Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

20 April
Ga naar Pagina Vorige  1, 2
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 7:42    Onderwerp: Reageer met quote

Hoe de 'Rode Baron' echt overleed - De Morgen
20-10-15, 06.00u - RIK VAN PUYMBROECK

Zelf haalde Manfred von Richthofen (1892-1918) 80 vliegtuigen neer tijdens WO I. Tot iemand hém raakte. Niet in de lucht, maar gewoon vanop de grond. Dat blijkt uit een getuigenverslag dat morgen wordt geveild.

Legendarisch was hij al bij leven, en hoe hij op 21 april 1918 bij het Franse Cappy sneuvelde, maakte de mythe alleen maar groter. 26 jaar was Manfred von Richthofen toen, bekend als de 'Rode Baron'. Een naam die hij kreeg omwille van het rode vliegtuig waarmee hij vloog.

Recht in de vuurlinie

Hij was goed. Zeer goed: op 20 april 1918 maakte hij zijn tachtigste slachtoffer. Symbool voor alweer een Duitse triomf. En bijna onoverwinnelijk: een jaar eerder was hij boven Wervik geraakt, maar zelfs een korte bewusteloosheid weerhield hem er niet van om zijn toestel aan de grond te zetten.

Lees verder op https://www.demorgen.be/binnenland/hoe-de-rode-baron-echt-overleed-baa0e92f/ Let op, u wordt gevraagd u te registreren!

Zie ook:

FOKKER DR-I - Leuke weetjes

Op 20 april 1918 behaalde Manfred von Richthofen in de Fokker Dr-1 Driedekker zijn 80ste overwinning in een luchtgevecht. De adellijke Von Richthofen had zijn driedekker rood geschilderd en dat leverde hem de bijnaam ‘De Rode Baron’ op.

https://www.aviodrome.nl/collectie/fokker-dr-1/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 7:45    Onderwerp: Reageer met quote

John Appleby Robson - 20 April 1917 - Oundle School

John Appleby Robson from Tansor was a Laxton Grammar School boy from 1912-14, leaving at Easter 1914 at the age of 15. His parents owned Tansor Wold Farm and kept horses, so it was no surprise that John joined the Northamptonshire Yeomanry, which was a territorial cavalry unit. He was wounded at Monchy-le-Preux when the British took the village from the Germans on 11th April 1917 as part of the extensive Battle of Arras. One eyewitness account portrays the horror of the attack on the village: “We got to Monchy and what a sight met our eyes. Men and horses lying everywhere in the place. Blood was running like rain in the gutters.”

John Robson was wounded in this attack, in what was probably the last cavalry attack of the War and died two days later on 13th April 1917. He was buried at Duisans Military Cemetery, near Etrun where over 3,000 British soldiers are buried, the vast majority from the Battle of Arras. John Robson was just 18 years old at the time of his death.

http://www.oundleschool.org.uk/John-Appleby-Robson-20-April-1917?returnUrl=/World-War-I-
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 7:47    Onderwerp: Reageer met quote

Events of 15-20 April 1917 as recounted by T. E. Lawrence in Seven
Pillars of Wisdom
(1926).


In the days following his return to Wejh, Lawrence set out to Major Joyce – now the senior British officer in Wejh – his new theories about the strategy of irregular warfare formulating during his days in Abdullah’s camp.

“We could develop a highly mobile, highly equipped striking force of the smallest size, and use it successively at distributed points of the Turkish line, to make them strengthen their posts beyond the defensive minimum of twenty men …

“We must not take Medina. The Turk was harmless there. In prison in Egypt he would cost us food and guards. We wanted him to stay at Medina, and every other distant place, in the largest numbers. Our ideal was to keep his railway just working, but only just, with the maximum of loss and discomfort … but he was welcome to the Hejaz Railway, and the Trans-Jordan railway, and the Palestine and Syrian railways for the duration of the war, so long as he gave us the other nine hundred and ninety-nine thousandths of the Arab world.”


By now, however, preparations were advanced for a major offensive against the railway at El Ula and Medain Saleh to force the surrender of Medina.

“Neither my general reasoning … nor my particular objections had much weight.”

With his fellow British officers engaged in planning the forthcoming offensive on the railway at El Ula, Lawrence was left to pursue the idea of advancing on Akaba from inland. Auda’s presence in Wejh meant the attack could now be discussed in detail.

“I was working out with Auda abu Tayi a march to the Howeitat in their spring pastures of the Syrian desert. From them we might raise a mobile camel force, and rush Akaba from the eastward without guns or
machine-guns …

“Our march would be an extreme example of a turning movement, since it involved a desert journey of six hundred miles to capture a trench within gunfire of our ships: but there was no practicable alternative … Auda thought all things possible with dynamite and money, and that the smaller clans about Akaba would join us.”


http://www.telsociety.org.uk/15-20-april-1917/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 7:49    Onderwerp: Reageer met quote

Ferruccio Busoni an Hans Huber Dokument exportieren - ZÜRICH - 20. APRIL 1917

Verehrter, Lieber,

verzeihen Sie, wenn ich mir erlaube, Ihnen in dem Sinne zu widersprechen, dass ich es nicht für korrekt hielte, an Monsieur Held selbst zu antworten, da er eben vorsichtigerweise sich an Sie wandte, bevor er von mir eine etwaige Ablehnung riskierte. Darum müssen wir ihm eine solche ersparen, wie seine Empfindung – übrigens richtig – ihm diktiert.

Also bitte ich Sie, sich die Mühe zu nehmen, den an Sie gerichteten Brief zu beantworten, von dem ich – um Monsieur Held zu schonen – doch eigentlich nicht zu wissen brauche! — Sie selbst haben niemals einen Taktfehler begangen, und obwohl ich jedes Wort von Ihnen sonst mir gerne merke, hatte ich dieses eine Argument vergessen.

Gegen die Genfer Idee spricht vor allem mein Unabhängigkeitsgefühl;

sodann meine Sättigkeit am Anhören mühsamen Klavierspieles und Abneigung , täglich den Weg zu wiederholen, den ich hinter mir ließ.

Ein drittes Argument ist, dass ich eine solche „Mission“, falls ich mich zu dieser berechtigt oder verpflichtet betrachtete, zunächst in meiner Heimat erfüllen müsste; wo man mir öfters – zuletzt in Rom – sie mir nahebrachte.

Ein vierter Grund – und jetzt werden Sie lachen! – ist meine gänzliche Vertrauenslosigkeit in Sachen wirklicher Kunst gegen junge Damen; – und die bilden den Kern der Konservatorien.

Ein ganz gewichtiger Grund ist, dass ich jetzt mit jedem Tage meines Lebens rechne, für das, das mir noch zu tun übrig bleibt, und dass ich es gewissenslos gegen mich fände, meine Zeit mit Dingen auszufüllen, die schon getan sind, wo mir die Pflicht geboten und die Möglichkeit gegeben ist, manches zu verrichten, das noch nicht getan ist. —

Nebenbei fiele weder an Geld noch an Ruhm noch an anregenden Aufgaben genug ab, um für eine Gefangenschaft zu entschädigen, wie sie die mir bekannten Verhältnisse (infolge von Berichten der Frau Prof. Stavenhagen und da Mottas) dort um einen schließen.

Nur Ihnen persönlich habe ich so ausführlich begründet. — Darf ich noch hinzufügen, dass mich – nicht nur in Friedenszeiten – große Anträge in aller musikalischen Welt auf Monate lang unterwegs halten, so dass ich la disperazione jedes wohlgeordneten Institutes durch meine Abwesenheiten werde oder ernstliche Konflikte beschwöre. So bin ich beispielsweise für Oktober und November dieses Jahres als Gast-Dirigent der ersten englischen Konzertgesellschaften eingeladen.

Monsieur Held sagen Sie aber einfach, Sie wüssten, dass ich keine feste Anstellung anzunehmen beabsichtigte.

Ich danke Ihnen herzlich für die Mitteilung und hoffe, bald Gelegenheit zu haben, Sie wieder zu sehen. — Ich wünsche und nehme an, dass die kleine Ferienzeit Ihnen gut angeschlagen hat! Anhaltende Nachwirkung der Wohltat blühe Ihnen weiter.

Ihr verehrungsoll und getreu ergebener

Ferruccio Busoni

P. S. Meines Bedünkens wäre Emile Blanchet der richtige Mann für Genf. Er kennt den Mechanismus des Klavieres wie wenige, gehört zum Lande, ist fortschrittlich und dabei systematisch.

https://busoni-nachlass.org/edition/letters/E010002/D0100155#3
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 7:54    Onderwerp: Reageer met quote

ARNHEM, 20 April 1916

Dierbare Broer,
Zalig Paaschfeest! Mijn laatsten brief met de
kaarten van Jan en Louise en het portret voor
Charles zult ge wel gekregen hebben, denk ik. Sedert-
dien heb ik van huis niets meer gekregen, alhoewel
ik uw laatste kaartje heb opgezonden. Ook van
Jan heb ik nog geen antwoord op uwe kaart ont-
vangen. Ja, tegenwoordig gaat het maar bedroevend
met de post; op vijf kaarten, die ik naar Jan
gestuurd heb, is nog maar eens antwoord gekomen.
In Aken wordt schrikkelijk veel tegen gehouden,
zooals ik reeds meer geschreven heb, alleen handels-
berichten schijnen regelmatig te passeeren.
Hebt gij ook vernomen, dat er hier in Holland
eene telling zal geschieden van de Belgen, die
25 - 35 jaar oud zijn, om de ongehuwden te kunnen
oproepen? Dat nieuws staat hier in de gazetten,
en als het waar is, zal ik mij ook gaan laten op-
schrijven. Dus, dierbare Broer, bestaat er kans
dat wij elkander aan den Yzer zullen zien. Dat
zal wat zijn, hè! Van onze 11 mannen, die
in Januari gegaan zijn en die reeds lang hun
examen als brancardier met succes hebben af-
gelegd, zijn er nog maar 2 in dienst. De eerste,
een priester, is aan het front, de andere is in
een hospitaal te Montpellier, in het zuiden van
Frankrijk. De overigen zijn nog altijd in het kamp
van Auvours, waar wel een 200 seminaristen
en kloosterlingen zijn. Als ze mij oproepen, dan
ben ik maar liefst zoo gauw mogelijk aan den
arbeid, in plaats van mij te vervelen in een
kamp. Enfin, we zullen nog wel zien tegen dien
tijd. Veel nieuws uit België vernemen wij hier
niet en er zal ook niet veel gebeuren, denk ik, de
looden hand van den Duitscher drukt te zwaar.
Felix Stoffels, de broer va Jan en Frans Stoffels,
is veroordeeld tot 40.000 mark boete en eenige
maanden gevang. Ik weet niet of gij hem kent,
en het is een der handelaren, waarmede we vroeger
handel dreven thuis. Hij woonde op de Schoolplak,
aan het Stuivenberggasthuis. Ik ken hem zeer goed.
Tegenwoordig schjnen ze overal op de leege panden
in België pataten geplant te hebben. Dat is maar
goed ook, want van den winter was er nu juist
geen overvloed van die nuttige knollen. Wie het
beste zaken maken in België zijn nog de boeren, ten-
minste als ik mag oordeelen naar eene corresponden-
tie die een boer naar zijn zoon schrijft, die hier
geinterneerd is. Natuurlijk moeten de boeren hard
werken, vooral omdat de paarden op vele plaatsen
bijna allemaal zijn aangeslagen door de Duitschers,
maar dit hard werken schjnt nu nog meer op te
brengen dan in vredestijd.
Dierbare Broer, uit uwe laatsten brief heb
ik gezien, dat ge van den winter nogal wat
hebt afgezien in de loopgraven. De groote kou
is gelukkig weer voorbij, al zal het weer bij
u, evenals hier in Holland, ook nog niet goed
zijn. Moge Onze Lieve Heer u vergelden, al hetgeen
gij voor ons dierbaar Vaderland doet. O mocht
er toch spoedig een overwinnende vrede komen, op-
dat gij als overwinnaar Antwerpen moogt binnen-
trekken. Welk een gelukkige dag zal dat zijn!
Zijt gij nu naar dien gevaarlijken sector vertrok-
ken? Schrijf het mij eens gauw en vertel
maar zooveel van uw tegenwoordig leven als
gij kunt en natuurlijk moogt, want ik stel er
zeer veel belang in. Deze maand heb ik weder-
om eene H. Mis voor u opgedragen, opdat God
u moge blijven beschermen, en ge moogt er van
overtuigd zijn dat ik elken dag voor u bid. Ook
thuis bidden ze allemaal goed voor u, ook
Jan. Moge de gedachte aan het gebed, van
allen, die gij liefhebt, u versterken in de
moeilijkheden. Dinsdag, 2de Paaschdag, gaan de
Scholastieken naar Tilburg. Dan zal ik weder-
om eene kaart meegeven voor P. Cortebeeck,
want ik denk dat er van de vorige bezending
tabak al veel in rook zal vergaan zijn.
Dierbare Broer, zoo gauw ik het een of
ander kaartje van huis of van Jan krijg, zal
ik het aan u opzenden. Nogmaals zalig
Paaschfeest en zalige Paaschcommunie. Zoo gauw
als ze de mannen van 25 - 35 jaar oproepen, dan
kom ik af en zien we elkander aan den Yzer.
Dierbare Broer, houd u goed. Dag Jos!
Hart en hand. Uw u liefhebbende broer
Henri

https://transcribathon.com/en/documents/id-5538/item-245439/ en verder
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Apr 2018 8:01, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 7:56    Onderwerp: Reageer met quote

Captain JD Hills - Letters From the Front

20 April 1916 - Since I last wrote I have had one night in the trenches, during which time I got as wet as it is well possible for anyone to get. So wet in fact was I that I did not dare go to bed for fear of catching a chill, so walked about all night to keep warm. There has been a certain amount of excitement in our bit of the show in a quiet sort of way; but if we have not damaged the other fellow more than he has us, then we have not done him much harm. Mines, mortars, saucy squibs & all sorts of funny little things like that, have been making themselves felt during the last few days – but all to no purpose as far as we are concerned. As I said before we are shortly going into rest – right out of sight of the guns, & well out of their reach. Whether it will be a real rest, or whether we shall have to find about twenty thousand fatigues, is for the “red caps” to decide; I think there is just a chance of the former. Why we are thus honoured nobody seems to know, because we have not been in the line very long, & before that we seem to have been doing nothing but resting – one way & another. Our new headquarters will not be as comfortable as these – I, for one, am in an empty room instead of a nicely furnished little boudoir. There will be no bed except a home–made affair of some rabbit wire on a few poles. However I dare say it will be pretty country & it will be possible to get a nice ride or two now & then. There are rumours that leave will re-open & I think it quite possibly will sometime next week; so don’t despair of seeing me soon.

https://ww1lettersfromthefront.wordpress.com/2016/04/20/20-april-1916/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:02    Onderwerp: Reageer met quote

Jersey Heritage - 20 April 1915: Illegal wireless set warning

The Royal Court sat this week to hear another case of infringement of the Defence of the Realm Act, or DORA. On this occasion it related to the possession of equipment capable of sending or receiving wireless signals, something prohibited under Clause 22 of the DORA regulations.

On trial were 16-year-old French student, Marcel Fresson, and his mother Bertha. The case had come about after three wires were spotted slung between the rear of the Fressons’ house in Clarendon Road and some nearby trees. After consulting the Island’s Director of Postal Telephones about the possible purpose of these wires, the Aliens Officer raided the house and found wireless apparatus inside.

In his defence, Marcel explained that he was a student at Highlands College and had been studying wireless signals during his physics class. He had simply wanted to carry out further experiments while at home.

After carefully hearing evidence from both sides, the Court accepted that the accused had not intended to use the wireless apparatus for any malicious purposes. Nevertheless, the student was aware that operating the equipment broke the wartime laws. The Bailiff duly imposed a fine of two pounds.

Documenten te lezen op https://www.jerseyheritage.org/ww1-blog/20-april-1915
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:03    Onderwerp: Reageer met quote

PRACTICE LANDING AT SKYROS, 20 APRIL 1915

Foto... https://www.iwm.org.uk/collections/item/object/205071566

Reconnaisance, 20 April 1915

Situatieschets... https://www.awm.gov.au/collection/C1235001
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Apr 2018 8:09, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:05    Onderwerp: Reageer met quote

Kate Frye’s Diary: 20 April 1915: Condemnation Of The Prattlers For Peace

In April 1915 Kate Frye was still working with the New Constitutional Society for Women’s Suffrage when it was announced that an International Congress of Women would convene at The Hague. Around 1200 delegates from 12 countries attended the Congress hoping that the women of the warring countries could be organized to exert a moral force for peace. The British government, however, prevented interested British women from attending by refusing them passports and suspending the ferry service across the Channel. The Peace Conference led to the founding of the Women’s International League for Peace and Freedom but, as Kate relates, the issue divided suffragists.

Tuesday April 20th 1915 - Some office work then to finish off the Hall – put things out for Sale etc. I arranged a stall of Workroom things – haberdashery etc. Meeting at 3 o’clock. Afterwards there was a great disturbance. Mrs Cecil Chapman from the Chair condemned the Peace Conference which is to take place at The Hague. I agree with her. How can English Women at the moment go and prattle with German Women of peace when there will and can be no peace until Germany has withdrawn her hosts from Belgium, France and Poland?

At the moment when thousands are laying down their lives for women to talk like that is to my mind showing a tremendous lack of nationalism. We didn’t want to fight – we were totally unprepared – the more credit in one way to us – and if German women want peace let them begin to preach it in Germany. I very much suspect this talk.

However to go back. Miss Wiskemann, who is half German, didn’t like it – and, instead of publicly protesting, she was heard saying things to people by several of our members who are most fiery the other way and told Mrs Hartley we had a traitor in our midst, and Mrs Hartley, never too cool in an emergency, went for Gladys, whose friend Miss W. is – and I’m not sure didn’t go for Miss W. herself. Anyhow Miss W. is not coming amongst us again but going over heart and soul to the United Suffragists who I think are utterly mad and will do our cause much harm by pressing the question of ‘Votes’ at this minute. How can they – in this life and death struggle? If the NCS took that line I should have to leave them. I couldn’t bear it – it’s wicked and selfish and small – nothing matters except we beat Germany – but people are leaving us because we do not press Votes. It is a mad world.’

https://womanandhersphere.com/2015/04/20/kate-fryes-diary-20-april-1915-condemnation-of-the-prattlers-for-peace/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:07    Onderwerp: Reageer met quote

20 April 1915 – The Siege Of Van

The land between Lake Van in Turkey and Lake Urmia in Iran is a natural crossroads, a diverse cultural and religious habitat divided by a national border that is more theory than fact.

Lees verder op http://ww1blog.osborneink.com/?p=7328
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:11    Onderwerp: Reageer met quote

Bert Goose diary entry dated 19 and 20 April 1915

April, 1915.
19 Monday
Cambridge Easter Term begins. Primrose Day
Packed up and started for Elverding
at 9.30 am reached same at noon
got sleeping quarters for Officers and
self. Had a stroll around town
bought Post Cards waited in offices
wrote letter to Canada and home.
Turned in about 9 o'clock
20 Tuesday
A terrible Battle started about
6 oclock Germans threw gas
bombs into French trenches, after
much fighting, the French
ran from their trenches, coming
through the village. They
shouted Germans are coming here.
making most of the people pack
21 Wednesday
a few of their belongings at
midnight the retreat has been
checked, the Canadians had
a great task in front of them
at a heavy loss they checked
the Germans otherwise Calais
would have been reached
they got within 2 miles of
22 Thursday
Ypres, news came through at
4 oclock, that the Canadians had
foot [fought] a great Battle and
drove the Germans back, taking
many prisoners, the wounded
started to roll in soon after
1,800 was put through inside
24 hours, many of my chums have
23 Friday
St. George
been through, the wounded came
at such a great pace, it was
a great job to attend them all.
Some awful wounde were
attended to, gashes large enough
to put one's fist in, many came
with bullet wounds, many poor
boys will have to have their
arms or legs taken off. Other poor
fellows will never live to tell the
tale. As fast as possible we
take the wounded a distance of
6 miles to Peperinghe, ready for
a departure to the base, England
25 Sunday - 3rd after Easter
St. Mark
or else where the battle is still
raging, each regiment gets shelled
as they try to take the trenches

http://manitobia.ca/content/en/correspondence/BGo/BGo_1915_0419
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:12    Onderwerp: Reageer met quote

Gents Etappengebied

In het Gentse Etappengebiet 4 heerste vrijwel volledig de militaire macht van de Kommandantüre (= hoofdkwartier). De scheiding tussen het militaire en het burgerlijke bestuur was in het Generaalgouvernement veel scherper dan in het Etappengebiet, waar de bevoegdheden van de burgerlijke overheid ten opzichte van de militaire overheid nog beperkter waren. Tussen het Vierde Leger en het Gouvernementgeneraal was er een beperkte samenwerking, die, naarmate de oorlog vorderde, verwaterde. Het was de tanende militaire overheersing die in conflict kwam met de nood van het burgerlijk bestuur. Het succes van het Duitse bestuur hing af van de militaire verwezenlijkingen. Elk Duitse leger had een Etappen-Inspektion. De Etappen-Inspektion of het militair toezicht van een Etappengebied werd toevertrouwd aan een Etappen-Inspektor (Etappeninspecteur), die tot de persoonlijke staf van de legerbevelhebber, in casu Albrecht von Württemberg en later Friedrich Sixt von Armin, behoorde.
De Etappen-Inspektion 4 vestigde zich op 21 oktober 1914 te Gent in het justitiepaleis. De officieren namen hun intrek in het Posthotel op de Kouter, dat toentertijd het modernste en voornaamste hotel was te Gent. Het werd zwaar bewaakt, want “Aan den ingang (…) staat langs elken kant een schildwachthuisje met de duitsche kleuren: zwart, wit en rood”.
Wanneer duidelijk werd dat de oorlogsmachine vastliep, verhuisde de ene afdeling na de andere naar de gebouwen rond de Kouter.
Het Postkeuringsbureel in het justitiepaleis, en het Postbemiddelingsbureel op de Kouter, verhuisden naar het hoofdpostgebouw aan de Korenmarkt te Gent. De Etappen-Inspektion dirigeerde samen met dertien Etappenkommandanturen, de Havenkommandantur en drie grenscommando’s het leven van de burgerbevolking. De Etappen-Inspektor was de hoogste officier in rang van de gehele Etappe. Hij stond op gelijke hoogte met een divisiecommandant en had dezelfde bevoegdheden als een generaal. Of zoals Wandt schreef: “Te Gent was hij om zoo te zeggen de Almacht, waarvoor alles eerbiedig knielde; ook de Kommandant, die intusschen op zich zelf ook reeds een Almacht was, viel voor den Etappen-Inspekteur in het stof”. De eerste Etappen-Inspektor van de Etappe IV was luitenant-generaal von Seckendorff (dec. 1914 – april 1915). Hij vreesde een opstand van de Gentenaars en gedroeg zich, volgens Heinrich Wandt, als een wezel. Hij gaf bevel aan een tweede compagnie van het Landsturmbataljon Calw om als beschermingsescorte op te treden. Deze compagnie werd in de grote Beurszaal ondergebracht zodat de ‘dappere’ bewoners van het Posthotel in geval van nood onmiddellijk bescherming kregen. Mede daarom lag de derde compagnie van hetzelfde bataljon in de universiteitsgebouwen gekazerneerd. Op 20 april 1915 werd hij overgeplaatst om de Etappen-Inspektion uit te oefenen van het pas gevormde elfde Armee, dat eerst aan het Westelijk front gelegen was, en later naar het oostelijk werd getransfereerd. Von Seckendorf werd opgevolgd door luitenant-generaal Graf von Westarp (apr. – sept. 1915). Von Westarp kwam uit een conservatieve Pruisische adellijke familie en was de broer van de beruchte conservatieve volksvertegenwoordiger Kuno Graf von Westarp. Hij was een voorbeeld van de typische Duitse militarist waarvan “de politieke horizont slechts tot aan het schitterend helmvizier reikte”. Zijn bevelen zouden de weergave geweest zijn van zijn karakter. Hij was heel brutaal en werd in Gent gevreesd. Eind september 1915 kwam generaal van de cavalerie Wolfgang von Unger aan het hoofd van de Etappen-Inspektion. Hij was afkomstig van Charlottenburg en stond bekend als een vriendelijk en gematigd man die weinig gemeen had met het Pruisische militarisme. Bij de soldaten, onderofficieren en officieren deed hij zich nooit voor als de almachtige stadhouder van Wilhelm II. Hij gedroeg zich als een rechtvaardig en meevoelend mens. De officieren die veel tijd doorbrachten met braspartijen in het casino hadden von Unger te vrezen. Een sprekend voorbeeld daarvan was toen hij in het hongerjaar 1917 voor een diner werd uitgenodigd bij Obertsleutnant von Wick, Kommandant te Gent. De tafel was rijkelijk gedekt met allerhande soorten voedsel. Bij de aanblik van al dat ‘lekkers’, stond von Unger op en uitte zijn ongenoegen.

Lees en kijk vooral verder op https://www.gent-geprent.com/wo-1914-18/kriegsalbum-2
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:14    Onderwerp: Reageer met quote

Het Vluchtoord Uden
uit: België in Nederland 1914-1919 - door R.W.R. Verdeyen

(...) Op 20 april 1915 bracht ik een groep bewoners van het vluchtoord Hontenisse naar Uden. Het was een lange reis! Van Kloosterzande naar Walsoorden te voet, van Walsoorden naar Hansweert met de provinciale boot, van Hansweert naar Vlake met de tram - van Vlake tot Tilburg - van Tilburg naar Boxtel - van Boxtel naar Uden - van Uden naar het vluchtoord toe, op de grens van de gemeente Zeeland. 't Was laat in de namiddag, toen de vermoeiden voor een bord warm eten weer tot bezinning konden komen in de hun vreemde omgeving van een niet te overziene grote eetzaal, waar zij met nieuwsgierige blikken werden aangekeken. 't Was hun allen zo vreemd te moede - kwam aan hun ballingen tocht dan nooit een einde? Zij zaten hier nu zo ver van hun landgrens‚ waarvan zij maandenlang de nabijheid hadden gevoeld, in een afgelegen plaats en zo dicht de Duitse grens! En nu weer al die vreemde gezichten en nieuwe wetten en 't was hier zo groot!

Uitgestrekt was het terrein. Dat merkte ik de volgenden morgen, toen ik het "kamp" - want "kamp" bleef de benaming - bezocht en liep langs de barakken, welke, in de blankheid van het vers geschaafd hout en de nieuwigheid, u lachend uitnodigend tot een kijkje door de open deuren of ramen. Vóór de deuren zaten moeders in het warme lentezonnetje vlijtig en kalm genoeglijk te breien - in de keukens stoomden sissend de nieuwe kokers en door de walmen heen klonk de veerkrachtige klompentred van de koks u tegen. Ik zag er een heus post-, telegraaf- en telefoonkantoor, een winkel, met allerhande waren voorzien - een elektrische centrale - een kapperswinkel - een kerk met een klokje - scholen en al die gebouwen lagen om uitgestrekte pleinen of langs brede wegen, die allemaal hun eigen namen en huisnummers hadden.

Aan de wandeling kwam geen einde en met een gevoel van verlichting nam ik 's middags plaats in de auto van het kamp, ditmaal bestuurd door een echte chauffeur, en nog wel een Amsterdammer.

Op de Udense heide bleek in enkele weken een formeel dorp uit de grond te zijn opgerezen, waarvan de eerste indruk was die van een aantal naar vaste lijnen gegroepeerde reusachtige bijenkasten, waartussen het niet gemakkelijk was zijn weg te vinden en waarop de jeugdige lentefrisheid een glans legde van rustige tevredenheid.

Lees verder op http://www.vluchtoord-uden.nl/Verdeyen/Opbouw.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:16    Onderwerp: Reageer met quote

Hill 60 and the Caterpillar

The Queen Victoria Rifles (QVR) were a Territorial Battalion attached to the 13 Brigade allocated to the 5th Division at the time of the British attack on Hill 60 in April 1915.

The Battalion arrived at Le Havre on Bonfire Night 1914; QVR were formed of ex-serving personnel in the London area and were officially known as the 9th London Regiment.

Hill 60 (in Flanders, Western Belgium, just outside the town of Ypres) was originally formed from spoil during the construction of the Ypres to Commines railway which cut through the valley around Zillebeke - the leftover earth was piled up in two locations adjacent to the railway, which gave the predominantly flat Flanders ground two man-made features of tremendous value in war time. Additional earth from the railway construction was also deposited at "The Dump".

These two features became known to the British as Hill 60 and the Caterpillar (so named because the first was 60 meters above sea level and the other resembled a caterpillar and known to the Germans as Hohe 60 and 59). Hill 60 was the most prominent feature overlooking British lines and the supply routes from Ypres town and was supported by the Caterpillar which was slightly set back providing an excellent self-supporting redoubt.

The Germans wrestled control of these two man-made features from the French on 10th December 1914 after the cessation of First Ypres in November 1914. The British returned to this part of the Salient in February 1915 and began taking over mine workings begun by the French.

On 17th April 1915 five mines were blown on 5th Division's front just after 19:00 at 10 second intervals. Attacking the trenches and the craters created by the explosion would be 1/Royal West Kents - 2/Kings Own Scottish Borders with the 2/Duke of Wellingtons in support with QVR and 2/KOYLI in reserve of this attack.

The attack was initially successful in driving the Germans from the trenches on Hill 60 but heavy counter-attacks through the subsequent nights of the 18 & 19 resulted in heavy causalities to the 13 Brigade after relatively light losses after the initial attack.

On the 20th April the Germans began bringing up reinforcements for a sustained attack to capture the ground lost; heavy artillery which was used for shelling supplies coming into Ypres was instead focused on Hill 60 and reports of 17 inch Guns being used to make the Hill 60 untenable to hold. The British for their part were short of guns and ammunition, with much being seconded to Neuve Chapelle and Aubers Ridge for offensives by I Corps.

The QVR took over the Trenches on the night of 20 April 1915 moving from their positions in reserve in Larch Wood via Zillebeke Lake and village. Although subject to artillery fire few causalities were reported. A & D companies moving up first with stores with B & C companies following up later. A & D company arrive at Hill 60 at 22:00 but with difficult getting from communication trenches to firing trenches due to congestion from stretcher parties, they were unable to reach the support trenches until 00:00 on the 21 April. These waves of the Battalion responded to reports of counter-attacks and requests from the Bedfords (holding the line) for more small arms (bullets, grenades), they pressed immediately into action.

Major Lees (commanding QVR) arrived but was unable to get an accurate evaluation of the situation in which he found himself. Large numbers of his forces were now caught up in the German counter-attack and he found himself unable to obtain a clear picture of the battlefield with parts of the QVR now occupying shell holes and fragmented parts of the line. Trying to obtain this information Major Lees headed towards Trench 38 but was killed in action trying to achieve this objective.

A Machine Gun post in a crater on the left of the battalion suppressed German attacks until it was eventually knocked out. The Germans in the meantime brought up field guns to shell Hill 60 from the Caterpillar and tore into the lips of the craters causing many causalities to the men occupying firing positions in them.

Orders received from Battalion HQ in Larch Wood ordered all men from QVR to retreat back to the woods, but owing to the chaotic nature of the situation, this message was sporadic in reaching the front line. B & C companies were never committed to the battle on Hill 60 before the order to retreat was given.

Isolated pockets of QVR, East Surreys and Bedfords held out against the German counter-attack through the night of the 20 & 21st. Bombers from the Northumberland Fusiliers supported these pockets and held the Hill from further German attacks.

Casualities for QVR for this period in the line amounted to: 2 officers killed (including Maj. Lees), 1 missing with 15 other ranks killed and 107 injured. Included in this figure is the Conisbrough and Denaby 100 Project's Lance Corporal Norman Hattersley Smith.

Hill 60 would remain heavily contested for most of the War until the Summer of 1918, this part of the line was synonymous with Tommys for being forever "hot", even within the notorious Ypres Salient - Hill 60 was a sector dreaded by British and German soldiers alike.

The Germans captured the Hill again in May 1915 and its not until June 1917 that the British would again hold the Hill and the Caterpillar supporting it.

Nowadays, a cafe is located on the former British front line on which Norman would have served, a memorial to the QVR is now found on the left of Hill 60, which is now a preserved part of the battle field in the Ypres region. The prominent feature now is the mines blown on 7th June 1917 as part of General Herbert Plumers 2nd army attack, which captured both these key battlefield features.

Norman Hattersley Smith is commemorated on the Menin Gate Memorial to the Missing, presumably his grave being destroyed in future fighting around this area.

http://www.ww1remembrance.com/hill60
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Apr 2018 8:18    Onderwerp: Reageer met quote

FLODDERGATSBLOG: Nog een casino...
door Sef Derkx

We blijven ook in deze editie van Floddergats in kloosterlijke sferen. Aan de Beckersweg ligt het voormalige klooster Bethanië van de zusters dominicanessen. De religieuzen waren in de zomer van 1914 – vlak na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog – vanuit Frankrijk naar Nederland gevlucht. Bij de dominicanen aan de Kleine Beekstraat in Venlo vonden ze tijdelijk onderdak. Op 14 september 1914 verhuisden ze naar herberg De Rustplaats aan de Kaldenkerkerweg. Het pand staat er nog, schuin tegenover restaurant De Kraal. Het wordt door de congregatie ‘het kleine huisje’ genoemd. Op 20 april 1915 vindt de eerste steenlegging plaats van het klooster aan de Beckersweg. Het is een schepping van stadsarchitect Jules Kayser. Naar een ontwerp van dezelfde architect bouwen de zusters in 1926 een sfeervolle kapel met klokkentoren in de stijl van de Amsterdamse School. Tot 1960 volgen uitbreidingen en ontstaat er een carré rondom een binnenplaats. In de kloostertuin worden door de dominicanessen paviljoens gebouwd voor de opvang van meisjes en jonge vrouwen. Rondom het klooster worden moestuinen, boomgaarden en weiden aangelegd. Slingerpaden, kunstmatige grotten, kruiswegstaties, losstaande heiligenbeelden en een begraafplaats maken het ommuurde terrein tot een uniek stukje Venlo.

Lees verder op https://floddergatsblog.wordpress.com/2017/10/21/nog-een-casino/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina Vorige  1, 2
Pagina 2 van 2

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group