Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Südwestfront Tirol - Subrayon I - Vinschgau

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Reisverslagen en foto's Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 25 Okt 2019 21:21    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Vinschgau Reageer met quote

Al jaren reis ik alleen, of met ons gezin langs de frontlinie van het Südwestfront, de frontlinie tussen Oostenrijk-Hongarije en Italië,
en heb besloten om hier een uitgebreid reisverslag van te maken, aangezien dit een veelomvattend plan is,
zal het enige tijd duren voordat alles gerealiseerd is.

Heb besloten om 'Die Gliederung der Südwestfront' aan te houden, dit is de indeling uit 'Die Reichsbefestigung Österreich-Ungarns zur Zeit von Conrad von Hötzendorf.

Het is de bedoeling zoveel mogelijk in het Nederlands te schrijven, maar vaak zal het in het Duits zijn, omdat ik anders soms niet zo gauw op de juiste vertaling kan komen,
zal proberen zowel de Duitse, Italiaanse en Sloveense vertaling weer te geven van plaatsen, frontlinies, forten, loopgraven en dergelijke.
Een ander opvallend iets is de naamsverandering van zowel plaatsen als objecten, zoals forten, die soms wel 3 tot 4 keer van naam zijn veranderd,
ook hier wil ik de originele benaming en de huidige benaming van weergeven.

Bij de zwart-wit foto's van het front zijn de meeste van de ÖNB (=Österreichische Nationalbibliothek) en heb toestemming om deze op klein formaat weer te geven,
ook zijn er veel foto's op de infoborden langs het front, dus die zal ik ook af en toe weergeven, en zal ik proberen toestemming te krijgen voor het publiceren van ander beeldmateriaal.

Wens iedereen veel lees en kijkplezier,
Groeten Frank.


Laatst aangepast door Big Blunder op 31 Jan 2020 11:37, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Binkske007
Moderator


Geregistreerd op: 8-4-2008
Berichten: 3984
Woonplaats: Turnhout (België)

BerichtGeplaatst: 26 Okt 2019 5:23    Onderwerp: Reageer met quote

Ik zou zeggen : Laat maar komen thumbs up
_________________
"They shall grow not old, as we that are left grow old" poppy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 02 Nov 2019 13:41    Onderwerp: Südwestfront - Inleiding Reageer met quote

Als het koninkrijk Italië op 23 mei 1915 pinksterzondag, het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije de oorlog verklaart, ontstaat er op dat moment het Südwestfront, hemelsbreed is dit front 600 km. Lang,
en loopt vanaf de Stilfserljoch (Stelviopas) op het toenmalige 3 landenpunt van Zwitserland, Italië, Oostenrijk, via de Tiroler landsgrens, Karnische alpen en het Isonzodal, naar Duino aan de Adriatische zee.
Deze frontlinie bleef grotendeels 29 maand intact, van mei 1915 tot eind oktober 1917, toen na de 12e Slag aan de Isonzo, bij Caparetto (Italiaans), Karfreit (Duits), Kobarid (Sloveens),
die duurde van 24 oktober 1917 tot 12 november 1917, het Italiaanse front in elkaar storte, hield op dat moment, het Isonzofront en het front aan de Karnische alpen, feitelijk op te bestaan,
en schoof het front op richting het Italiaanse binnenland, waar dan het Monte Grappa-front en Piave-front ontstaan, door deze ineenkrimping werd het front behoorlijk ingekort wat afstand betreft.
Want de afstand van 600 km. hemelsbreed, is door Eduard Frölich (voormalige commandant van de stormkompanie van het 2.Tiroler Kaiserjäger regiment) opnieuw berekend, en dan berg op, berg af,
en dit vanaf de Stilfserjoch tot aan Tolmein in Slovenië (dus het Isonzofront niet meegerekend) kwam hij uit op een afstand van maar liefst 3500 km. dit werd later bevestigd door Edmund Glaise-Horstenau,
waarbij ze nog noteerde dat dit minimale waarden waren, onvoorstelbaar gewoon, geeft ook gelijk aan onder welke extreme omstandigheden, zowel aanvallers als verdedigers mee van doen hadden.
Officieel wordt dan op 3 november 1918 de wapenstilstand getekend, die op 4 november om 15.00 uur inging.


Quellennachweis : „Vom Ortler bis zur Adria - Der Gebirgskrieg zwischen Österreich-Ungarn und Italien (ISBN: 978-3-9816744-4-6)“
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Barbusse



Geregistreerd op: 25-2-2015
Berichten: 84

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2019 8:53    Onderwerp: Reageer met quote

Ook ik ben benieuwd naar jouw reisverslag! Geeft je mooie foto’s meer context. Toch een gebied dat ik niet of nauwelijks zal kunnen bezoeken.
Gr Roy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 07 Nov 2019 22:25    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Die Gliederung Reageer met quote

Die Gliederung der Südwestfront, aus der Sonderdruck “Die Reichsbefestigung Österreich-Ungarns zur Zeit Conrad von Hötzendorf” deze landkaart van het Südwestfront wordt de leidraad voor het reisbericht langs de frontlinie en de Tweede linie,
op deze kaart staat niet alleen het volledige front vanaf mei 1915 tot eind 1917 afgebeeld, maar ook de Tweede linie die iets meer in het achterland is gelegen is, en in de provincie Tirol, links op de landkaart, worden de 5 Subrayons weergegeven.
De frontlinie loopt vanaf de Stilfserjoch (Stelviopas), tot aan Duino aan de Adriatische zee, de Tweede linie loopt vanaf de Straßensperre Nauders in Nordtirol (Oostenrijk), tot aan Pula (Kroatië) op het Schiereiland Istrië.

Het Südwestfront komt onder commando te staan van Erzherzog Eugen en Generalstabschef Alfred Kraus, en wordt opgedeeld in 3 Rayons; Tirol, Kärnten (Karinthië) en Küstenland dit is het Isonzofront tot aan Pola (Duits, Italiaans), Pula (Kroatisch) op het schiereiland Istrië.
Tirol staat onder het commando van Generaloberst Viktor Dankl, die in juni 1916 wordt opgevolgd door Generaloberst Franz Rohr von Denta, Tirol wordt onderverdeelt in 5 Subrayons, als eerste bezoeken we het Subrayon I, ook wel vaak aageduid als Subrayon Ortler.
Het Subrayon I staat in het begin van de oorlog onder het commando van Oberst Leutnant Friedrich Hradezny, die later wordt afgelost door Generalmajor Moritz Erwin Freiherr von Lempruch.
We starten bij het begin van de Tweede linie, dit is bij Straßensperre Nauders in Nordtirol (Oostenrijk) en loopt dan via de Vinschgau, naar de Dreisprachenspitze op de Zwitserse grens, Stilfserjoch, Ortler, Zufallspitze, om nog iets zuidelijker te eindigen bij de Monte Cevedale.



Gliederung
Als Rayons wurden im österreichisch-ungarischen Militärjargon auch die einzelnen Bezirke im Abwehrriegel der Grenze zu Italien bezeichnet. Anderweitig verstand man unter Rayon lediglich das Vorfeld von Festungen und Festungswerken.

Im Grunde existierten nur zwei Rayons, die in einzelne Subrayons bzw. Abschnitte unterteilt waren. Im Laufe des Krieges ging man jedoch mehr und mehr dazu über, die beiden letzteren Begriffe durch Rayons zu ersetzen.

Die Untergliederung der Rayons/Abschnitte lautete: Grenzabschnitt / Grenzunterabschnitt / Kampfabschnitt.


Rayon Tirol

Der Rayon Tirol unterstand dem Landesverteidigungskommando Tirol und setzte sich zusammen aus:

I. Subrayon

Grenzabschnitt 1 – Ortler mit den Sperren Straßensperre Gomagoi und Straßensperre Nauders

II. Subrayon

Grenzabschnitt 2 – Tonale mit den Tonalepasssperren

III. Subrayon

Grenzabschnitt 3 – Judikarien mit der Festung Riva
Grenzabschnitt 4 – Etschtalsperre mit der Festung Trient
Grenzabschnitt 5 – Folgaria/Lavarone mit den Festungswerken auf den Sieben Gemeinden
Grenzabschnitt 6 – Suganertal ( Valsugana) mit den Außenwerken von Trient am Lago di Caldonazzo

IV. Subrayon

Grenzabschnitt 7 – Kreuzspitz bis Lusiapass ( Fleimstal)
Grenzabschnitt 8 – Lusiapass bis Monte Mesola mit den Werken Moena, Dosaccio und Albuso

V. Subrayon

Grenzabschnitt 9 – Monte Mesola bis Gottrestal ( Pustertal)
Grenzabschnitt 10 – Gottrestal bis Kärntner Grenze mit den Werke Haideck und Mitterberg

Gruppenkommando Bozen

Inland von Südtirol;
Etschtal von Naturns bis Salurn
Eisacktal ab Brixen, Grödnerjoch und Welschnofen


Rayon Kärnten

Im Rayon Kärnten hießen die Subrayons Abschnitte. Er unterstand 1915 dem Kommando des Generals der Kavallerie Franz Rohr von Denta

I. Abschnitt

Kreuzberg – Plöckenpass – Straningerspitze

II. Abschnitt

Straningerspitze – Naßfeld – Schinour

III. Abschnitt

Schinour – Predil – Rombon

IV. Abschnitt

Rombon – Krn


Rayon Küstenland

Die Strecke von Krn bis zum Mittelmeer galt nicht als befestigt und wurde daher nicht in dieses Schema einbezogen, er unterstand dem Kommando des Feldmarschall Svetozar Boroevic von Bojna.

Auf Istriën gab es ein Felmaßiger Gürtel, im bereich des Kriegshafens Pola / Pula.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 31 Jan 2020 8:44    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Straßensperre Nauders Reageer met quote

Straßensperre Nauders

Originele benaming......... Straßensperre Nauders
Alternatieve benaming..... Sperre Hochfinstermünz
Huidige benaming........... Festung Nauders
Italiaanse benaming........ Forte Nauders

Land............................. Oostenrijk
Deelstaat....................... Tirol
District.......................... Landeck (Nordtirol)
Hoogte.......................... 1186 m.
Coordinaten................... 46° 54′ 47.88″ N, 10° 29′ 34.44″ E

Bouwtijd........................ 1834 – 1840
Bouwplanner................... Feldmarschalleutnant Franz von Scholl
Bouwinginieur................. Generalmajor Georg Eberle

Bezetting....................... 87 man in oorlogstijd
Bewapening................... 8 stuks 8 cm. M-94 Kasematkanonnen



Straßensperre Nauders dat iets ten noorden van het plaatsje Nauders gelegen is, ligt in de Oostenrijkse deelstaat (Duits; Bundesland)) Tirol, en is onderdeel van de Oostenrijkse Vestigingswerken aan de grens met Italië,
(Die Österreichische Festungswerke an der Grenze zu Italien), het is nu nog het enigste Fort wat nog op Oostenrijks grondgebied ligt.

Begonnen werd er met de bouw van het Fort in 1834 onder het bewind van keizer Franz I, het Fort werd opgeleverd in 1840, onder het bewind van keizer Ferdinand I, beide namen zijn gegraveerd aan de buitenzijde van het Fort.

Het Fort is gebouwd als verdediging van het Inndal, tegen troepen invasies uit Lombardije en Graubünden, de bouwstijl van het Fort wordt omschreven als de Oostenrijkse variant van,
der „Neudeutschen Schule“ dat ten opzichte van de Pruissische werken uitblonk in zijn spaarzaamheid, de bouwplanner Franz von Scholl die het Fort ontwierp was een van de bekendste bouwplanners van die tijd,
hij plande onder andere ook Forten in Duitsland, het Fort van Verona, en de bekendste van allemaal Fort Franzenfeste.

Het Fort is helemaal overeenkomstig in de de toenmalige tijdsgeest gebouwd, de architectuur moest helemaal in balans zijn, vandaar dat het tegenwoordig ook een uitgesproken bezienswaardigheid is.
De Straßensperre werd voor een deel aan de achterkant in en tegen de rotsen aan gebouwd, op de tekeningen worden de rotsen de Niclasmuur (Niclasmauer) genoemd.
Verder bezat het Fort geen panzerdelen, en werd grotendeels gebouwd met natuursteen, dat een soort van camouflage bezit, het Fort was verder in het begin licht bewapend met Vorderlader kanonnen,
waarvan er nog 1 is te bezichtigen in het Fort, het was verdedigingsklaar in de oorlogen van 1848, 1859, 1866 en in het begin van 1915,
maar heeft nooit in de Frontlinie gelegen, vandaar dat het Fort nog in goede staat verkeerd.

Na de Tweede Wereldoorlog werd het door de Franse bezettingstroepen gebruikt als brandstofdepot, na hun terugtocht werd het gebruikt door het Oostenrijkse Bundesheer,
tot het in 1970 om werd omgebouwd tot een museum.
Aan de overkant van de weg staat nog de kazerne, met het jaartal 1840 vermeld, verder staan, hier enkele Tanks, en een aantal Artillerie stukken.



Italiaanse Landkaart uit de Eerste Wereldoorlog, met daarop de Duitse benaming van de Fortengordel langs de grens, links bovenin Straßensperre Nauders (Bron : Valka.cz).




Bovenstaande afbeeldingen tonen; de liging, het ontwerp, en de eerste schilderijen van het Fort, omstreeks 1840 (Bron : Museum Festung Nauders).



Linker en rechter foto stammen uit het archief van Festung Nauders, en foto in het midden is van de Ö.N.B.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 31 Jan 2020 9:18    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Straßensperre Nauders Reageer met quote



Bouwtekening van der Sperre Nauders, met aan de rechterkant de loopbrug, waarop Kaiser Karl tijdends de oorlog werd gefotografeerd.



Kaiser Karl bezoekt op 18-06-1918 Straßensperre Nauders.





Kaiser Karl staat hier links, voor de helft afgebeeld, rechter foto stamt uit het archief van Festung Nauders.



De Kazerne aan de overkant van de weg (Bron : Archief Festung Nauders), rechts Kazerne nu, met klein Artillerie openluchtmuseum.

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 31 Jan 2020 10:18    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Straßensperre Nauders Reageer met quote

















Het Fort heeft meerdere ruimtes waar exposities worden tentoongesteld, de foto expositieruimte hierboven is donker, en niet erg overzichtelijk, de expositieruimte hieronder is een klein overzicht van het Südwestfront.





Laatst aangepast door Big Blunder op 02 Feb 2020 20:18, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 31 Jan 2020 11:34    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Straßensperre Nauders Reageer met quote



Het Fort is tegen een oude verdedigingsmuur (Alten Defensionsmauer) aangebouwd, indrukwekkend om te zien, hoe natuur en bebouwing in elkaar overgaan.



In weer een andere ruimte, is er een expositie waar Eerste en Tweede Wereldoorlog, door elkaar heen lopen.



Gedenkruimte voor omgekomen Kaiserschützen tijdens de Eerste Wereldoorlog.



Portretten van beide Keizers wier namen op de voorgevel van het Fort staan, bouw werd begonnen onder Kaiser Franz I (links), en voltooid onder Kaiser Ferdinand I (rechts).








Links brochure met openingstijden, rechts overzicht Straßensperre Nauders (Bron : Panoramio Wikipedia)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
egbert



Geregistreerd op: 8-7-2007
Berichten: 205
Woonplaats: NRW

BerichtGeplaatst: 01 Feb 2020 9:22    Onderwerp: Reageer met quote

Tolle Bilder, danke für's posten
_________________
In Gedenken an Grossvater OffzStellv. Gottfried S., IR 49, 4.Kompanie, gefallen 1.5.1918 bei Merville/Bois de Nieppe: "Lest was am Wald n/westlich Merville vorgeht - dort bin ich..."
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Binkske007
Moderator


Geregistreerd op: 8-4-2008
Berichten: 3984
Woonplaats: Turnhout (België)

BerichtGeplaatst: 01 Feb 2020 15:05    Onderwerp: Reageer met quote

Knappe reeks thumbs up
_________________
"They shall grow not old, as we that are left grow old" poppy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 01 Okt 2020 9:59    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Sellesköpfen Reageer met quote

Sellesköpfen

In de jaren 1915-1916 werden er op de Sellesköpfen, een berg iets ten noordwesten van Nauders gelegen, uitgebreide Infanteriestellingen gebouwd (loopgraven, cavernen, en een militair commandogebouw).
Men bouwde dit voor het geval, dat de Italianen zouden doorbreken bij het Ortlerfront of Stilfserjochfront, maar ook vanwege het misschien niet respecteren van de Zwitserse neutraliteit door de Italianen.
De Sellesköpfen moest samen met Straßensperre Nauders (Fort Nauders), als opvangstelling dienen, de infanteriestellingen werden grotendeels in 1916 aangelegd door Italiaanse krijgsgevangenen.
Om de vijand vroegtijdig te zien aankomen, werden er op de zuid helling van de Sellesköpfen, grote stukken bos gekapt, dat diende als bouwmateriaal voor de loopgraven, en als kachelhout.
In het voorveld werden ook nog eens uitgebreide prikkeldraad versperringen aangelegd, uiteindelijk hield het Stilfserjoch en Ortlerfront, zodat het hier tijdens de gehele oorlog rustig bleef.
Na de oorlog raakten de infanteriestellingen, steeds meer in verval.



Foto Links : Foto genomen net na de oorlog, de Sellesköpfen in het midden van het beeld, goed te zien hoe kaal de berg is, foto rechts zoals het nu is, de spitse hoge bergtop op de achtergrond is de Piz Mundin 3146 m. en is gelegen in Zwitserland.



Links onderaan het plaatsje Nauders, in het midden de Sellesköpfe, met daarachter de grensrivier de Inn, die hier de grens vormt met Zwitserland.



We starten de wandelroute bij Festung Nauders, volgen het donker groene wandelpad (Kaiserschützenweg), langs de hoogtepunten, en aan het eind daarvan, gaan we over het bergplateau terug via weg nr.2.






Der Kaiserschützenweg; Deze in 1916 aangelegde weg, was de route van Straßensperre Nauders naar de Sellesköpfen, in 2016 is deze route geheel gereconstructueerd ,
en ter ere van de Kaiserschützen is er een thema wandelweg van gemaakt, en nu ruim 100 jaar later opnieuw geopend.



Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 01 Okt 2020 12:27    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Sellesköpfen Reageer met quote



Caverne vlak voor het panoramapunt Bergkastelblick, altijd weer spannend wat eruit komt, of wat er in ligt.



Panoramapunt Bergkastel blick; prachtig panorama op het plaatsje Nauders dat historisch gezien tot de Vinschgau heeft behoord, en is da laatste plaats voor de grensovergang naar Südtirol (Italië).



De Bergkastel grenskam, rechts de Bergkastelspitze 2913 m. in het midden Plamorter spitze 2982 m. en links de Großer Schafkopf 3001 m. foto rechts : De hoge berg in het midden is de Piz Lad 2808 m. onderaan de top is hier het 3 landenpunt.



Laatste restanten van loopgraven bij het panoramapunt Bergkastel blick.



Monument boven op de Sellesköpfe, ter herinnering aan meerdere Kaiserschützen regimenten.



Panoramapunt Via Claudia Blick; wederom een prachtig panoramapunt met uitzicht op de oude Romeinse weg Via Claudia Augusta (de weg rechts in beeld), die het zuiden van Germania, met het noorden van Italië verbond.



Panoramapunt Hoher Turm Blick; vanaf een rotspunt kijken we uit op de pyramide vormige Hoher Turm.



Diep in het dal onderaan de rivier de Inn, zien we de Finstermünzpass, hier ligt het vroeger Douane en tol gebouw van Altfinstermünz.



Via trappen en bruggen bereiken we panoamapunt Innblick, we kijken hier zowel links als rechts van de rivier de Inn, op het Zwitserse Unterengadin.



Reconstructie van de keukencaverne, vlakbij de vroegere commando post.



Laatst aangepast door Big Blunder op 01 Okt 2020 15:00, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 01 Okt 2020 14:06    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Sellesköpfen Reageer met quote



Startpunt van de Kaiserschützenweg boven op het Selles plateau, foto rechts : het voormalige commandogebouw in vervallenstaat.



Bouwtekeningen uit het archief van Festung Nauders.



Vooral het gebied rondom het commandogebouw, is nog omgeven door vele loopgraven.



Opvallend is toch nog wel, dat deze loopgraven na al die jaren, toch nog in vrij goede staat zijn.



Caverne uit 1916, vlak naast de commandopost.



Het is altijd weer spectaculair om af te dalen in Cavernes of andere gangenstelsels.



Het eindpunt van de Kaiserschützenweg is bereikt, we kunnen nu via het Selles plateau terug wandelen via weg nr.2.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 01 Okt 2020 14:54    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Schöpfwarte Reageer met quote



Voordat we teruglopen maken we nog een afsteker naar de Schöpfwarte.



De Schöpfwarte, deze monument toren werd gebouwd door de Duits-Oostenrijkse Alpenvereniging (D.u.OE.A.V.), ter nagedachtenis aan de gevallen sodaten in de Eerste Wereldoorlog.



Zowel onderaan als bovenop de toren, heeft men een prachtig uitzicht over het Zwitserse Unterengadin.



Panorama tafel met daarop alle benamingen van de bergtoppen, en de grens tussen de landen Oostenrijk, Italië en Zwitserland.



Links van de rivier de Inn, het Oostenrijkse gehucht Martinsbruck, en rechts van de rivier het Zwitserse dorp Martina.



De bewegwijzering is redelijk goed te noemen, foto rechts : een Bosrandparelmoervlinder, wordt in Nederland alleen nog maar als zwerfvlinder waargenomen, laatste populatie vloog in 1976 in Limburg.



Weer terug op de open vlakte met in de verte het plaatsje Nauders, foto rechts Gasthof Norbertshöhe, met op de achtergrond de Piz Lad 2808 m.

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 16 Okt 2020 15:10    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Martinsbruck Reageer met quote

Martinsbruck

Het plaatsje Martinsbruck in het Unterengadin-dal, is gelegen in het Zwitserse kanton Graubünden, en we brengen hier een kort bezoek aan, net als de Oostenrijkse keizer Karl.




1e foto links boven : Martinsbruck in het jaartal 1890 - 2e foto rechts boven : Oostenrijkse keizer Karl bezoekt Martinsbruck in 1918.
3e foto links onder : Martinsbruck in het jaartal 1958 - 4e foto rechts onder : Martinsbruck in het jaartal 2018.



Foto links : Auf der Innbrücke bei Martinsbruck, Kaiser Karl verlässt die Brücke, Datierung 18-06-1918. Foto rechts : op dezelfde plek precies 100 jaar later in 2018.



Karl auf der Innbrücke. Im Gespräch mit dem Schweizer Grenzversicherungs-Kommandanten.





Foto links : De berg op de achtergrond is de Sellesköpfen (Oostenrijk), kijkt men goed dan zien we iets rechts van de top de Schöpfwarte. Foto rechts : Het laatste Oostenrijkse huis voor de brug is afgebroken.



Foto links : prachtig uitzicht vanaf de Innbrug op het Zwitserse Unterengadin-dal. Foto rechts : over de brug, infoborden in Zwitserland.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Obusje



Geregistreerd op: 28-11-2015
Berichten: 132
Woonplaats: Frankrijk

BerichtGeplaatst: 17 Okt 2020 15:51    Onderwerp: Reageer met quote

Voortreffelijk initiatief. Hoogst interessant !!
_________________
Ik ben van na de oorlog. En wil dat zo houden.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Enigma



Geregistreerd op: 26-12-2008
Berichten: 47

BerichtGeplaatst: 24 Okt 2020 9:13    Onderwerp: Reageer met quote

Wat een prachtige foto,s.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 03 Jan 2021 13:36    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Nauders Reageer met quote

Nauders




Het plaatsje Nauders is gelegen in Nordtirol in Oostenrijk, en ligt dichtbij het 3 landenpunt van Oostenrijk, Zwitserland en Italë.
Geografisch en historisch gezien hoort Nauders bij de Vinschgau, maar door de nieuw ontstane grens in oktober 1920,
kwam het bij het Oberinntal, afgescheiden van de Vinschgau wat nu in Südtirol (Italië) ligt.



Nauders lag in de 1e wereldoorlog, in de 2e verdedigingslinie, en is nooit frontgebied geworden, wel waren er meerdere militairen aanwezig, vanwege het iets noordelijker gelegen Fort Straßensperre Nauders, en de als vestiging uitgebouwde berg Sellesköpfen.
De bekendste foto uit de oorlog, is genomen tijdens het korte bezoek dat Keizer Karl hier op 16 september 1917 bracht, waar hij kort halt hielt voor Hotel Post, dat nog steeds bestaat, foto links is genomen op 4 september 1906.



Infobord over het bezoek van keizer Karl aan Nauders, het infobord staat langs de Kaiserschützenweg wandelroute, dat op de berg Sellesköpfen ligt.





Zoals bijna in alle plaatsen in Oostenrijk, ook hier een monument bij de kerk, voor de gevallenen soldaten van de beide wereldoorlogen.



Op deze Google landkaart is Nauders in het midden gelegen, iets ten noorden ligt het fort Straßensperre Nauders, met daarnaast de berg Sellesköpfen, nog verder naar links de berg Piz Mundin in Zwirtserland,
en wat meer naar onderen Martina (Martinsbruck), iets meer naar het zuiden het 3 landenpunt, bij Piz lad, en verder naar rechts de nieuw ontstane grensovergang op de Reschenpas.



Begin november 1918, de terugtrekkende soldaten van het Ö.U. leger, kijken voor het laatst terug op het Ortlerfront,
en vele uitgeputte troepen houden hier voor het eerst rust, alwetend dat de Reschenpas de nieuwe grens wordt.
Deze nieuwe grens had ook verder noordelijker kunnen liggen, maar de Japanse delegatie van de grenscomissie,
vond dat Nauders bij Oostenrijk behoorde, en aldus geschiede.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7730
Woonplaats: Land van Maas en Waal

BerichtGeplaatst: 06 Jan 2021 17:38    Onderwerp: Reageer met quote

Prachtige reportage, BB! En wat een werk zeg! eerbied
We hebben de Strassensperre Nauders en een stukje van de Kaiserschutzenweg in 2019 bezocht (Strassensperre goddank geopend want dat is ook niet altijd zo..) en vonden het erg indrukwekkend! Leuk om ook eens zo uitgebreid te zien.

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 07 Jan 2021 10:24    Onderwerp: Südwestfront Tirol - SubRayon I - Nauders Reageer met quote

Klopt wat betreft de openingstijden van Straßensperre Nauders, alleen in de zomer, en dan op zondag en woensdag, is er om 15.00 uur een rondleiding.

https://www.nauders.com/de/Ihr-Nauders/Orte-Sehenswuerdigkeiten/Kultur-Sehenswertes/Festung-Nauders_i-2975

De Kaiserschützenweg is vanaf Straßensperre Nauders een dagtocht, vooral het begin stuk is behoorlijk steil, men kan het zich wat gemakkelijker maken,
door met de auto naar hotel Norbertshöhe te rijden, en vanaf hier de wandelroute te starten, men loopt hier grotendeels over het bergplateau,
zonder al teveel steigingen of dalingen, alleen mist men dan een paar infoborden, die aan het begin van de beklimming bij Straßensperre Nauders staan.

Groeten BB.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 20 Jan 2021 12:19    Onderwerp: Südwestfront Tirol - SubRayon I - Reschenpas Reageer met quote

Reschenpas

De Reschenpas (Duits : Reschenpass, Italiaans : Passo di Resia) is een bergpas in de Rätische alpen, op deze hoogte ontspringt (Wasserscheide) de Donau (Zwarte zee) en de Etsch (Adriatische zee).
De pas vormt de scheiding tussen de Ötztaler Alpen in het oosten en de Svennagroep in het westen, de pas verbindt de Vinschgau (Südtirol – Italië) met het Oberinndal (Nordtirol – Oostenrijk).
Echter de pashoogte zelf ligt helemaal op Italiaans staatsgebied, op een hoogte van 1507 m. vlakbij het plaatsje Reschen (Italiaans : Resia), eigenlijk is het dus verwarrend dat er 2 km. noordelijker,
borden aan de grens staan met Reschenpass 1455 m. deze nieuwe grensovergang werd in het verdrag van Saint Germaine en Laye in 1919 vastgelegd, en is sinds 10 oktober 1920 de officiële grens.
De naam Reschen is waarschijnlijk afgeleid van een oude boerderij, die in de buurt van de bergpas was gelegen, en werd in 1393 voor het eerst genoemd als “an dem Reschen”
en toebehoorde aan ene familie Resch, deze familienaam komt in de regio nog vrij algemeen voor, wat zoveel betekend als de robuuste.



Reschengrens 1958,
Foto links : foto genomen vanaf Oostenrijks grondgebied, op de achtergrond rechts zien we nog net de Königsspitze 3851 m, en iets links van het midden de Monte Cevedale 3769m. beide bergen die in het frontgebied lagen.
Foto rechts : close up van de grensovergang, bron foto: Sammlung Risch-Lau, Vorarlberger Landesbibliothek



Drieluik over de verhouding tussen Qostenrijk-Hongarije en Italië, links : sinds 20 mei 1882 vormden Oostenrijk-Hongarije, Duitsland en Italië samen de Driebond (Duits : Dreibund, Italiaans : Triplice Alleanza).
midden : de grens tussen Italië en Oostenrijk, is sinds 10 oktober 1920 behoorlijk gewijzigd, en deze grens werd door Italië verkregen, aan het eind van de 1e Wereldoorlog als oorlogsbuit,
en hierdoor werd de vroegere Oostenrijkse provincie Tirol opgedeeld in 4 stukken, Noord en Oost–Tirol dat bij Oostenrijk bleef, en Zuid en Welsch-Tirol dat Italiaans werd.
Italië kreeg Zuid-Tirol in zijn bezit, omdat het in 1915 met de geallieerden (Groot-Brittannië, Frankrijk, en Rusland) geheime afspraken maakte, over te verkrijgen gebieden,
als men Oostenrijk-Hongarije de oorlog zou verklaren, dit zou de geschiedenis ingaan als het Londoner (Geheim) Vertrag van 26 april 1915.
Oostenrijk had op zijn beurt ook toezeggingen gedaan aan Italië, zo zou o.a. Welschtirol afgestaan worden, om een oorlog te voorkomen, maar de geallieerden boden meer.
In Oostenrijk werd het als verraad beschouwd dat Italië overliep naar de geallieerden, aangezien ze sinds 1882 samen de Dreibund (Triplice Alleanza) vormden.
De Oostenrijkers richten vlak na de oorlog al hun hoop op het zelfbeschikkingsrecht der volkeren, opgesteld door de Amerikaanse president Roodrow Wilson, maar helaas voor de Zuid-Tirolers bleef hun dit recht ontzegd.
Rechts : Zuid-Tirol is niet Italië! het boek van Thomas H. van der Dunk is echt een aanrader en verwoord goed de complexe geschiedenis van Zuid-Tirol, bij binnenkomst in Südtirol zelf, zal men regelmatig leuzen en stickers zien,
met daarop de tekst : Süd-Tirol ist nicht Italien! veelal opgesteld door de politieke partij Süd-Tiroler Freiheit, wat toch wel aangeeft dat de kwestie bij een (groot) aantal mensen nog steeds speelt.





Foto boven : Reschengrens in de jaren 20 (Bron : Der Vinschger – Zeitung für der Vinschgau))
Foto onder : Reschengrens in 2018




Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 05 Feb 2021 10:06    Onderwerp: Südwestfront Tirol - SubRayon I - Graun im Vinschgau Reageer met quote

Graun im Vinschgau

Het oorspronkelijke dorp Graun bevindt zich op de bodem van het Reschenmeer. Door de bouw van een stuwdam tussen 1948 en 1950 om zo een stuwmeer aan te leggen voor het opwekken van energie (electriciteit) kwam het dorp onder water te staan.
Alle gebouwen werden daarbij gesloopt. Enkel de kerktoren van het oude dorp werd behouden, omdat deze op de monumentenlijst (Duits : Denkmalschütz) stond, en deze steekt tegenwoordig boven het wateroppervlak van het meer uit.
De kerktoren stond symbool voor het huidige gemeentewapen van Graun im Vinschgau.



Foto links : Das Versunkene Dorf, titel van het boek, documentaire (DVD) en de website, foto rechts : Graun voor de afbraak.

DE KERKTOREN IN HET RESCHENMEEER, HET SYMBOOL VAN HET CULTUURGEBIED DE VINSCHGAU

De Obervinschgau was vanwege zijn drie natuurmeren al in de 19e eeuw een mooie plek voor de vakantieganger. Maar in het jaar 1920 ontwikelde de Italiaanse regering het plan om een stuwdam te bouwen voor het opwekken van elektriciteit.
De waterspiegel zou daardoor 5 meter omhoog gaan. Dit was niet zo’n probleem, omdat het de dorpen Graun en Reschen niet in gevaar zou brengen. Door de politieke ontwikkelingen in Italië is het plan blijven liggen.

In 1939 kwam het grootconcern Montecatini met een project waardoor het water in het Reschen- en het Graunermeer zo’n 22 meter omhoog zou gaan. Aan de bewoners van Reschen en Graun werd volledig voorbijgegaan.
Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werden de bouwwerkzaamheden uitgesteld. Hierdoor dachten de inwoners van de Obervinschgau van het schrikbeeld af te zijn. Maar tot hun ontzetting werd in 1947,
twee jaar na de oorlog, van de kant van Montecatini het werk aan het stuwmeer onmiddelijk weer opgenomen. De bevolking van Graun en Reschen probeerde onder leiding van pastoor Alfred Riepe door politieke interventie de bouw te verhinderen.
Ook een bezoek aan de heilige Vader in Rome bleef zonder succes, evenals een demonstratie voor het bureau van Montecatini’s bedrijf in Reschen. Wanhopig moest de bevolking toekijken hoe ze medogenloos van hun grond, huis en erf werden verdreven.

In de zomer van 1950 was het dan zo ver. De sluizen gingen dicht en het meer werd opgestuwd. 677 hectare grond kwam onder water te staan, bijna 150 families werden van hun bestaansbasis beroofd en de helft hiervan was gedwongen om te emigreren.
De schadevergoedingen waren erg bescheiden. De bewoners van Graun werden in gebrekkige, snel gebouwde barakken aan het einde van het Langtauferertal ondergebracht. De daaropvolgende winter bracht extra pijn en leed,
ze hadden immers ook geen middelen van bestaan meer. Verschrikkelijk was het, toen het concern begon om de huizen, kerken en het hele cultuurgoed af te breken. Alleen de kerktoren (uit 1357) bleef staan, want die stond op de monumentenlijst.




Afbraak en het onderwater zetten van het dorp Graun, bron fotos : Heinrich Marth, Meran.



Vanaf de kerktoren heeft men bij helder weer uitzicht op de frontbergen van de 1e Wereldoorlog, in het midden de Königsspitze (Italiaans : Gran Zebru) 3851 m. en rechts daarnaast de hoogste berg de Ortler (Italiaans : Ortles) met 3905 m.




Foto links : Uitzicht vanaf het kerkhof op het meer, foto rechts : oorlogsmonument met de namen van de gevallen soldaten van beide wereldoorlogen.



Foto links : plaatsnaambord bij Alt-Graun, hier is de parkeerplaats voor het bezichtigen van de kerktoren in het meer, foto rechts : Neu-Graun, het nieuw opgebouwde dorp, dat iets hoger ligt.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Eddy Geurtsen



Geregistreerd op: 27-8-2005
Berichten: 289
Woonplaats: Hengelo Gld

BerichtGeplaatst: 05 Feb 2021 15:41    Onderwerp: Reageer met quote

Dankjewel voor de foto's en de achtergrondinformatie, erg interessant!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 20 Feb 2021 21:01    Onderwerp: Südwestfront Tirol - SubRayon I - Knekelhuis Burgeis Reageer met quote

Het knekelhuis van Burgeis



Het knekelhuis (Ossuarium) van Burgeis (Duits : Das Beinhaus von Burgeis, Italiaans : Sacrario Militare di Passo Resia) ligt ongeveer 12 km. ten zuiden van Graun im Vinschgau en iets ten noorden van het plaatsje Burgeis,
en dit in 1939 in de Italiaanse fascistische periode gebouwde Knekelhuis, bevat de overblijfselen van 315 soldaten, van zowel het Italiaanse als het Oostenrijks-Hongaarse leger.
Dit ossuarium moet de indruk wekken dat in de Eerste Wereldoorlog hier de frontlijn liep, en dat de soldaten die hierin zijn bijgezet nu waken op de door hun dood „geheiligde grens”. In werkelijkheid liep de frontlijn in de Eerste Wereldoorlog veel zuidelijker,
en de soldaten werden uit andere soldaten kerkhoven opgegraven, om hier bijgezet te worden.
Het Italiaanse fascistische regime van na de Eerste Wereldoorlog probeerde hiermee politiek gewin te halen, en propaganda te maken voor de in de oorlog gevallen helden.





Na de Eerste Wereldoorlog lagen er in Noord-Italië, een groot aantal begraafplaatsen van gesneuvelde soldaten. In de jaren dertig besloot het Italiaanse fascistische regime de resten van de soldaten over te brengen naar een beperkt aantal ossuaria.
De volgende tekst, die ontleend is aan het informatiepaneel bij het ossuarium van Burgeis (Italiaans : Burgusio) geeft een toelichting op de achtergronden.

Im Jahr 1931 verfügte das faschistische Regime die Auflassung vieler Soldatenfriedhöfe, die zum Teil als Provisorien an den Kriegsschauplätzen des Ersten Weltkriegs errichtet worden waren und nunmehr kaum noch gepflegt wurden.
Das eigens eingesetzte „Kommissariat für die Ehrung der Kriegsgefallenen“ sollte an ihrer Statt mehrere Beinhäuser errichten. Als Standorte für diese wurden die 17 vornehmlich von den Kriegshandlungen betroffenen Provinzen ausgewählt,
von der Provinz Sondrio im Westen über die Provinzen Bozen, Trient, Venedig, Triest usw. bis nach Zara im Osten. In die neuen Ossarien wurden die Gebeine von vielen Tausenden gefallener Soldaten umgebettet.
Die architektonische Gestaltung der Beinhäuser lehnte sich dabei an eine der römischen Antike entlehnte monumentale Stil- und Symbolsprache an, die für viele Bauten des faschistischen Regimes typisch war.
Mit dieser Maßnahme verfolgte das Regime die Vereinnahmung des Gedenkens an den Weltkrieg und der damit verbundenen Feiern. Es wollte eine direkte Kontinuität zwischen der Kriegserfahrung und dem Faschismus herstellen,
und zielte gleichzeitig durch die Heroisierung der für das Vaterland gefallenen Soldaten auf eine „Erziehung zum Krieg“. Durch manipulative Verdrehung historischer Tatsachen machte das Regime damit auch die im Weltkrieg gefallenen Soldaten zu Vorläufern,
und Märtyrern der faschistischen „Ideale“ in den im Gefolge des Weltkrieges an Italien gefallenen neuen Provinzen sollten die Beinhäuser gleichsam als stumm-monumentale Wachtposten die „heiligen Grenzen“ des Staates beschützen.
In Südtirol, das von den direkten Kampfhandlungen kaum betroffen worden war, wurden nach Plänen des Architekten Giovanni Greppi (1884–1960) und des Künstlers Giannino Castiglioni (1884–1971) in der Nähe der wichtigsten Grenzübergänge 3 Beinhäuser errichtet:
im Westen des Landes bei Burgeis (1939), im Norden bei Gossensaß (1937) und im Osten bei Innichen (1939). Die hierher umgebetteten Gebeine stammten aus verschiedenen, von den Ossarien z. T. auch weit entfernten Soldatenfriedhöfen.
Obwohl die Ehrenmäler dem Gedenken der gefallenen italienischen Soldaten gewidmet sind, enthalten sie verschiedentlich auch die sterblichen Überreste von Soldaten der Österreichisch-Ungarischen Streitkräfte.
Heute sind die Beinhäuser Orte des Gedenkens, doch auch mahnendes Beispiel dafür, wie das faschistische Regime die Katastrophe des Weltkriegs zur Verfolgung der eigenen politischen und propagandistischen Ziele zu benutzen versuchte

In het jaar 1931 gaf het fascistische regime opdracht tot het opheffen van veel oorlogsbegraafplaatsen, die voor een deel provisorisch op het gevechtsterrein van de Eerste Wereldoorlog aangelegd waren en nu nauwelijks nog onderhouden werden.
Het hiertoe opgerichte "Commissariaat voor het Eren van de Gevallenen" moest in plaats hiervan een aantal ossuaria bouwen. Als lokatie werden de 17 provincies uitgekozen die het meest door de gevechtshandelingen waren getroffen,
Van de provincie Sondrio in het westen via Bozen/Bolzano, Trient/Trento, Venetië, Triest enz. tot aan Zara in het oosten. De gebeentes van vele duizenden soldaten werden naar de nieuwe ossuaria overgebracht.
De architectuur van de ossuaria berust op een stijl- en symbooltaal die aan de Romeinse oudheid is ontleend en die typisch is voor veel bouwwerken van het fascistische regime.
Hiermee wilde het regime zich de herdenking van de Wereldoorlog en de daarmee gepaard gaande plechtigheden toeëigenen. Het wilde een directe continuïteit tussen de oorlogservaringen en het fascisme aanbrengen,
en streefde tegelijk naar een "opvoeding tot de oorlog" door de heroïsering van de voor het vaderland gevallen soldaten. Door het manipuleren en verdraaien van de historische feiten maakte het regime daarmee ook de in de wereldoorlog gevallen soldaten,
tot voorloper en martelaar voor de fascistische "idealen" in de nieuwe provincies die Italië na de Eerste Wereldoorlog verkregen had, moesten de ossuaria ook als stille monumentale wachtposten de "heilige grenzen" van de staat beschermen.
In Zuid-Tirol, dat nauwelijks door directe gevechtshandelingen getroffen was, werden overeenkomstig de plannen van de architect Giovanni Greppi (1884-1960) en de kunstenaar Giannino Castiglioni (1884-1971) in de buurt van de belangrijkste grensovergangen,
drie ossuaria gebouwd: in het westen van het land bij Burgeis/Burgusio (1939), in het noorden bij Gossensaß/Colle Isarco (1937) en in het oosten bij Innichen/San Candido (1939).
De gebeentes die hierheen werden overgebracht, kwamen van verschillende, deels ver van de ossuaria gelegen militaire begraafplaatsen.
Hoewel de herdenkingsmonumenten aan de nagedachtenis van de gevallen Italiaanse soldaten gewijd zijn, bevatten ze ook de stoffelijke overschotten van soldaten van het Oostenrijks-Hongaarse leger, vandaag de dag,
zijn de ossuaria plaatsen om te herdenken, maar ze zijn ook waarschuwende voorbeelden die tonen hoe het fascistische regime de catastrofe van de wereldoorlog trachtte te gebruiken, om zijn eigen politieke en propagandistische doeleinden na te streven.







Foto links : Op 10 oktober 1982 werden er vernielingen aangericht aan het ossuarium (bron : https://it.wikipedia.org/wiki/Sacrario_militare_di_Passo_Resia) foto rechts : op dezelfde plek in 2018.

In Südtirol was er vooral in het verleden nogal wat weerstand tegen deze Knekelhuizen, enkele berichten zijn hieronder geplaats.

https://suedtiroler-freiheit.com/2015/11/01/beinhaus-in-burgeis/

https://schuetzen.com/2016/05/01/die-faschistischen-mausoleen-beinhaeuser/

https://www.unsertirol24.com/2015/11/23/beinhaus-burgeis-luege-findet-kein-ende/

http://www.provinz.bz.it/news/de/news.asp?news_action=5&news_article_id=360951
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Big Blunder



Geregistreerd op: 31-8-2012
Berichten: 334

BerichtGeplaatst: 10 Apr 2021 17:36    Onderwerp: Südwestfront Tirol - Subrayon I - Klooster Marienberg Reageer met quote

Klooster Marienberg



Het klooster Marienberg (Duits : Kloster Marienberg, Italiaans : Abbazia di Monte Maria) is gelegen boven het plaatsje Burgeis (Italiaans : Burgusio), op een hoogte van 1350 m. en dit is de hoogst gelegen Benedictijner abdij van Europa.
Het eerste klooster op deze plek werd gebouwd tussen 1087 en 1095, door de Broeders Eberhard en Ulrich II van Tarasp, Ulrich II was ook bisschop van Chur (hoofdstad van het Zwitserse kanton Graubünden).
Heden ten dage is het klooster nog steeds in bedrijf, en is het vooral een machtig bouwwerk, gelegen op een prachtige locatie, in het jaar 1918 bezocht ook de Oostenrijks-Hongaarse keizer Karl I tijdens een van zijn vele Frontreizen het klooster,
hij bezocht zowel het achterland als de frontlinie, het klooster lag gelukkig op enkele tientallen km's van het front http://wk1.staatsarchiv.at/kaiser-im-krieg/frontreisen/



Foto links : Karl zusammen mit Friedrich, Erzherzog von Österreich [1856-1936] in der Benediktinerabtei Marienberg bei Burgeis im Obervintschgau (originel tekst bij foto) foto rechts : zelfde locatie 100 jaar later.



Foto Links : Karl I. zusammen mit Erzherzog Friedrich in der Benediktinerabtei Marienberg bei Burgeis im Obervintschgau, beim Rundblick von einer Anhöhe 18-06-1918 (originele tekst bij foto) foto rechts : op ongeveer dezelfde plek 100 jaar later.



Het klooster Marienberg heeft een mooie webpagina.
https://www.marienberg.it/de/home
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7730
Woonplaats: Land van Maas en Waal

BerichtGeplaatst: 13 Apr 2021 23:07    Onderwerp: Reageer met quote

Wauw, dank weer voor het monnikenwerk, BB, echt mooi om te zien!

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Reisverslagen en foto's Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group