet spreken; het is altijd relatief en gebonden aan een bepaald moment en gek genoeg heeft het ook altijd iets van depreciatie van het andere in zich - maar zo bedoel ik het dus niet, het zij nadrukkelijk gezegd.) Als dit gedicht in een belangrijke bloemlezing wordt opgenomen, wordt het een 'klassiek' oorlogsgedicht, dat kan niet anders. En het is een geweldige eerbetoon aan je vader. ...

Scherven

Regengordijn van scherven
gierend maaiende dood


hellenevel in niemandsland
gewonde kreten verstikkend
etsend aarde rood


levens genadeloos ontrukt
tot gekerfde letters


stille getuigen op witte steen,
gevallen strijdersnamen
in een woestenij zonder erbarmen


hoe papavers zich ankeren
in een omgebrakte aarde,
het tere zuiverste rood
ontplooiend van


vergane namen in een
regen van scherven.


Bijdrage / Contribution: Hendrik Hoogland.

Een jaar

Gedicht naar aanleiding van de bezetting van Esen in 1914-1915, nu 90 jaar geleden in 2005

EEN JAAR.

Een jaar zijn ze gevlucht.
Een jaar zijn ze op den dool.
Gezinnen zijn uiteen gerukt.
Vaders en moeders verbannen.
Vaders en moeders gedood.
Zonen en echtgenoten soldaat in het slijk,
voor een onzinnige oorlog
Een ja ar zaait men dood,
een jaar zaait men vernieling.

In ons dorp heerst de dood.
Het werd een gruwelplaats.
Leeg ….verwoest …. verlaten,
Huizen verbrand, kapot.
Duizenden inslagen.
Duizenden kogels.
Duizenden scrapnels.
Een stroom scheidt deze.
Een stroom selecteert deze.

Een jaar wordt gesmeekt,
een jaar wordt gehoopt.
Een jaar dood men de vrede.
Bommen vallen
Kanonnen knallen,
Geweren schieten
Bajonetten spiesen,
Lichamen vallen
Gekwetsten huilen.

Een jaar wordt gehoopt.
Een jaar wordt gesmeekt
naar vrede en stilte.
Waarom dit onzinnig geweld?
Niet eens met reden.
Gestart uit hoogmoed,
maar zonder doel.
Nooit meer oorlog,
Maar ….. wanneer?



Haesaert Roger





met hartelijk dank aan www.wo1.be
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
cossee



Geregistreerd op: 8-4-2005
Berichten: 1524

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2007 16:42    Onderwerp: Reageer met quote

( Het bevel is gegaan tot aan het einde van die rij mannen die ineengedoken zitten achter de heuvel. De aarde ruikt er zoals alle gebombardeerde plaatsen. Een geur van kruit en vuur en temidden daarvan die smerige stroopgeur die achter in de neus blijft zitten en die de geur van dode mensen is. )

(Jacques Brel)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
ww_soldier



Geregistreerd op: 11-8-2006
Berichten: 1064
Woonplaats: Gentbrugge

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2007 17:21    Onderwerp: Reageer met quote

Heimkehr

‘Hij keerde niet terug’-
Dat is de klacht van je ziel
Hij die jij liefhad, keerde niet terug.
In den vreemde hebben ze hem
ten grave gedragen.
Luister naar een troostend woord:
Neem het mee in afzondering.
Sluit het
in de schrijn van je hart
in het geheim.
Misschien stilt het je pijn en geklaag
verandert het je twijfel en aarzeling,
geeft het antwoord op bange vragen
en kracht om te dragen:
’Wij zijn in den vreemde,
hij keerde terug.’

Martin Jentzsch
_________________
Wir kämpfen nicht für Vaterland. Und nicht für Deutsche Ehre! Wir sterben für den Unverstand. Und für die Millionäre.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13329

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2007 18:28    Onderwerp: Reageer met quote

Vertaling Jeannette Klusman.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
ww_soldier



Geregistreerd op: 11-8-2006
Berichten: 1064
Woonplaats: Gentbrugge

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2007 19:06    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt voor de aanvulling, ik heb het gedicht voor een toets gebruikt (soorten bronnen) maar ik heb niet bij de bron stil gestaan.
_________________
Wir kämpfen nicht für Vaterland. Und nicht für Deutsche Ehre! Wir sterben für den Unverstand. Und für die Millionäre.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13329

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2007 20:13    Onderwerp: Reageer met quote

De bron is Krieg. Ieper, het martyrium van 14/18 door Duitse ogen Smile
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
ww_soldier



Geregistreerd op: 11-8-2006
Berichten: 1064
Woonplaats: Gentbrugge

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2007 20:17    Onderwerp: Reageer met quote

Dank u Richard

Voila bij deze de volledige bronvermelding.
_________________
Wir kämpfen nicht für Vaterland. Und nicht für Deutsche Ehre! Wir sterben für den Unverstand. Und für die Millionäre.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6765
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 21 Okt 2007 20:32    Onderwerp: Reageer met quote

Mijn favorieten:

Pluck (1917)

Crippled for life at seventeen,
His great eyes seem to question why:
With both legs smashed it might have been
Better in that grim trench to die
Than drag maimed years out helplessly.

A child – so wasted and so white,
He told a lie to get his way,
To march, a man with men, and fight
While other boys are still at play.
A gallant lie your heart will say.

So broke with pain, he shrinks in dread
To see the 'dresser' drawing near;
And winds the clothes about his head
That none may see his heart-sick fear.
His shaking, strangled sobs you hear.

But when the dreaded moment's there
He'll face us all, a soldier yet,
Watch his bared wounds with unmoved air,
(Though tell-tale lashes still are wet),
And smoke his woodbine cigarette.

Eva Dobell

---------


Over the Top (1915)

Ten more minutes! – Say yer prayers,
Read yer Bibles, pass the rum!
Ten more minutes! Strike me dumb,
'Ow they creeps on unawares,
Those blooming minutes. Nine. It's queer,
I'm sorter stunned. It ain't with fear!

Eight. It's like as if a frog
Waddled round in your inside,
Cold as ice-blocks, straddle wide,
Tired o' waiting. Where's the grog?
Seven. I'll play yer pitch and toss –
Six. – I wins, and tails yer loss.

'Nother minute sprinted by
'Fore I knowed it; only Four
(Break 'em into seconds) more
'Twixt us and Eternity.
Every word I've ever said
Seems a-shouting in my head.

Three. Larst night a little star
Fairly shook up in the sky,
Didn't like the lullaby
Rattled by the dogs of War.
Funny thing – that star all white
Saw old Blighty, too, larst night.

Two. I ain't ashamed o' prayers,
They're only wishes sent ter God
Bits o' plants from bloody sod
Trailing up His golden stairs.
Ninety seconds – Well, who cares!
One –
No fife, no blare, no drum –
Over the Top – to Kingdom Come!

Sybil Bristowe
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
patten



Geregistreerd op: 3-10-2006
Berichten: 1590
Woonplaats: roeselare

BerichtGeplaatst: 21 Okt 2007 20:55    Onderwerp: Reageer met quote

eentje uit het boek den grooten oorlog
k'zing nu voorwaar hier
voor gans het publiek
en wil mijne klachten verstaan
ik ben enen man die in oorlogstijd
heb meer dan mijn plichten gekweten
na lange jaren van t'menszijn ontrukt
vescheen opeens enen dag
de vrede was daar
geweken t'gevaar
en ik k'wam naar huis toegereden
van alles ontnomen
zo stond ik op stroat
k'was te laat
mijn moedere gestorven
mijn vader was heen
droef geween
ons vroegere woning
zag ik langs de baan niet meer staan
de vogeltjes zongen
ach arme soldaat
k'kom te laat
troost om mijn lijden
en zie wat ik deed
als ik werd gemobiliseerd
ik die er zo moedig
voor t'vaderland streed
ben nu zonder troost hier op aard
k'verlangde zo vurig t"omhelzen en teer
helaas niemand was er niet meer
en voor mijn loon k'ging bij mijn patroon
om mijn vroeger werk te vinden
op t'kerkhof begraven
ligt mijne eerste schat k'was te laat
wij zwoeren elkaar trouw
tot der dood droefheid groot
wat kreeg ik voor antwoord
van mijnen patroon
dat was schoon
uwe plaats is bezet
en ik als soldaat ... kwam te laat
zo ben ik hier nu
op aarde alleen
waar is mijn geluk van voorheen
ik die hier vroeger
zo gelukkig was
ben nu gans tenedergeslagen
na lange tijd te hebben getracht
om met mijn familieschaar
daarom streed ik stuur
in t'woedende vuur
maar toch is alles reeds vergeten
zo kom ik na strijden
ge ziet hoe dat dat gaat
steeds te laat
zijt gij door den oorlog
gekwetst als soldaat
t'is te laat
een held is begraven
terzijde de straat
wat is dat ??
gevallen voor t'vaderland
arme soldaat
T'IS TE LAAT
_________________
patrick vancoillie
laat ons de belgische gesneuvelde soldaten nooit vergeten wat er ook moge gebeuren...... diksmuide...merkem....nieuwpoort ..... de ijzer !!!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 03 Feb 2008 9:03    Onderwerp: Reageer met quote

Niet echt WO1, wel treffend:

MONUMENTS AND MEMORIES
(for those who never came home)
By Robert A. Gannon

Some people say I should not waste the hours of my life
On monuments and memories recalling times of strife.
They seem to think it only is a name upon a stone,
While I reflect that easily that name could be my own.
Should I forget those men I knew who stood and fell by me?
Should I forget those torrid isles upon that sultry sea?
Should I forget that smiling lad from Arizona's plain,
Who fought alongside me though wounded and in pain?
Or should I just forget about that corpsman standing fast,
Who put his body over mine and took that mortar blast?
Should I forget those countless men who waded into shore
And gave their lives defending my country and my corps?
I can't forget one single name; those men are with me still.
If I don't remember them I ask you then, who will?
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Sanvean0



Geregistreerd op: 20-4-2008
Berichten: 14

BerichtGeplaatst: 08 Mei 2008 16:13    Onderwerp: Alan Seeger - Rendezvous Reageer met quote

Alan Seeger - Rendezvous

I have a rendezvous with Death
At some disputed barricade,
I have a rendezvous with Death
At some disputed barricade,
When Spring comes back with rustling shade
And apple-blossoms fill the air--
I have a rendezvous with Death
When Spring brings back blue days and fair.

It may be he shall take my hand
And lead me into his dark land
And close my eyes and quench my breath--
It may be I shall pass him still.
I have a rendezvous with Death
On some scarred slope of battered hill,
When Spring comes round again this year
And the first meadow-flowers appear.

God knows 'twere better to be deep
Pillowed in silk and scented down,
Where love throbs out in blissful sleep,
Pulse nigh to pulse, and breath to breath,
Where hushed awakenings are dear . . .
But I've a rendezvous with Death
At midnight in some flaming town,
When Spring trips north again this year,
And I to my pledged word am true,
I shall not fail that rendezvous.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Sanvean0



Geregistreerd op: 20-4-2008
Berichten: 14

BerichtGeplaatst: 08 Mei 2008 16:23    Onderwerp: Marian Allen - The Wind on the Downs Reageer met quote

Marian Allen - The Wind on the Downs

I like to think of you as brown and tall,
As strong and living as you used to be,
In khaki tunic, Sam Brown belt and all,
And standing there and laughing down at me.
Because they tell me, dear, that you are dead,
Because I can no longer see your face,
You have not died, it is not true, instead
You seek adventure in some other place.
That you are round about me, I believe;
I hear you laughing as you used to do,
Yet loving all the things I think of you;
And knowing you are happy, should I grieve?
You follow and are watchful where I go;
How should you leave me, having loved me so?

We walked along the tow-path, you and I,
Beside the sluggish-moving, still canal;
It seemed impossible that you should die;
I think of you the same and always shall.
We thought of many things and spoke of few,
And life lay all uncertainly before,
And now I walk alone and think of you,
And wonder what new kingdoms you explore.
Over the railway line, across the grass,
While up above the golden wings are spread,
Flying, ever flying overhead,
Here still I see your khaki figure pass,
And when I leave the meadow, almost wait
That you should open first the wooden gate.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Sanvean0



Geregistreerd op: 20-4-2008
Berichten: 14

BerichtGeplaatst: 08 Mei 2008 16:35    Onderwerp: Reageer met quote

Rupert Brooke - The Soldier

If I should die, think only this of me:
That there's some corner of a foreign field
That is for ever England. There shall be
In that rich earth a richer dust concealed;
A dust whom England bore, shaped, made aware,
Gave, once, her flowers to love, her ways to roam,
A body of England's, breathing English air,
Washed by the rivers, blest by suns of home.

And think, this heart, all evil shed away,
A pulse in the eternal mind, no less
Gives somewhere back the thoughts by England given;
Her sights and sounds; dreams happy as her day;
And laughter, learnt of friends; and gentleness,
In hearts at peace, under an English heaven.

Now,God be thanked Who has matched us with His honourn
And caught out youth,and wakened us from sleeping...
With hand made sure,clear eye and sharpened power,
To turn,as swimmers into cleaness leaping,
Glad from a wolrd grown old and cold and weary,
Leave the sick hearts that honour could not move,
And half-men and their dirty songs,and dreary,
And all the little emptiness of love.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Sanvean0



Geregistreerd op: 20-4-2008
Berichten: 14

BerichtGeplaatst: 08 Mei 2008 16:45    Onderwerp: Reageer met quote

Een paar gedichten van Charles H Sorley

To Germany

You are blind like us. Your hurt no man designed,
And no man claimed the conquest of your land.
But gropers both through fields of thought confined
We stumble and we do not understand.
You only saw your future bigly planned,
And we, the tapering paths of our own mind,
And in each other's dearest ways we stand,
And hiss and hate. And the blind fight the blind.

When it is peace, then we may view again
With new-won eyes each other's truer form
And wonder. Grown more loving-kind and warm
We'll grasp firm hands and laugh at the old pain,
When it is peace. But until peace, the storm
The darkness and the thunder and the rain.


-


Such, Such Is Death
Such, such is Death: no triumph: no defeat:
Only an empty pail, a slate rubbed clean,
A merciful putting away of what has been.

And this we know: Death is not Life, effete,
Life crushed, the broken pail. We who have seen
So marvellous things know well the end not yet.

Victor and vanquished are a-one in death:
Coward and brave: friend, foe. Ghosts do not say,
"Come, what was your record when you drew breath?"
But a big blot has hid each yesterday
So poor, so manifestly incomplete.
And your bright Promise, withered long and sped,
Is touched, stirs, rises, opens and grows sweet
And blossoms and is you, when you are dead.


-


When you see millions of the mouthless dead
Across your dreams in pale battalions go,
Say not soft things as other men have said,
That you’ll remember. For you need not so.
Give them not praise. For, deaf, how should they know
It is not curses heaped upon each gashed head?
Nor tears. Their blind eyes see not your tears flow.
Nor honour. It is easy to be dead.
Say only this, ‘They are dead.’ Then add thereto,
‘Yet many a better one has died before.’
Then, scanning all the o’ercrowded mass, should you
Perceive one face that you loved heretofore,
It is a spook. None wears the face you knew.
Great death has made all his for evermore.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Sanvean0



Geregistreerd op: 20-4-2008
Berichten: 14

BerichtGeplaatst: 08 Mei 2008 16:59    Onderwerp: Reageer met quote

En nog een paar korte gedichten.
Van sommige weet ik niet de auteurs en/of de orginele taal of dat het een gedeelte is.


William N Hodgson

Ere the sun swings his noonday sword
Must say goodbye to all off this
By all delights that I shall miss
Help me to die, O God

-

Wilfrid Wilson Gibson - The Quiet

I could not understand the sudden quiet—
The sudden darkness— in the crash of fight,
The din and glare of day quenched in a twinkling
In utter starless night.
I lay an age and idly gazed at nothing,
Half-puzzled that I could not lift my head;
And then I knew somehow that I was lying
Among the other dead.

-

Rudyard Kipling

If any ask us why we died
Tell them 'Because our fathers lied'.

-

I don’t want to die, I want to go home
I don’t want to go the trenches no more
Where the wizz-bangs and shells do whistle and roar

-

Far far From Whipers I long to be
Where German snipers can’t snip at me
Damp is my day out,
Cold are my feet,
Waiting for the whizz-bangs
To send me to sleep

-

Beminden werden bemind,en nu liggen wij
In Vlaandrens weiden.

-

Grijp de vleugels van de morgen,
En vlieg ermee rond tot je sterft;
Maar het lied dat ze spelen gaat
nooit vervelen,
Want het is het lied van de vlag die je erft.

-

Op de muur geschreven.

Ik behoor toe aan de stilte
In de schaduw van mijn stem
Aan de naakte muren van het Geloof
Aan het harde brood van Frankrijk.

Ik behoor toe aan de terugkeer
Naar de gesloten deur
Wie klopt op de binnenplaats,
Wie nuriet van vrede ?

De dageraad voedt de aarde
Aan de bron van het vuur
Ik behoor aan de blauwe hemel
Die lijdt boven de stenen.

-

Soldier rest ! thy war far over
Sleep the sleep that knows not
breaking,
Dream of battlefield no more,
Days of danger,nights of waking.

-

Toen speelden we samen,
Wat wisten we toen,
Wat later het lot met ons, mannen zou doen ?

-

We zijn hier want
We zijn hier want
We zijn hier want
We zijn hier….

-

When it comes to the day of judgement,
Who will carry the can
For this dreadful demonstration
Of man’s inhumanity to man ?

-

En Avant ! Tant pis pour qui tombe
La Mort n’est rien.
Vivre la tombe

vertaling:Voorwaarts ! Wie valt heeft pech gehad.
De dood is niets
Leve het graf
Sterven voor het Vaderland is het mooiste lot

-

We saw fire on the tragic slopes
Where the flood-tide of France’s early gain,
Big with wrecked promise and abandoned hopes,
Broke in a surf of blood along the Aisne

-

‘Dit is een erepost waar zij willen aanvallen.
Er zullen elke dag verliezen zijn,omdat zij uw
werk zullen verstoren.
Op de dag waarop zij dat willen,zullen zij u allen,
tot de laatste man,
afslachten en het is uw plicht dat te laten gebeuren.

-

Qu’on doit laisser sa peau
Car nous sommes tous condamnes
Nous sommes les sacriflies...
Pour defendre les biens de ces messieurs la
Ceux qu’ont l’pognon,ceux la r’viendront
Car c’est pour eux qu’on creve
Mais c’est fini car les trouphions
Vont tou se mettre en greve.

vertaling:In Craonne,op het plateau
Zul je ’t leven laten
Want wij zijn ter dood veroordeelden
Wij worden geofferd…
Om de zaken van die heren daar te verdedigen
Van hen met de peon,die terug zullen keren


-

… En rampant le long du talus,
Mais tout a coup l’adjudant crie:
‘Debout le morts ! – C’est la Patrie
Rappellant ceux qui no sont plus.

vertaling:Kruipend langs het talud.
Maar plotseling roept de adjudant:’Doden,sta op !
Het vaderland roept weer degenen op die er niet meer zijn.

-

Why sit they here in twillight ?
Wherefore rock they,purgatorial shadows ?
Stroke on stroke of pain,- but what slow panic,
Gouged these chams round their fretted sockets ?..

These are men whose minds the Dead have ravished.
Memory fingers in their hair of murders,
Multitudinous murders they witnessed...

-

Thomas Hardy - Calm Fell

Calm fell. From Heaven distilled a clemency;
There was peace on earth, and silence in the sky;
Some could, some could not, shake off misery:
The Sinister Spirit sneered: "It had to be!"
And again the Spirit of Pity whispered, "Why?"

-

Kurt Tucholsky

Alle haben Sie ihr blutt vergossen
Und zerschossen ruht heut Mann bei Mann
Alte leute,Manner,Knabe
In dem einen grossen Massagrabe
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
ww_soldier



Geregistreerd op: 11-8-2006
Berichten: 1064
Woonplaats: Gentbrugge

BerichtGeplaatst: 08 Mei 2008 17:03    Onderwerp: Reageer met quote

Sanvean0 @ 08 Mei 2008 17:59 schreef:
I don’t want to die, I want to go home
I don’t want to go the trenches no more
Where the wizz-bangs and shells do whistle and roar

-

Far far From Whipers I long to be
Where German snipers can’t snip at me
Damp is my day out,
Cold are my feet,
Waiting for the whizz-bangs
To send me to sleep



Beide komen uit Britse soldatensongs van toen.

Quote:

We zijn hier want
We zijn hier want
We zijn hier want
We zijn hier….

Beter bekend als "We're here because we're here, because we're here..." ook een Brits soldatensong
Quote:

Qu’on doit laisser sa peau
Car nous sommes tous condamnes
Nous sommes les sacriflies...
Pour defendre les biens de ces messieurs la
Ceux qu’ont l’pognon,ceux la r’viendront
Car c’est pour eux qu’on creve Mais c’est fini car les trouphions
Vont tou se mettre en greve.

Frans lied uit 1917 over de aanval op de Chemins des Dames
_________________
Wir kämpfen nicht für Vaterland. Und nicht für Deutsche Ehre! Wir sterben für den Unverstand. Und für die Millionäre.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Matthijs



Geregistreerd op: 10-4-2008
Berichten: 1278
Woonplaats: Sommelsdijk

BerichtGeplaatst: 09 Mei 2008 7:21    Onderwerp: Reageer met quote

Onderstaand - bekende - gedicht spreekt mij altijd enorm aan vanwege het wrange cynisme dat eruit spreekt.

Does it matter?

Does it matter? - losing your leg?
For people will always be kind,
And you need not show that you mind
When the others come in after hunting
To gobble their muffins and eggs.

Does it matter? - losing your sight?
There's such splendid work for the blind;
And people will always be kind,
As you sit on the terrace remembering
And turning your face to the light.

Do they matter? - those dreams from the pit?
You can drink and forget and be glad,
And people won't say that you're mad;
For they'll know that you've fought for your country,
And no one will worry a bit.

Wat een prachtige gedichten staan er al bij dit onderwerp, bekende en minder bekende. Neem bijv. 'Brüder' of 'How to die'. Aangrijpend.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht AIM Naam
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 19 Mei 2008 6:42    Onderwerp: Reageer met quote

The Trenches by Frederic Manning.

Endless lanes sunken in the clay,
Bays, and traverses, fringed with wasted herbage,
Seed-pods of blue scabious, and some lingering blooms;
And the sky, seen as from a well,
Brilliant with frosty stars.
We stumble, cursing, on the slippery duckboards,
Goaded like the damned by some invisible wrath,
A will stronger than weariness, stronger than animal fear,
Implacable and monotonous.

Here a shaft, slanting, and below
A dusty and flickering light from one feeble candle
And prone figures sleeping uneasily,
Murmuring,
And men who cannot sleep,
With faces impassive as masks,
Bright, feverish eyes, and drawn lips,
Sad, pitiless, terrible faces,
Each an incarnate curse.

Here in a bay, a helmeted sentry
Silent and motionless, watching while two sleep,
And he sees before him
With indifferent eyes the blasted and torn land
Peopled with stiff prone forms, stupidly rigid,
As tho' they had not been men.

Dead are the lips where love laughed or sang,
The hands of youth eager to lay hold of life,
Eyes that have laughed to eyes,
And these were begotten,
O love, and lived lightly, and burnt
With the lust of a man's first strength: ere they were rent,
Almost at unawares, savagely; and strewn
In bloody fragments, to be the carrion
Of rats and crows.

And the sentry moves not, searching
Night for menace with weary eyes.

(Frederic Manning was born in Sydney Australia in 1882. He attended Sydney Grammar School and at the age of 14 he went to England. During the First World War he served as a private in the King’s Shropshire Light Infantry Regiment and fought on the Somme and Ancre. After the war he spent most of his time studying and writing. He died in 1935.)

http://en.wikipedia.org/wiki/Frederic_Manning
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Ottoman



Geregistreerd op: 3-1-2008
Berichten: 24

BerichtGeplaatst: 19 Mei 2008 10:19    Onderwerp: Reageer met quote

Waarlijk ik ben niet voor mijn troon voorbereid.
Ik ben voorbij alle ambities en voorbij mijn leeftijd.
Omdat ik niet wist wie eerder van ons zou heen gaan heb ik niet gewacht.
Noch had ik een troon, een kroon, een zwakke land of oorlog verwacht.

Maar Godswil is aangebroke, ik heb mijn plicht op mij genomen.
Ik ben in een verwarde toestand, bidt voor mij.

----------------------------------------------------------------------------

In een arme en vernederde toestand begon ik aan mijn pad.
Hoop om ooit nog te mogen terugkeren was het enige wat nog ik had.
Achter me, mijn paleis, mijn land, kreten van 'verdomde verrader'.
Voor me, 2 Britten, een schamele boot en mijn geliefde water.

Een diepe gemis en heimwee voelde ik al voor ik vertrok.
Een traan rolde van mijn oog, in me geliefde wateren. geen stem, pijn in me keel, een brok.
Water uit mijn oog, water in de zee, maar toch zo een dorst voor deze stad.
Een hoop om ooit terug te keren was nog alles wat ik had.

Dag was aangebroken, de zon zei als het ware gedag.
Geen andere mens of geen uitzwaaiende witte vlag.
Ik was diegene die in alle chaos werd weggezonden.
Was er eigenlijk wel iemand die zich met mij voelde verbonden?

Op mijn schouders draag ik juk van een rijk van 600 jaar.
Ik heb alles op mijn schouders genomen, geen zucht, geen gemaar.
Zeg mij, ben ik de schuldige van alle chaos en verderf?
Of ben ik een slachtoffer, is dit het wat ik erf?

Zeg jij het maar, zeg jij het maar, ik ben een verbannen door welke tijdperk?
Gedwongen gescheiden van mijn land, mijn familie en mijn werk?
Daarom zeg ik tegen jullie, laat je horen. Er is niemand die ons uitzwaait.
Iedereen krijgt zijn lot, maar wanneer heb ik zoiets gezaaid?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1666
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 21 Mei 2008 7:25    Onderwerp: Reageer met quote

Tussen de briefwisseling van brancardier Frans Van der Biest (zie ook http://forumeerstewereldoorlog.nl/posting.php?mode=reply&t=13114) stak volgend krantenknipsel (zaterdag, 17-5-1919) met 2 gedichten geschreven op 26 juli 1918 door een "Jager te Voet"



mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 08 Jul 2008 21:06    Onderwerp: Reageer met quote

FIRST WORLD WAR SOLDIER-POETS

The appalling slaughter during the First World War (1914-1918) has always fascinated me in a grisly sort of way.

The more I read about it, the more I can’t believe it was actually allowed to happen.

In four years, of all the soldiers mobilised about 8.5 million were killed and 21 million wounded: all those young men who saw the horrors of hell before being blown to smithereens or sinking in the rancid mud to drown among the severed limbs and carnivorous rats. The total casualty figure is much higher when you include civilians.

Battelfield names like Ypres (the British Tommy called it Wipers), the Somme, Passchendaelle and Verdun are still evocative of carnage and misery today.

What a profound waste of young men’s lives.

Out of this ghastly trench warfare there emerged a platoon of inspired soldier-poets.

The most widely known of these soldier-poets is Rupert Brooke (1887-1915) whose poem The Soldier is oft quoted:

If I should die, think only this of me:
That there's some corner of a foreign field
That is forever England.

Patriotic stuff indeed, but Brooke actually saw little active service and, anyway, died in 1915 on his way to Gallipoli from blood poisoning caused by an infected mosquito bite or possibly from a scorpion sting, no one can be certain.

Siegfried Sassoon (1886-1967), very much an English gentleman, wrote sweet, romantic verse before the nightmare of war turned him into an anti-war poet.

"Good-morning, good-morning!" the General said
When we met him last week on our way to the line.
Now the men that he smiled at are most of 'em dead,
And we're cursing his staff for incompetent swine.
"He's a cheery old card," grunted Harry to Jack
As they slogged up to Arras with rifle and pack.
. …..
But he did for them both by his plan of attack.

Sassoon, who was awarded the Military Cross for bravery (his nickname was Mad Jack), survived the war and later had great success with his semi-autobiographical book, Memoirs of a Fox-Hunting Man and other books of prose.

But the soldier-poet that has always made a huge impression on me was Wilfred Owen (1893-1918). He produced realistic poems about the terrors of trench and gas warfare.
His best known poems include Anthem for Doomed Youth (What passing-bells for these who die as cattle? Only the monstrous anger of the guns), Dulce Et Decorum Est and Strange Meeting.

I first read Dulce Et Decorum Est when I was a young boy at school and, being of an impressionable age, it has lodged in my mind ever since. Powerful stuff.

DULCE ET DECORUM EST

Bent double, like old beggars under sacks,
Knock-kneed, coughing like hags, we cursed through sludge,
Till on the haunting flares we turned our backs
And towards our distant rest began to trudge.
Men marched asleep. Many had lost their boots
But limped on, blood-shod. All went lame, all blind;
Drunk with fatigue; deaf even to the hoots
Of tired, outstripped Five-Nines that dropped behind.

GAS! Gas! Quick, boys! - An ecstasy of fumbling,
Fitting the clumsy helmets just in time;
But someone still was yelling out and stumbling
And floundering like a man in fire or lime. -
Dim through the misty panes and thick green light,
As under a green sea, I saw him drowning.
In all my dreams before my helpless sight
He plunges at me, guttering, choking, drowning.

If in some smothering dreams, you too could pace
Behind the wagon that we flung him in,
And watch the white eyes writhing in his face,
His hanging face, like a devil's sick of sin;
If you could hear, at every jolt, the blood
Come gargling from the froth-corrupted lungs,
Obscene as cancer, bitter as the cud
Of vile, incurable sores on innocent tongues, --
My friend, you would not tell with such high zest
To children ardent for some desperate glory,
The old Lie: Dulce et decorum est
Pro patria mori.

(NOTE: The line Dulce et decorum est pro patria mori is taken from an ode by Horace and translated is: How sweet and fitting it is to die for your native land. Yeah, right).

Wilfred Owen was a courageous soldier. He was killed in action a week before the end of the war. He was leading a unit of men against an enemy stronghold when he was shot. He was awarded the Military Cross posthumously.

http://wwwtheothersideofparis.blogspot.com/2008/05/pause-for-poetry-16.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 21 Okt 2008 9:07    Onderwerp: Reageer met quote

Extrait du poème

Vous nous voyez debout parmi les nations.
Nous battrons-nous toujours pour la terre charnelle.
Ne déposerons-nous sur la table éternelle
Que des cœurs pleins de guerre et de séditions.

Vous nous voyez marcher parmi les nations.
Nous battrons-nous toujours pour quatre coins de terre.
Ne mettrons-nous jamais sur la table de guerre
Que des cœurs pleins de morgue et de rébellions.

— Heureux ceux qui sont morts pour la terre charnelle,
Mais pourvu que ce fût dans une juste guerre.
Heureux ceux qui sont morts pour quatre coins de terre.
Heureux ceux qui sont morts d’une mort solennelle.

Heureux ceux qui sont morts dans les grandes batailles,
Couchés dessus le sol à la face de Dieu.
Heureux ceux qui sont morts sur un dernier haut lieu,
Parmi tout l’appareil des grandes funérailles.

Heureux ceux qui sont morts pour des cités charnelles.
Car elles sont le corps de la cité de Dieu.
Heureux ceux qui sont morts pour leur âtre et leur feu,
Et les pauvres honneurs des maisons paternelles.

Car elles sont l’image et le commencement
Et le corps et l’essai de la maison de Dieu.
Heureux ceux qui sont morts dans cet embrassement,
Dans l’étreinte d’honneur et le terrestre aveu.

Car cet aveu d’honneur est le commencement
Et le premier essai d’un éternel aveu.
Heureux ceux qui sont morts dans cet écrasement,
Dans l’accomplissement de ce terrestre vœu.

Car ce vœu de la terre est le commencement
Et le premier essai d’une fidélité.
Heureux ceux qui sont morts dans ce couronnement
Et cette obéissance et cette humilité.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans la première argile et la première terre.
Heureux ceux qui sont morts dans une juste guerre.
Heureux les épis murs et les blés moissonnés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans la première terre et l’argile plastique.
Heureux ceux qui sont morts dans une guerre antique.
Heureux les vases purs, et les rois couronnés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans la première terre et dans la discipline.
Ils sont redevenus la pauvre figuline.
Ils sont redevenus des vases façonnés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans leur première forme et fidèle figure.
Ils sont redevenus ces objets de nature
Que le pouce d’un Dieu lui-même a façonnés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans la première terre et la première argile.
Ils se sont remoulés dans le moule fragile
D’où le pouce d’un Dieu les avait démoulés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans la première terre et le premier limon.
Ils sont redescendus dans le premier sillon
D’où le pouce de Dieu les avait défournés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans ce même limon d’où Dieu les réveilla.
Ils se sont rendormis dans cet alléluia
Qu’ils avaient désappris devant que d’être nés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont revenus
Dans la demeure antique et la vieille maison.
Ils sont redescendus dans la jeune saison
D’où Dieu les suscita misérables et nus.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans cette grasse argile où Dieu les modela,
Et dans ce réservoir d’où Dieu les appela.
Heureux les grands vaincus, les rois découronnés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans ce premier terroir d’où Dieu les révoqua,
Et dans ce reposoir d’où Dieu les convoqua.
Heureux les grands vaincus, les rois dépossédés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans cette grasse terre où Dieu les façonna.
Ils se sont recouchés dedans ce hosanna
Qu’ils avaient désappris devant que d’être nés.

Heureux ceux qui sont morts, car ils sont retournés
Dans ce premier terreau nourri de leur dépouille,
Dans ce premier caveau, dans la tourbe et la houille.
Heureux les grands vaincus, les rois désabusés.



Charles Péguy

http://club-acacia.over-blog.com/article-22512687-6.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 07 Jan 2010 8:55    Onderwerp: Reageer met quote

Onomkeerbaar!


De grote oorlog,
in Vlaand’rens velden!
Hier kletterden kanonnen,
ontploften bommen,
vochten helden tegen de vijand.

Soldatengraven zover
men kijken kan!
eens voelden ook zij de dageraad,
zagen de zon op en ondergaan,
hadden toekomstdromen allerhande.

Rozen en papavers,
sieren hun graven,
Witte vlinders preluderen,
verder hun levenslied,
hier rusten krijgers in
“Vrede”.

Lidy De Brouwer.

Lees verder op:
http://geletterdemens.blogspot.com/2010/01/onomkeerbaar-de-grote-oorlog-in.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13612
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 09 Jan 2010 0:02    Onderwerp: Reageer met quote

'The German Guns'

Boom, Boom, Boom, Boom,
Boom, Boom, Boom,
Boom, Boom, Boom, Boom,
Boom, Boom, Boom


Private S. Baldrick
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13612
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 09 Jan 2010 0:02    Onderwerp: Reageer met quote

Hear the words I sing,
War's a horrid thing,
So I sing sing sing...
...ding-a-ling-a-ling.


Private S. Baldrick
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 27 Apr 2012 21:41    Onderwerp: Reageer met quote

STRANGE MEETING BY WILFRED OWEN
Posted on April 21, 2012
Quote:
“It seemed that out of battle I escaped
Down some profound dull tunnel, long since scooped
Through granites which titanic wars had groined.

Yet also there encumbered sleepers groaned,
Too fast in thought or death to be bestirred.
Then ,as I probed them, one sprang up, and stared
With piteous recognition in fixed eyes,
Lifting distressful hands, as if to bless.
And by his smile, I knew that sullen hall, -
By his dead smile I knew we stood in Hell.

With a thousand pains that vision’s face was grained;
Yet no blood reached there from the upper ground,
And no guns thumped, or down the flues made moan.
‘Strange friend,’ I said, ‘here is no cause to mourn.’
‘None,’ said that other, ‘save the undone years,
The hopelessness. Whatever hope is yours,
Was my life also; I went hunting wild
After the wildest beauty in the world,
Which lies not calm in eyes, or braided hair,
But mocks the steady running of the hour,
And if it grieves, grieves richlier than here.
For by my glee might many men have laughed,
And of my weeping something had been left,
Which must die now. I mean the truth untold,
The pity of war, the pity war distilled.
Now men will go content with what we spoiled,
Or, discontent, boil bloody, and be spilled.
They will be swift with swiftness of the tigress.
None will break ranks, though nations trek from progress.
Courage was mine, and I had mystery,
Wisdom was mine, and I had mastery:
To miss the march of this retreating world
Into vain citadels that are not walled.
Then, when much blood had clogged their chariot-wheels,
I would go up and wash them from sweet wells,
Even with truths that lie too deep for taint.
I would have poured my spirit without stint
But not through wounds; not on the cess of war.
Foreheads of men have bled where no wounds were.

I am the enemy you killed, my friend.
I knew you in this dark: for so you frowned
Yesterday through me as you jabbed and killed.
I parried; but my hands were loath and cold.
Let us sleep now…’”.

http://kevin-morris.co.uk/2012/04/21/strange-meeting-by-wilfred-owen/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Kunst Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group