Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

12 oktober

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Emiel



Geregistreerd op: 22-7-2005
Berichten: 6221

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2006 15:32    Onderwerp: 12 oktober Reageer met quote

Österreichische Erfolge in Polen und Galizien
Wien, 12. Oktober.

Amtlich wird mitgeteilt:
Unsere Offensive erreichte unter vielfachen, für unsere Truppen durchweg siegreichen Kämpfen den San. Die Entsetzung der Festung Przemysl ist vollzogen Nördlich und südlich der Festung werden die Reste der feindlichen Einschließungsarmee angegriffen. Jaroslau und Lezaysk sind in unserem Besitze. Von Sieniawa geht ein starker Feind zurück.
Östlich Chyrow schreitet unser Angriff gleichfalls vorwärts
In Russisch-Polen wurden alle Versuche starker russischer Streitkräfte, die Weichsel aus und südlich von Iwangorod zu überschreiten, abgeschlagen.

Der Stellvertreter des Chefs des Generalstabes.
v. Hoefer, Generalmajor. 1)


Der deutsche Heeresbericht:

Stadt und Feste Semendria genommen
Großes Hauptquartier, 12. Oktober.

Westlicher Kriegsschauplatz:
Nördlich von Arras setzten die Franzosen ihre Angriffe fort.
Zwei Teilangriffe gegen die von uns am 8. Oktober südwestlich von Loos zurückeroberten Gräben wurden abgewiesen.
Stärkere Angriffe gegen die Front von nordöstlich von Souchez bis östlich von Neuville brachen, stellenweise unter sehr erheblichen Verlusten für den Feind, zusammen. Nur an zwei kleinen Stellen gelangten die Franzosen bis in unsere vorderste Linie.
Auch in der Champagne endeten französische Angriffe beiderseits Tahure mit einem empfindlichen Rückschlag für den Feind. Trotz starker Artillerievorbereitung vermochte er gestern abend nirgends einen Geländevorteil zu erringen. Seine Versuche, heute früh an derselben Stelle durchzustoßen, scheiterten ebenfalls.

Östlicher Kriegsschauplatz:
Heeresgruppe des Generalfeldmarschalls v. Hindenburg:
Auf der Westfront von Dünaburg führte unser Angriff zur Erstürmung der feindlichen Stellungen westlich von Illuxt in 2½ Kilometer Frontbreite. 3 Offiziere, 367 Mann sind gefangengenommen, 1 Maschinengewehr ist erbeutet. Russische Gegenangriffe wurden abgeschlagen.
Heeresgruppe des Generalfeldmarschalls Prinz Leopold von Bayern:
Nichts Neues.
Heeresgruppe des Generals v. Linsingen:
Die feindliche Kavallerie bei Jeziercy räumte das Feld.
Die Lage bei den deutschen Truppen der Armee des Generals Grafen Bothmer ist unverändert.

Balkankriegsschauplatz:
Auf der ganzen Front macht unsere Vorwärtsbewegung gute Fortschritte. Stadt und Feste Semendria sind gestern von unseren Truppen genommen.

Erfolgreicher Fliegerangriff auf russische Transportdampfer
Berlin, 12. Oktober.
Deutsche Seeflugzeuge haben am 9. Oktober und in der Nacht zum 10. Oktober russische Transportdampfer in Konstanza erfolgreich mit Bomben belegt. 1)

www.stahlgewitter.com
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Emiel



Geregistreerd op: 22-7-2005
Berichten: 6221

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2006 15:33    Onderwerp: Reageer met quote

1915 : British nurse Edith Cavell executed

On the morning of October 12, 1915, the 49-year-old British nurse Edith Cavell is executed by a German firing squad in Brussels, Belgium.


Before World War I began in 1914, Cavell served for a number of years as the matron of a nurse’s training school in Brussels. After the city was captured and occupied by the Germans in the first month of war, Cavell chose to remain at her post, tending to German soldiers and Belgians alike. In August 1915, German authorities arrested her and accused her of helping British and French prisoners-of-war, as well as Belgians hoping to serve with the Allied armies, to escape Belgium for neutral Holland.


During her trial, Cavell admitted that she was guilty of the offenses with which she had been charged. She was sentenced to death. Though diplomats from the neutral governments of the United States and Spain fought to commute her sentence, their efforts were ultimately in vain. The night before her execution on October 12, 1915, Cavell confided in Reverend Horace Graham, a chaplain from the American Legation, that "They have all been very kind to me here. But this I would say, standing as I do in view of God and eternity: I realize that patriotism is not enough. I must have no hatred or bitterness towards anyone."


Cavell’s execution led to a rise in anti-German feeling in the United States as well as in Britain, where she was idealized as a heroic martyr to the cause and was honored with a statue in St. Martin’s Place, just off London's Trafalagar Square. "What Jeanne d’Arc has been for centuries to France," wrote one Allied journalist, "that will Edith Cavell become to the future generations of Britons."


www.history.com
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 7:43    Onderwerp: Reageer met quote

Gent, van wereldtentoonstelling tot wereldoorlog

Op 12 oktober 1914 maken de Duitsers hun plannen duidelijk bij de Gentse burgemeester: de stad zal ongedeerd blijven op voorwaarde dat zich geen incidenten tussen de bevolking en de troepen voordoen. De Gentenaren dienen onmiddellijk alle wapens in te leveren en net als in de andere bezette gebieden van het land wordt de Duitse mark naast de Belgische frank de officiële munt (1 mark = 1,25 frank). Aan het stadhuis wappert voortaan de zwart-wit-rode vlag van het Duitse Rijk.

Lees verder op https://historiek.net/gent-wereldtentoonstelling-wereldoorlog/35034/

Van drie Gentenaars kennen we het ooggetuigeverslag van die bijzondere dag.

Je moet er alleen wél effe langs... https://stad.gent/bibliotheek/collectie-en-tips/lees-kijk-en-luistertips/gewikt-en-gewogen/gelezen-100-jaar-geleden-12-oktober-1914-de-duitsers-bezetten-gent-3-getuigenissen
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 7:48    Onderwerp: Reageer met quote

Het Belgenkamp, 1914-1918

(...) Behalve burgers vluchtten ook veertigduizend Belgische militairen naar Nederland. Omdat Nederland tijdens deze oorlog neutraal was, dus niet meevocht, was de Nederlandse regering verplicht deze mensen te ontwapenen en op te sluiten. Dat heet interneren. Daarmee werd voorkomen dat ze weer gingen vechten.

De Belgische militairen werden in verschillende plaatsen opgevangen, onder andere in Harderwijk. In de nacht van 11 op 12 oktober 1914 kwamen de eersten in onze stad aan. Een dag later arriveerden niet minder dan 6.600 soldaten. Uiteindelijk kreeg Harderwijk dertienduizend Belgische militairen over de vloer. Een deel van de militairen kon zijn gezin laten overkomen. Zo'n 2.500 vrouwen en kinderen kregen een plek in de gezinsdorpen Leopoldsdorp en Heidekamp. Samen met de bewakingseenheden betekende dit dat de stad Harderwijk die 7.500 inwoners telde, op den duur ongeveer zestienduizend extra inwoners kreeg te verwerken. (...)

Lees verder op http://www.mijngelderland.nl/inhoud/canons/harderwijk/belgenkamp

Lesbrief voor de bovenbouw van het basisonderwijs

http://www.stadsmuseum-harderwijk.nl/pdf/Lesbrief.100_jaar_Belgenkamp.Cultuurkust.pdf
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Okt 2017 7:58, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 7:52    Onderwerp: Reageer met quote

Der Weltkrieg am 12. Oktober 1914

Der Berichterstatter der "Frankfurter Zeitung" schrieb aus dem Großen Hauptquartier am 12. Oktober 1914:


Die Nachricht vom Fall Antwerpens ließ auch uns keine Ruhe im Hauptquartier, und mit frohem Herzen traten wir die Fahrt nach Antwerpen an. Am Eingang von Fort Waelhem machten wir Halt. Hier haben unsere 30.5 cm Mörser gearbeitet, und gleich neben der Eingangspforte zur Kehle zeigt ein mächtiger Haufen Mauerwerk, wo ein Volltreffer Erd- und Betonschicht durchschlug. Fort Waelhem ist ohne Sturm genommen worden. Nachdem unsere Mörser im Verein mit 21 und 15 cm-Kaliber das Fort eine Zeitlang intensiv bearbeitet hatten, wurde es von dem Hauptteil der Besatzung geräumt. Der Rest der Besatzung, etwa 100 Mann, hißte die weiße Flagge und ergab sich. Die erste Zeit für die tapferen neuen Herren des Forts war nicht gerade angenehm, denn die Belgier versuchten ganz kurze Zeit nach der Besetzung durch die deutschen Truppen das Fort durch einen Angriff vom Dorf Waelhem aus wieder zu erobern, wobei ihre Batterien über die Köpfe der Belgier hinweg das nunmehr in deutschem Besitz befindliche Fort ganz gehörig eindeckten. Kaum eingetroffen, mußte die Besatzung gleich an die Brustwehr. Sie hielt aber in diesem Geschoßhagel wacker aus, und zu ihrer Unterstützung feuerten die schweren Batterien scharf in die Zwischenstellung und beschossen auch das Dorf Waelhem gründlich, so daß die Belgier nicht über den Dorfsaum mit ihrem Angriff herauf kamen.
In welcher Unordnung der Rückzug erfolgt sein muß, bewiesen die vielen zurückgelassenen Maschinengewehre. Bei Waelhem war übrigens interessant, daß während des ersten Angriffs auf Dorf Waelhem der Wassereinbruch erfolgte, so daß einzelne Leute auf einmal bis zum Gürtel im Wasser standen.
Von diesem denkwürdigen Kampfgelände fahren wir weiter nach Antwerpen zu. Singend kommen uns Truppen entgegen. Sie marschieren nach dem Westen. Gar manchem funkelt das neue Eiserne Kreuz im Knopfloch, ein Zeichen für besondere Bravour. Wenn es darauf ankäme und man alle die dekorieren wollte, die mit hervorragendem Schneid ihre Pflicht taten, so wäre es eigentlich das Beste, man ließe ein einziges großes Eisernes Kreuz mit den Namen all derer machen, die in diesem Feldzug mitgefochten haben, denn brav und tapfer sind sie alle, und wenn je ein Truppenteil im Feuer ausgerissen ist, dann geschah es nach vorne gegen den Feind, um ihn möglichst rasch vor die blanke Waffe zu bekommen.
Dann fuhren wir in den Fortgürtel der zweiten Linie ein und bald sahen wir Fort 4 vor uns, von dem stolz die deutsche Flagge weht. Das Schußfeld vor dieser zweiten Verteidigungslinie ist gut freigemacht. Vor allem überrascht aber der Aufwand an Hindernissen, den sich die Belgier in dieser zweiten Stellung geleistet haben. Zuerst ein dichtes Drahthindernis, dann noch Wolfsgruben mit spitzen Holzpfählen in der Mitte, dazu aber ein total veraltetes Fort mit einem ziemlich schwachen Panzerturm. Geschossen haben die Belgier auch von hier mit Artillerie, worauf ist nicht ganz klar, es ist also eher wahrscheinlich, daß sie ohne festes Ziel mit größten Schußweiten das Gelände beliebig abgestreut haben. Das Fort selbst ist mit enger Vereinigung von Infanterie- und Artilleriestellung gebaut und ein Schuß der "Berta" hätte genügt, um das ganze Fort zu zertrümmern.
Dann ging es nach Antwerpen hinein. Die Beschädigung der Stadt ist bekanntlich im Verhältnis zur Größe Antwerpens nicht der Rede wert. Die Antwerpener Feuerwehr hat an ihrer Erhaltung großen Anteil, da sie selbst während des Bombardements ihre Pflicht tat. Antwerpen ist nur von unseren 15 cm-Geschützen befeuert worden. Man hatte zuerst die 42 cm-Mörser in Aussicht genommen und das erste Geschoß bei einer dieser Batterien war auch bereits mit einer Aufschrift versehen, laut deren der Richtkanonier des ersten Geschützes den Antwerpenern einen fröhlichen Morgengruß sandte.
In dichten Rauchschwaden lagen die Petroleumtanks. Aus der Erde heraus lohte eine dunkelrote Flamme, wo eine Petroleumleitung durch ständigen Zufluß neue Nahrung lieferte. Es sah wie der Eingang zur Hölle aus. Der Boden um die Tanks war teilweise mit Petroleum bedeckt, das man vermutlich hatte auslaufen lassen, das aber auch in Brand geraten war. In dem Innern des Tankbezirks sah es fürchterlich aus. Die großen Tankbehälter lagen wie zerknickte Streichholzschachteln zerknittert am Boden, durch die gewaltige Hitze geschmolzen und dann in sich zusammengesunken. Aus dem Innern wirbelten noch immer dichte Rauchwolken empor. Es ist ein Glück, daß hier nicht auch Benzinvorräte gelegen haben, sonst wären die Folgen gar nicht auszudenken gewesen. Auch hier sind Millionenwerte vernichtet, vorwiegend amerikanischer Besitz.
Am anderen Morgen wanderte ich nach dem Rathause. Die Rückwanderung hatte begonnen und Tausende standen in dichten Reihen vor der Tür, um sich den Aufenthaltsschein zu holen. In dichten Zügen wurden neue Scharen, auf beiden Seiten von deutschen Soldaten eskortiert, herangeführt und den bereits Wartenden angehängt. Auch eine Anzahl Geschäfte öffnete schüchtern ihre Pforten. Ich glaube, daß Antwerpen eher als jede andere Stadt ihr gewöhnliches Aussehen wieder gewinnen wird, und als ich meinem Friseur in Brüssel, übrigens einem Stockbelgier, mein Erstaunen über diese so aussagend freundliche Haltung der Bevölkerung aussprach, sagte er resigniert: "Was wollen Sie, Antwerpen ist eine deutsche Stadt, mich wundert nur, daß die Flamen den Deutschen zuliebe keine Fahnen herausgehängt haben!"
Die Fahrt ging weiter nach dem Fort Lier, gegen das vor allem unsere 42 Zentimeter-Mörser gefeuert hatten. Das Fort Lier ist ein ganz modernes Fort mit guten Panzern, mit Eisenbeton, und von einem breiten Straßengraben umgeben. Die Flankierungsgeschütze des Grabens waren auch als Zwischenstreifen ausgebaut, d. h. es war ihnen durch Freimachen des Schußfeldes vor ihnen ermöglicht, einen bestimmten Teil des Zwischenraumes zum Nachbarwerk unter Feuer zu nehmen. In dem Fort selbst sahen wir einen Treffer der "Berta", den ich überhaupt als den interessantesten bezeichnen möchte, den ich in diesem Feldzuge gesehen habe. Die Granate war auf der Erddeckung direkt vor einem Panzerturm aufgeschlagen, hatte die 7 Meter dicke Erddecke sowie eine Betonschicht von 2,2 Meter durchschlagen, hatte den Panzerturm in Höhe der Maschinerie getroffen, war quer durch denselben durchgegangen und hatte hinter ihm ein großes Loch gerissen, in dem man ein gewaltiges Stück des Geschosses liegen sah. Durch die Gewalt der Explosion dieses einen Schusses war die Betondecke bis zu den nächsten Türmen infolge der plötzlich auftretenden seitlichen Verschiebung gerissen. Es ist eine ganz enorme Wirkung, die wir hier vor Augen hatten.
Ich möchte bei dieser Gelegenheit gleich einmal die Frage berühren, welche Einwirkung die Erfahrungen dieses Krieges auf den modernen Festungsbau haben wird. Zunächst wird wohl der Bau von Forts vermutlich ganz aufhören. Sie sind zu große Zielobjekte und der modernen schweren Artillerie nicht mehr gewachsen. Durch deren enormen Fortschritt ist man gezwungen, Infanterie- und Artilleriestellung noch mehr als bisher zu trennen. Wir haben bei allen bisherigen Festungskämpfen, Maubeuge, Verdun, Antwerpen, die Erfahrung gemacht, daß der Hauptkampf nicht in der Fortlinie mit deren genau markierten Zielen, sondern in der Zwischenstellung stattfand, wo uns geschickt aufgestellte Zwischenbatterien bis zuletzt das Leben herzlich sauer machten. Das Kernbild des modernen Kampfes ist die mit allen Hilfsmitteln der Technik ausgebaute Feldstellung, wie wir sie deutscherseits an der Aisne, beim Gegner teilweise bei Verdun und Maubeuge, an einzelnen Stellen auch bei Antwerpen antrafen.
Bei Fort Lier sahen wir auch eine Anschlußstellung für Infanterie mit gedeckten Annäherungswegen, die wirklich ganz ausgezeichnet angelegt war und sehr gute Deckung gewährte. Sehr zu loben war auch die Enge der ganzen Grabenanlage, da von diesem Faktor zum großen Teil mit die Deckung abhängt, die eine solche Anlage gegen Sprengstücke bietet. Auch die vorderste Infanterielinie war sauber und gut angelegt und unterschied sich im besten Sinne von den anderen belgischen und englischen Anlagen, die wir am Netheabschnitt und bei Contich zu Gesicht bekommen hatten.

Read all about it! http://www.stahlgewitter.com/14_10_12.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 7:54    Onderwerp: Reageer met quote

Julius Ludovicus (Louis) Adriaens

(...) Louis Adriaens heeft zijn verplichte legerdienst gedaan van 6 maart 1900 tot 31 juli1902. Op 4 augustus 1914 bij de inval van Duitsland op Belgisch grondgebied werd hij weder opgeroepen naar zijn eenheid (11de linie) in de kazerne van Hasselt. Op 10 oktober 1914 werd hij samen met andere soldaten geïnterneerd in De Clinge (Zeeuwsch Vlaanderen). Op 12 oktober 1914 overgebracht naar Loosduinen en vanaf 19 oktober 1914 komt hij in Gaasterland terecht. Hier werd de familie herenigd. Op 10 juni 1918 is er in Apeldoorn een dochtertje Grada EMMA geboren.Het verblijf in Gaasterland (Balk) heeft geduurd tot 20 december 1918. Louis Adriaens is nog in militaire dienst gebleven tot 31 januari 1919. (...)

Lees verder... http://www.interneringsdepotgaasterland.nl/personen%20Adriaens%20Louis.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 7:56    Onderwerp: Reageer met quote

Landgoed Ockenburg - Vluchtelingen - Vliegveld Ockenburg

(...) Op 12 oktober 1914 kwamen in Den Haag ruim 1600 Belgische vluchtelingen aan, onder wie een aantal onderofficieren. Er werd langs de Parallelweg en de Paul Krugerlaan naar het landgoed gemarcheerd, waar ze in tentenkampen werden geïnterneerd. Een aantal dagen daarvoor kwam in Loosduinen het bevel alles in het soldatenkamp gereed te maken om de vluchtelingen te kunnen interneren. Terstond werden tenten bijgeplaatst en een zeventigtal wachten bijgecommandeerd. Ook werd in de keuken soep gekookt, naar verluid voor rekening van de Engelse gezant, opdat de vreemdelingen terstond verkwikt konden worden. Op 13 oktober 1914 maakten de Belgische vluchtelingen tussen 13:00 en 15:00 uur, begeleid door een peloton infanteristen van de daar gekampeerde Nederlandse troepen aan het hoofd en achter de lange colonne, een wandeling naar het strand bij Kijkduin. Een hoornblazer van de liniesoldaten onder de geïnterneerden hield er met de marssignaal de pas in.(...)

Verder lezen op http://www.vliegveld-ockenburg.net/lo/pages/het-landgoed/1900---1920/vluchtelingen.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 7:57    Onderwerp: Reageer met quote

Gevluchte Scheutisten in Esch

In zijn verslag van zijn bezoek aan de gemeente Esch op 4 juni 1915 schrijft de Commissaris van de Koningin over de Belgische vluchtelingen 'de bewoners van het missiehuis te Scheut zijn naar Esch gevlucht; daar verblijven thans 3 paters, 25 novicen en een paar knechts.'

Opvang Belgische Scheutisten in Esch en in Vught
Daarmee worden de Missionarissen van Scheut in Anderlecht onder Brussel bedoeld. In Vught hadden zij in 1899 landgoed Sparrendaal aangekocht en daar een buiten-klooster en seminarie voor Nederlandse missionarissen opgericht. Blijkbaar was daar niet genoeg ruimte om alle gevluchte Belgische studenten en hun leraren op te vangen. Daarom huurde de rector dichtbij huis in Esch - de vluchtelingen konden dan op Sparrendaal een handje helpen - twee huizen en een schuur.

Tussen 12 oktober 1914 en begin 1916 was het een komen en gaan tussen Esch en Vught van Scheutisten, priesters en studenten uit Leven en andere Belgische steden.

Lees verder op http://www.brabantbekijken.nl/2014/07/gevluchte-scheutisten-in-esch.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:00    Onderwerp: Reageer met quote

Der Weltkrieg am 12. Oktober 1915

Beginn des Krieges zwischen Bulgarien und Serbien

Nisch, 12. Oktober. (Meldung der Agence Havas.) - Die Bulgaren haben uns auf der Front von Knjazevac angegriffen.

Lees verder op http://www.stahlgewitter.com/15_10_12.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:04    Onderwerp: Reageer met quote

EXECUTIE VAN EDITH CAVELL TIJDENS DE EERSTE WERELDOORLOG

Sint-Gilles 1915 – Op 12 oktober wordt de Britse verpleegster Edith Cavell in België geëxecuteerd door een Duits vuurpeloton. Ze is schuldig bevonden aan het helpen van geallieerde soldaten en verraad en wordt direct ter dood gebracht.

De Britse Edith Cavell was verpleegster in een ziekenhuis in Brussel. Op het moment dat de Eerste Wereldoorlog uitbrak in 1914 was zij op bezoek bij haar moeder in Engeland. Ondanks het aandringen van haar familie om in Engeland te blijven, vertrok zij richting België om in het ziekenhuis te helpen. Op 4 augustus vielen de Duitsers België binnen en het ziekenhuis waar Cavell werkte werd al snel overgenomen door het Rode Kruis. Gewonden van beide kanten kwamen terecht in het ziekenhuis en Cavell verpleegde Belgen, Duitsers, Fransen en Britten.

In het ziekenhuis waar Cavell werkte werden al snel gewonde soldaten en soldaten die van hun eenheid waren afgesneden verborgen. Deze soldaten werden verpleegd en daarna naar het neutrale Nederland gebracht. Bij elkaar heeft Cavell ervoor gezorgd dat ongeveer tweehonderd geallieerde soldaten de Duitsers konden ontvluchten. Op 3 augustus 1915 werd ze gearresteerd op verdenking van het verbergen van geallieerde soldaten. Zij werd tien weken in gevangenschap gehouden, waarna ze zichzelf schuldig verklaarde. Van de 27 personen die allen aangeklaagd waren voor het verbergen van geallieerden, werden er vier ter dood veroordeeld, waaronder Cavell.

De internationale gemeenschap, waaronder de Verenigde Staten en Spanje, probeerden de executie te voorkomen. Dit mocht echter niet baten en op 12 oktober 1915 werd ze door een vuurpeloton om het leven gebracht. De Britten gebruikten de dood van Cavell als propaganda in hun strijd tegen de Duitsers. Hierdoor is Cavell een bekend icoon geworden van de Eerste Wereldoorlog.

https://isgeschiedenis.nl/nieuws/executie-van-edith-cavell-tijdens-de-eerste-wereldoorlog

Edith Cavell werkte in Brussel toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Ze gaf haar verpleegsters opdracht alle gewonden te verzorgen, welke nationaliteit ze ook hadden. Vanaf september 1914, toen ze ook Engelse soldaten verzorgde en hielp vluchten, begon ze te werken voor de Britse geheime dienst.

Ze zette onder meer ontsnappingsroutes op voor Belgische, Britse en Franse soldaten. Honderden soldaten bereikten dankzij haar het neutrale Nederland. Cavell hoorde ook gewonde Duitse soldaten uit om belangrijke informatie door te spelen aan de Britten.

In augustus 1915 werd ze opgepakt nadat de Duitsers een lijst in handen hadden gekregen met daarop namen van medewerkers van de Britse geheime dienst. Ook Cavells naam stond op de lijst. Op 12 oktober 1915 werd de 49-jarige verpleegster gefusilleerd op de Nationale Schietbaan in Schaarbeek, waar ze ook begraven werd. Volgens sommige berichten luidden haar laatste woorden:

“Nu ik hier sta, in het zicht van de Heer en de eeuwigheid, besef ik dat vaderlandsliefde niet genoeg is. Ik moet ook geen haat of bitterheid voor wie dan ook voelen.”


De dood van de verpleegster veroorzaakte internationale verontwaardiging, mede dankzij de Britse propaganda die Cavell afbeeldde als een onschuldige, reddende engel à la Florence Nightingale. Na de oorlog werd haar lichaam herbegraven in de kathedraal van Norwich.

https://historiek.net/belgie-herdenkt-moedige-verpleegster-edith-cavell/53699/

Graf Edith Cavell

Bij de kathedraal van Norwich is het graf van Edith Cavell. Op een plaquette die er vlakbij op de muur van de kathedraal hangt, staat haar geschiedenis:

EDITH CAVELL WERD OP 4 DECEMBER 1865 GEBOREN IN CAVELL HOUSE SWARDESTON NORWICH. ALS HOOFDZUSTER VAN EEN ZIEKENHUIS IN BRUSSEL VERZORGDE ZE MET GROTE TOEWIJDING DE GEWONDEN VAN DE VIJAND EN VAN DE GEALLIEERDE TROEPEN. ZE WERD TER DOOD VEROORDEELD VOOR HET HELPEN ONTSNAPPEN VAN VEEL LANDGENOTEN. ZE WERD GEËXECUTEERD OP 12 OKTOBER 1915.

Foto's... https://www.tracesofwar.nl/sights/50120/Graf-Edith-Cavell.htm

Zie ook http://www.br.de/radio/bayern2/sendungen/kalenderblatt/1210-edith-cavell-krankenschwester-100.html , http://www.edith-cavell-belgium.eu/nl/index-nl.html , http://www.history.com/this-day-in-history/british-nurse-edith-cavell-executed , alsmede enkele tientallen andere sites.
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:10    Onderwerp: Reageer met quote

12 oktober 1916 | Nieuwsbericht | Oorlog in Alveringem

Jules Huche is op 16 december 1891 geboren in Bellecourt, nu een deelgemeente van Malange in de provincie Henegouwen. De ongehuwde zoon van Jules Adolphe en Louise Elise Deltenre raakt op 12 oktober 1916 in de loopgrachten in Boezinge gekwetst door obusscherven en wordt met verwondingen in de rechterlendenstreek en ingewanden, en aan de rechterschouder en -voorarm geëvacueerd naar het Belgisch militair hospitaal van Hoogstade, dat gevestigd is in het Gasthuis Clep. Hij overlijdt daar nog dezelfde avond om 23.30 uur. Het slachtoffer wordt op 16 oktober 1916 begraven op de Belgische militaire begraafplaats van Hoogstade, grafnummer 609.

http://www.oorlogserfgoedalveringem.be/nl/12-oktober-1916
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:12    Onderwerp: Reageer met quote

Der Weltkrieg am 12. Oktober 1916

Die zweite rumänische Armee in die Grenzstellungen geworfen

Großes Hauptquartier, 12. Oktober. Westlicher Kriegsschauplatz: Heeresgruppe Kronprinz Rupprecht:

Beiderseits der Somme nahm die Schlacht ihren Fortgang. An der Front zwischen Ancre und Somme entfalteten die Artillerien große Kraft. Infanterieangriffe der Engländer nordöstlich von Thiepval, sowie ans der Linie Le Sars-Geudecourt sind meist schon im Sperrfeuer gescheitert. Gegen Abend setzten ans der Front Morval-Bouchavesnes starke Angriffe ein, die bis in die frühen Morgenstunden fortgesetzt wurden. Gegen die Stellungen des Infanterieregiments Nr. 68 und des Reserve-Infanterieregiments Nr. 76 bei Sailly stürmte der Feind sechsmal an. Alle Anstrengungen waren ergebnislos. Unsere Stellungen sind restlos behauptet.
Südlich der Somme ging der Kampf zwischen Genermont-Chaulnes weiter. Mehrfache französische Angriffe wurden abgeschlagen. Die heißumstrittene Zuckerfabrik von Genermont ist in unserem Besitz. Im Dorfe Ablaincourt entspannen sich erbitterte Häuserkämpfe, die noch im Gange sind.

Lees verder op http://www.stahlgewitter.com/16_10_12.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:14    Onderwerp: Reageer met quote

Club América

Club de Futbol América, beter bekend als Club América of América, is een Mexicaanse voetbalclub uit Mexico-Stad. De club is opgericht op 12 oktober 1916 [1] en geldt als een van de populairste voetbalclubs van het land. Thuisstadion is het immense Aztekenstadion. De aartsrivaal van Club América is Chivas de Guadalajara.

Trivial Pursuit-vraagje... https://nl.wikipedia.org/wiki/Club_Am%C3%A9rica
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:16    Onderwerp: Reageer met quote

Nationale Stoomvaart Mij, 12 oktober 1916, aandeel, f 1000,00

Opgericht 12 oktober 1916. Maatschappelijk kapitaal f 500.000,00 verdeeld in 500 aandelen elk f 1000,00. In 1919 is het kapitaal verhoogd naar f 2,5 miljoen verdeeld in aandelen van f 1000,00

Bekijk het aandeel op http://www.oudefondsen.nl/scheepvaart/nationale-stoomvaart-mij-12-oktober-1916-aandeel-f-100000/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:17    Onderwerp: Reageer met quote

Gubener Zeitung - 12. Oktober 1916

Der Mangel an Weizenmehl, der sich in den letzten Tagen in Guben sehr fühlbar machte, scheint auch in den Nachbarstädten zu herrschen. In der richtigen Annahme, daß ein gutes Wort immer eine gute Statt findet, ist der Bürgermeister Dr. Busch in Sommerfeld persönlich bei der Königl. Regierung in Frankfurt a. O. vorstellig geworden und hat dabei dringend um Abhilfe des herrschenden Mangels an Weizenmehl gebeten. Wie der „Sommerf. Anzeiger“ berichtet, ist ihm diese auch zugesagt worden und es dürfte daher für die nächste Zeit eine Zuweisung von Weizenmehl nach Sommerfeld zu erwarten stehen. Eine Zuweisung an die dortigen Krankenanstalten ist sofort erfolgt.

Zum Weizenmehlverkauf. Auch bei dem an Donnerstag und Freitag dieser Woche stattfindenden Weizenmehlverkauf müssen, wie es bereits beim letzten Butterverkauf der Fall war, die nach Namen und Wohnung ausgefüllten Kopfenden der Brotscheine vorgelegt werden. Da auf die Durchführung dieser Kontrollmaßnahme mit Strenge bestanden werden wird, tut man gut, die Vorschrift genau zu beachten.

Kessel für Einmachezwecke. Schon gegen Ende des vergangenen Monats wurde an dieser Stelle darauf hingewiesen, daß sich für die Zwecke des Einkochens der Früchte zu Marmeladen, Mus, Fruchtsäften u. dergl. nicht emaillierte oder verzinkte eiserne Gefäße wenig eignen. Diese Warnung scheint jedoch nicht genügend beachtet oder bekannt geworden zu sein, denn das zuständige Untersuchungsamt hat, wie mitgeteilt wird, auch in der letzten Zeit noch des öfteren Gelegenheit gehabt, festzustellen, daß große Posten Marmeladen und Mus völlig unbrauchbar geworden waren, weil die Hersteller entweder eiserne Kessel, die nicht emailliert, oder eiserne Kessel, die innen gar verzinkt waren, verwendet hatten. Solche Erzeugnisse hatten entweder einen tinteartigen oder üblen metallischen Geschmack angenommen und waren auch öfter stark verfärbt; sie enthielten zum Teil solche Mengen von Zink, daß ihr Genuß ohne Zweifel Gesundheitsstörungen hervorrufen könnte. Zur Vermeidung von Gesundheitsschädigungen wie auch von weiteren Verlusten an wichtigen Nahrungs- und Genußmitteln sei nochmals darauf hingewiesen, daß nur bei Verwendung emaillierter Gefäße keine Aufnahme von Metall durch die Früchte zu befürchten ist.

http://www.bibo.guben.de/zeitung/index.html#!Documents/12oktober1916.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:18    Onderwerp: Reageer met quote

Tübingen Hirschgasse, nach einem französischen Bombenangriff, 12 October 1916

Foto... https://commons.wikimedia.org/wiki/File:T%C3%BCbingen_Hirschgasse_12_Oktober_1916.jpg
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:20    Onderwerp: Reageer met quote

12.10.1916: Jean à l’hôpital | Jean is in the Hospital | Jean ist im Krankenhaus

Four photos from an album of Jean Chaput. From the Collection of the Musée de l’Air et de l’Espace.

Foto's... http://3p1w.eu/12-10-1916/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:41    Onderwerp: Reageer met quote

De Derde Slag bij Ieper – de hel van modder

(...) Oktober 1917 – slagveld wordt een modderpoel - Oktober 1917 is één van de natste maanden van de eeuw. Plumer en Gough vragen om het offensief op te schorten, maar Haig heeft een overwinning nodig. Hij wil ook voorkomen dat de Duitsers verder naar het zuiden de uitgetelde Fransen zullen aanvallen. Wat aanvankelijk het doel van de eerste fase van het offensief was, wordt nu het einddoel van de hele campagne: de puinhopen van het dorp op de heuvelkam veroveren – Passendale.

In enkele dagen tijd veranderen aanhoudende stortregens het landschap in een modderzee, waarin mens, dier en machine verzuipen. Op 9 oktober kost het de Britse troepen elf uur om vanuit Ieper over smalle loopplanken hun vertrekposities te bereiken; de artillerie naar voren brengen wordt al helemaal onmogelijk.

Vóór de aanval kunnen de Britten dus niet, zoals gebruikelijk, de Duitse stellingen onder vuur nemen. De Slag bij Poelkapelle eindigt dan ook in een bloedige mislukking. Op 12 oktober proberen de geallieerden troepen Passendale in te nemen, maar de Duitsers slaan de aanval af met mitrailleurvuur vanuit hun bunkers.

Op 13 oktober geeft Haig het bevel de aanval te stoppen. Hij laat de uitgeputte Australische en Nieuw-Zeelandse troepen voor een groot deel vervangen door Canadezen. (...)

Lees het hele artikel op http://wereldoorlog1418.nl/ieper2007/index.html
Zie ook http://www.passchendaele.be/Over_ons/De_Slag_bij_Passendale_1917
Zie ook http://www.stahlgewitter.com/17_10_12.htm
Kijk gelijk even hier: https://www.penguin.com.au/books/passchendaele-9781925324662/article/1033-first-battle-passchendaele
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Okt 2017 8:51, in toaal 3 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:43    Onderwerp: Reageer met quote

Daily Telegraph, October 12 1917

A busy day for David Lloyd George in today’s paper, as he doesn’t think it would be practicable to introduce a Ministry of Health in wartime, appeals to farmers to produce more food, and responds to Herr von Kühlman’s pledge to keep hold of Alsace Lorraine (see pages 5 and 6). Meanwhile his predecessor Herbert Asquith makes a speech on why a “patched-up peace” would not be desirable, given the usual full treatment on page 6.
It was markedly less busy at Ypres, where heavy rain fell again (page 5). Readers may have noticed that up to now this column since the fighting began at the end of July has referred to the 3rd Battle of Ypres rather than Passchendaele, generally used as an alternative for the whole battle. This is because it was only on this day that the fighting around Passchendaele commenced in earnest, with the phase of the battle which become known as the First Battle of Passchendaele, so to use the name for the fighting beforehand is something of a misnomer. The day would be a grim one for the Allies, with heavy losses for only marginal gains and no objectives achieved. But what picture will the reporting paint?

Lekker digitaal bladeren op http://www.telegraph.co.uk/news/ww1-archive/12214879/Daily-Telegraph-October-12-1917.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:46    Onderwerp: Reageer met quote

Der Weltkrieg am 12. Oktober 1917

Erfolgreiche Luftangriffe auf russische Befestigungsanlagen an der Ostsee

Berlin, 12. Oktober. (Amtlich.) - Marineluftschiffe und Seeflugzeuggeschwader der kurländischen Küstenstationen haben in den letzten Wochen trotz häufig ungünstiger Wetterlage eine Reihe von Angriffen auf militärische Anlagen der livländischen Küste sowie der Inseln des Riga-Busens aufgeführt.
Mit großer Umsicht wurden mehrfach die Befestigungen auf Zerel sowie Seestreitkräfte des Gegners an der dortigen Küste trotz starker Gegenwehr mit sichtbarem Erfolge angegriffen.
Auch die Verteidigungsanlagen an der Ostküste des Riga-Busens wurden mit mehreren 1000 Kilogramm Bomben erfolgreich belegt.
Die Wirkungen der Angriffe, die uns keinen Verlust gebracht haben, werden in den Berichten der Gegner zugegeben.

Der Chef des Admiralstabes der Marine

http://www.stahlgewitter.com/17_10_12.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:49    Onderwerp: Reageer met quote

De Nederlandse berichtgeving over de Armeense genocide

De Telegraaf, 12 oktober 1915

De Armenische gruwelen
(Van den "Telegraaf"-correspondent.)

Londen, 7 October.

Er kleeft thans geen spatje minder Christenbloed aan de handen van Enver pasja, den eigenlijken gebieder van het Turksche rijk en den boezemvriend van Duitschland, dan aan die van Abdoel Hamid. En hèm, hadden de Jong-Turken juist om zijn gruwelijk onrechtvaardig bestuur afgezet. Hunne partij zou Turkije van schande, willekeur en bloedige onrechtvaardigheid reinigen, maar van het oogenblik af, dat zij onder Duitschen invloed raakten, vielen die voornemens in duigen.

Men moet en kan niet vergeten, dat de regeerders van Berlijn nimmer veel hebben opgehad met een grondige hervorming van het Turksche rijk, dat dan niet zoo licht ten dienste van de pan-germaansche veroveringsplannen zou kunnen gebruikt worden. Men kan een enkel gebieder, of een stelletje eerzuchtige regeerders, veel gemakkelijker meesleepen dan een gansch vrij volk. De tegenwoordige crisis in den Balkan, bewijst dat afdoende. En het is vrij zeker, dat aan Turkije buiten deze oorlog de reeds ondervonden en nog te ondervinden rampspoed bespaard ware gebleven, als Enver pasja niet de baas had gespeeld te Constantinopel.

Zoolang daar maar iemand oppermachtig heerscht, heeft Berlijn er blijkbaar vrede mee. De Turksche omwenteling van 1908, werd overal in Europa met vreugde begroet, behalve te Berlijn. De "Frankfurter Zeitung" schreef destijds: "In de Wilhelmstrasse vat men de Turksche constitutie vergenoegd en bedroefd op; Vergenoegd omdat Duitschland daardoor voor het oogenblik bevrijd is van de kwelling, zijn houding te bepalen ten opzichte van de Russische hervormingsplannen (in Macedonië); en bedroefd, omdat het gezag van den sultan, waarop men die plannen baseerde, door die gebeurtenis verzwakt werd en, wellicht, nog meer verzwakt zal worden." 1)

Had men te Berlijn vroeger minder zorg besteed aan "het gezag van de sultan" en later de Jong-Turken geen reactionnairen invloed uitgeoefend, dan ware zeker het Turksche rijk allengs geheel hervormd geworden; de voortdurende gruwelen in Macedonië zouden dan geen aanleiding hebben gegeven tot den eersten Balkanoorlog, en dat had dan ook deze oorlog vermeden. De Duitsche invloed, te Constantinopel uitgeoefend, heeft après tout dit groote onheil over de wereld gebracht. Te Berlijn had men bitter weinig op met een grondige herziening van het bestuur van Turksch Macedonië. En de reden daarvan drukte de toenmalige rijkskanselier von Bülow duidelijk genoeg uit. Hij verklaarde destijds in den rijksdag: "Men kan van ons geen geestdrift verwachten voor plannen, die wij zowel gevaarlijk als ondoeltreffend beschouwen. En gevaarlijk achten wij de nieuwigheden, die het gezag van den sultan bedreigen."

Gevaarlijk acht men te Berlijn thans niet het gezag van een zoo ijdel en heerschzuchtig persoon als Enver pasja is gebleken te zijn. En zijn heerschappij in Turkije is nog veel noodlottiger voor de nog talrijke Christelijke onderdanen van dat rijk, dat ooit die van Abdoel Hamid is geweest. De recente Armenische gruwelen overtreffen verre de vroegere Bulgaarsche gruwelen. Deze verwekten een storm van verontwaardiging en afschuw in heel de beschaafde wereld, die zich thans vrij onverschillig toont voor het bloedig, moordend werk van Enver pasja in Armenië.

O, zeker, het komt in dezen oorlog niet op de verwoesting van honderden en duizenden menschenlevens aan. Maar er is toch wezenlijk een groot verschil, tusschen het dooden van krijgslieden in den strijd, en het moedwillig vermoorden van onschuldige menschen, die part noch deel aan den strijd hebben. En aangenomen nu dat de Armeniërs de wapens hebben opgevat tegen hunne Turksche meesters – wat toch zeker niet uit hoofde van het humaan bestuur geschiedde – rechtvaardigt dat de uitroeiing van Armenische vrouwen en kinderen, op ontzettend groote schaal?

De wereld dienter zich wel rekenschap van te geven, welke bondgenooten de Duitschers, die zich niet alleen op hun Kultur, maar ook op hun Christenzin laten voorstaan, in dezen oorlog hebben. Een enkel woord van Berlijn, had het leven van tienduizenden Armeniërs kunnen sparen. Maar graaf Reventlow durfde onlangs schrijven: "Als de Turksche autoriteiten krachtdadige maatregelen nemen tegen de onbetrouwbare, bloeddorstige en oproerige Armeniërs, dan hebben zij niet alleen het recht, maar ook den plicht, dat te doen. Turkije kan ervan verzekerd zijn, dat Duitschland altijd van mening zal zijn, dat die zaak slechts Turkije aangaat."

Zóó gemakkelijk kan men zich niet onttrekken aan zijn verantwoordelijkheid voor de onmenschelijke daden van bondgenooten.

Van sommige hier te stede wonende Armeniërs, die vroeger veel met de Jong-Turken en vooral met Enver pasja ophadden, hoor ik af en toe de ontzettenste moordverhalen. Die verhalen berusten op authentieke berichten. Ze kunnen worden onderzocht, en dat diende ook te geschieden door een onpartijdige commissie van neutrale landen. Maar is er van hun kant een onderzoek ingesteld naar de gruwelen, in België gepleegd? Men is zo schroomvallig Berlijn onaangenaam te zijn! En de wereld die mooie Haagsche conventies samenflanste, om onnoodige gruwelen in den oorlog te vermijden, laat ze gemoederd bedrijven.

Te Washington laat men zich aan zulke zaken althans iets gelegen liggen. Daar wordt men ook van de tragische voorvallen in Armenië op de hoogte gehouden. Washington stelt het volste vertrouwen in Lord Bryce, den voormaligen Britschen gezant aldaar. En er zal stellig wel nota worden genomen van de schrikbarende dingen, die hij gisteravond in het Hoogerhuis heeft verteld. Hij is er waarlijk de man niet naar, om klakkeloos alle verhalen gegrond te achten en verder te vertellen.

"De berichten, die mij van de verschillende kanten hebben bereikt", zeide lord Bryce, "toonen aan, dat 800.000 wellicht het aantal is van de menschen, die sedert verleden jaar Mei in armenië werden omgebracht. Dit is het resultaat van een streven, dat voor zoover kan worden nagegaan, een tijdlang met voorbedachte rade werd toegepast door de bende, die thans de teugels van het Turksche bewind in handen heeft. Zij aarzelde een poosje, dat streven toe te passen, totdat het geschikte oogenblik, in de maand Mei, scheen te zijn aangebroken. Toen werden er bevelen uitgevaardigd, die alle uit Constantinopel kwamen. In sommige gevallen weigerden de gouverneurs, omdat ze godvruchtige en humane mannen waren, de bevelen uit te voeren, en zij deden hun best, de ongelukkige Armeniërs zooveel mogelijk te beschermen. Mij kwamen twee gevallen ter oore van deswege ontslagen gouverneurs; na hunne verwijdering werden de moorden uitgevoerd. Dat geschiedde systematisch. Allereerst werd heel de bevolking uit een stad gedreven. Vele mannen werden in de gevangenis gestopt. De overige mannen, de vrouwen en kinderen werden toen de stad uitgedreven. Op korten afstand van daar, werden ze gescheiden. De mannen werden gebracht naar plaatsen, waar ze door soldaten werden doodgeschoten, of met de bajonet afgemaakt."

"De vrouwen, kinderen en oude mannen, werden, onder geleide van soldaten van het laagste allooi, naar hun bestemming getransporteerd, somwijlen naar de ongezondste streken, maar menigmaal naar een groot district dat zich ten Oosten van Aleppo en in de richting van den Euphraat uitstrekt. Dag aan dag, werd de menigte door soldaten voortgedreven. Velen vielen bij den weg neer, menigeen kwam van honger om. Het Turksche gouvernement verstrekte den rampzaligen geen levensmiddelen. Zij werden van al hunne bezittingen beroofd. In vele gevallen werden vrouwen geheel uitgekleed en zoo verder gedreven."

"Talrijke vrouwen werden waanzinnig. Zij wierpen haar kleine kinderen die ze niet langer konden dragen weg. De route der karavaan, was bezaaid met lijken. Betrekkelijk weinigen schijnen hun plaats van bestemming te hebben bereikt. Bijna een gansche natie is zoo uitgeroeid. Ik geloof, dat de geschiedenis geen weerga biedt, stellig niet sedert den tijd van Tamerlane, van een zóó afschuwelijke misdaad, op zulk een groote schaal uitgevoerd."

"Ik geloof, dat hier en daar nog Armeniërs in het gebergte leven, die zich daar zoo goed mogelijk verdedigen. Een Fransche kruiser, heeft pl.m. 5000 Armeniërs naar Egypte gebracht. Het gelukte mij niet, authentieke inlichtingen te verkrijgen omtrent de rol, door Duitsche ambtenaren gespeeld, tot opwekking of aanmoediging van deze dingen. Maar de kans, om de ongelukkige rest dezer Christelijke natie te redden, ligt in een uiting van de openbare meening, inzonderheid van neutrale naties. Van dien kant, kan er misschien, zelfs op de Duitsche regeering, nog eenige invloed worden uitgeoefend, ten einde haar te bewegen tot den eenigen stap, waardoor aan die uitmoording paal en perk kan worden gesteld. En wel, door den Turken te zeggen, dat zij te ver zijn gegaan en dat er dingen zijn, die de openbare meening der wereld niet zal dulden."

Lord Crewe heeft namens de regeering verklaard, dat de gruwelen door Britsche consuls werden bevestigd. Hunne mededeelingen zijn ontzettend. 160.000 verdreven Armeniërs trokken door Igdir en Etsjmiadzin, geteisterd door ziekte en honger. Gemiddeld stierven er honderd per dag. Amerikaansche ooggetuigen verklaarden, dat Duitsche consuls de gruwelen niet alleen lijdelijk aanzagen, maar ze soms ook aanmoedigden. Officieele bewijzen had de regeering daarvan niet ontvangen. En naar lord Crewe zeide, handhaaft de Engelsche regeering haar vroegere verklaring, dat de personen, welke voor die gruwelen verantwoordelijk zijn, "ten dage der afrekening niet zullen worden vergeten."

http://www.agindepers.nl/kwestie/TE-12-10-1915.html
Zie, óók voor 12 oktober, hier: http://www.agindepers.nl/kwestie/RN-12-10-1915.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:53    Onderwerp: Reageer met quote

In oorlogstijd. Het volledige dagboek van de Eerste Wereldoorlog - Stijn Streuvels

12 oktober 1918 - Dagen van spannende verwachting - er wordt over het lot van de wereld beslist en hier verloopt het leven in zijn dagelijkse kleinigheden - alsof er niets op handen ware - we blijven zonder nieuwsberichten of dagbladen - aan ons zelf overgelaten - en we weten dat het geen vrede is omdat we af en toe 't kanon horen en bommen. 't Merendeel van de landlieden blijven ongelovig - bij 't gedacht dat er geen einde aan komen kan.

http://www.dbnl.org/tekst/stre009inoo02_01/stre009inoo02_01_0049.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:55    Onderwerp: Reageer met quote

Der Weltkrieg am 12. Oktober 1918

Die deutsche Antwort auf die Fragen Wilsons - Annahme der Räumungsvorschläge


Berlin, 12. Oktober. (Amtlich.)
In Beantwortung der Fragen des Präsidenten der Vereinigten Staaten von Amerika erklärt die deutsche Regierung:

Die Deutsche Regierung hat die Sätze angenommen, die Präsident Wilson in seiner Ansprache vom 8. Januar und in seinen späteren Ansprachen als Grundlage eines dauernden Rechtsfriedens niedergelegt hat. Der Zweck der einzuleitenden Besprechungen wäre also lediglich der, sich über praktische Einzelheiten ihrer Anwendung zu verständigen.
Die Deutsche Regierung nimmt an, daß auch die Regierungen der mit den Vereinigten Staaten verbundenen Mächte sich auf den Boden der Kundgebungen des Präsidenten Wilson stellen.
Die Deutsche Regierung erklärt sich im Einvernehmen mit der österreichisch-ungarischen Regierung bereit, zur Herbeiführung eines Waffenstillstandes den Räumungsvorschlägen des Präsidenten zu entsprechen. Sie stellt dem Präsidenten anheim, den Zusammentritt einer gemischten Kommission zu veranlassen, der es obliegen würde, die zur Räumung erforderlichen Vereinbarungen zu treffen.
Die jetzige Deutsche Regierung, die die Verantwortung für den Friedensschritt trägt, ist gebildet durch Verhandlungen und in Übereinstimmung mit der großen Mehrheit des Reichstages. In jeder seiner Handlungen gestützt auf den Willen dieser Mehrheit spricht der Reichskanzler im Namen der deutschen Regierung und des deutschen Volkes.

gez. Solf, Staatssekretär des Auswärtigen Amtes.

Lees in zijn geheel op http://www.stahlgewitter.com/18_10_12.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:57    Onderwerp: Reageer met quote

JOURNAL ARTICLE: The Northeastern Minnesota Forest Fires of October 12, 1918, H. W. Richardson, Geographical Review

https://www.jstor.org/stable/207371?seq=1#page_scan_tab_contents

Zie ook hier: http://www.history.com/this-day-in-history/fire-rages-in-minnesota en http://zenithcity.com/thisday/october-12-1918-the-cloquet-fire-of-1918/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Okt 2017 9:03, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 8:58    Onderwerp: Reageer met quote

MSF

12 oktober 1918: Oprichting van het Marine Sanatorium Fonds (MSF) ter bestrijding van de tuberculose onder het marinepersoneel en hun gezinnen. De oprichting van het fonds vindt plaats in het Algemeen Militair Tehuis aan de Spoorstraat in Den Helder en was in feite een geesteskind van de bonden van onderofficieren bij de Koninklijke Marine.

http://www.stichtingmsf.nl/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:00    Onderwerp: Reageer met quote

Jan Sluijters, Het duveltje in het doosje, 12 oktober 1918, kleurenlithografie

Mooie kunst (vind ik...)... http://sluijters.rkdmonographs.nl/oorlogsprenten-1915-1919-1
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:04    Onderwerp: Reageer met quote

Leeuwarden - Frederick William Harvey

Frederick William Harvey was één van de beroemdste bewoners van het Engelse kamp. Hij was een gevierd oorlogsdichter die al tijdens de oorlog dichtbundels publiceerde. Hij schreef ook een gedicht over de stad Leeuwarden, getiteld “The Ballade of Leeuwarden”.

Harvey kwam niet als krijgsgevangene in Leeuwarden. Hij kwam hier samen met vijf andere ex-krijgsgevangenen om te helpen bij de repatriëring van andere Britse, Portugese en Italiaanse soldaten. Dit was een belangrijke functie van het Engelse kamp na de wapenstilstand van 11 november 1918.

Een van de krijgsgevanenen in Leeuwarden was J.N.O. Rogers van de Durham Light Infantry, een goede vriend van Harvey, over wie Harvey ook een gedicht schreef.

Volgens een overeenkomst tussen de Britse en de Duitse overheid (door onderhandelingen via Amerikaanse ambassades voordat Amerika in 1917 aan de oorlog deelnam), konden krijgsgevanenen die al langer dan twee jaar gevangen waren gehouden of die leden aan geestelijke of fysieke kwalen in neutrale landen geïnterneerd worden op kosten van hun de eigen staat. Nederland en Zwitserland gaven op die manier allebei onderdak aan krijgsgevangenen van verschillende landen. Harvey kwam in Nederland terecht omdat hij al langer dan twee jaar in Duitse krijgsgevangenschap had doorgebracht. Hij leed echter ook aan “prikkeldraadziekte”: een vorm van depressie die het gevolg was van verveling tijdens de lange gevangenschap.

Harvey kwam op 12 oktober 1918 via Scheveningen in Den Haag aan. Hij was op dat moment erg depressief en zijn ‘vrijlating’ in Nederland zou hem moeten opvrolijken. Hij kreef echter al op 17 oktober een brief van zijn moeder met de mededeling dat zijn broer Eric op 20 september 1918 was gesneuveld. De twee broers hadden een hechte band, dus de depressie en heimwee werden alleen maar erger.

Na de wapenstilstand kwam Harvey in Leeuwarden terecht, waar hij hielp bij de repatriëring van duizenden krijgsgevangenen die uit Duitsland kwamen. In deze periode schreef hij het gedicht “The Ballade of Leeuwaren”. Het gedicht is erg negatief over Leeuwarden. Dit is waarschijnlijk het gevolg van Harveys depressie en het verdriet om het verlies van zijn broer.

Volgens Harveys gedicht had het land waarop Leeuwarden gebouwd is nooit op de zee gewonnen moeten worden, en hij lijkt zelfs een antisemitische uitspraak te doen door te stellen dat een Duitse jood vast verantwoordelijk is geweest voor die landwinning. Rond deze tijd was Harvey waarschijnlijk onder de invloed geraakt van de schrijvers G.K. Chesterton en Hillaire Belloc, volgens wie de joden een aparte groep waren die niet te vertrouwen waren en die zich alleen met het Joodse volk verbonden voelden. Dit is vrij ernstig, maar aan de andere kant schreef Harvey tijdens de Tweede Wereldoorlog een gedicht waarin hij Hermann Goering bekritiseerde en stelde dat Engeland boven Duitsland was verheven omdat de Engelsen de joden net zo hoog achtten als de ariërs.

In “The Ballade of Leeuwarden” zegt Harvey ook dat de stad vol met dieven zit. Mogelijk heeft hij te maken gehad met enkele handelaren die profiteerden van de aanwezigheid van krijgsgevangenen door extra hoge tarieven te rekenen voor hun producten en diensten.

In Leeuwarden vroeg Harvey toestemming om overgeplaatst te worden naar de “Northern Russian Expedition”, een internationaal leger dat de havens in Noord-Rusland moest beschermen zodat de wapens en uitrustingen die waren verzonden om tegen Duitsland gebruikt te worden, niet in handen zouden vallen van de bolsjewistische rebellen. Mogelijk wilde Harvey zijn terugkeer naar huis uitstellen zodat hij ook de confrontatie met de dood van zijn broer kon uitstellen. Zijn verzoek werd echter afgewezen, en in januari 1919 keerde Harvey terug in Minsterworth in Gloucestershire.

Er zijn recentelijk nog enkele persoonlijke eigendommen van Harvey teruggevonden, waaronder een klein houten bordje met “Leeuwarden” daarop. Het is onbekend waar dit precies vandaan komt, maar een dergelijk souvenir suggereert dat hij zijn tijd in Leeuwarden misschien niet zo akelig vond als hij het in zijn gedicht laat lijken. Het bordje is te vinden in het archief van Gloucestershire, samen met enkele papieren.

http://www.engelsekamp.frl/bijzondere-personen/frederick-william-harvey/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:05    Onderwerp: Reageer met quote

De Duitse aftocht te Lissewege - Oktober 1918

Op 28 september 1918 begon het Belgisch leger, bijgestaan door een Frans legerkorps, zijn bevrjdings-offensief van uit leper. Na twee dagen vooruitgang, viel de Belgische aanval stil op de steenweg Roeselare-Menen. De ravitaillering van het leger kon niet volgen door de verwoeste streek van het oude front rond leper.

Het duurde tot 14 oktober vooraleer de aanval kon hernomen worden. De Duitsers, die eerst gevreesd hadden dat het offensief zou doorlopen tot aan de Nederlandse grens, kregen dus nog veertien dagen verlenging om hun talrijke voorraden te ontruimen uit het noorden van West-Vlaanderen.

Op 16 oktober 1918 verlieten zij hun stellingen langs de Ijzer, alsook de kustbatterijen, en op 18 oktober waren zij achteruitgetrokken tot op het kanaal Brugge-Zeebrugge. De volgende dag trokken zij verder achteruit tot op het Schipdonkkanaal, in de omgeving van Balgerhoeke, waar een nieuwe verdedigingslijn was aangelegd.

Vanaf 28 september werden spoedmaatregelen getroffen om de weerbare mannen en het vee uit het noorden van onze provincie achter het Schipdonkkanaal te brengen.

Uit de bevelen die door de Duitse overheid overgemaakt werden aan het gemeentebestuur van Lissewege, kunnen wij de ontruiming van de kuststreek volgen.

Lissewege behoorde toen tot het “kommandanturgebied” van Zeebrugge, dat afhing van het “Kaiserliches Marinekorps Flandern”. “Ortskommandant” was Hauptmann Schüler. Veel van de bevelen werden eigenhandig door hem geschreven op zeer kleine blaadjes papier.

De paniek begon op 28 september, wanneer Lissewege bevel ontving, nog dezelfde dag om 16 uur, tien runderen te leveren in het slachthuis te Brugge, waarschijnlijk voor de bevoorrading van de aftrekkende troepen.

Op 1 oktober kwam een bevel dat al de reispassen, uitgenomen deze afgeleverd aan werklieden die voor de Duitsers werkten, moesten ingeleverd worden. In die tijd mocht niemand zijn gemeente verlaten zonder een reispas van de Duitse overheid.

Waarschijnlijk werd op dezelfde dag de weerbare bevolking opgeroepen om over het Schipdonkkanaal gebracht te worden, buiten het bereik van het Belgische bevrijdingsleger, want op 3 oktober moest de rest (der Rest) van de mannelijke bevolking tussen 18 en 45 jaar, te 8.30 uur bijeenkomen aan de plaatselijke Kommandantur, voorzien van een deken en proviand voor tien dagen.

De paarden waren toen reeds weggebracht. Op 5 oktober was het de beurt aan de koeien van de oostzijde van de vaart en de 6 oktober aan deze van de westzijde van de vaart. Zij moesten om 8.30 uur aanwezig zijn op de hofstede van de kinders Van Audenaerde Leizelen en melkkannen moesten meegegeven worden. Voor het wegleiden werden tien niet weerplichtige mannen boven de 45 jaar aangewezen, voorzien van proviand voor vier dagen.

Na vier dagen zouden ze mogen terugkeren.

Ook de jongens tussen vijftien en achttien jaar, die vóór de 4 oktober 1903 geboren waren, moesten op 5 oktober, om 7 uur, vertrekken, voorzien van proviand voor vijf dagen.

De ontruiming van het vee ging verder. Op 10 oktober was het de beurt aan al de varkens van boven de dertig kilo, die bij het klooster moesten afgeleverd worden. De volgende dag waren het de schapen en de geiten. Om deze weg te leiden werden tien man gevraagd, zeven uit Lissewege en drie uit Zeebrugge, die proviand voor vier dagen moesten meenemen. En op 12 oktober werden de laatste koeien, die voor de melkvoorziening van de bevolking waren vrijgelaten, ook weggehaald.

Ondertussen waren talrijke mannen, die in het begin van oktober naar het binnenland waren weggeleid, teruggekomen. Zij moesten zich op zondag 13 oktober, vóór 16 uur, aanbieden op het Werkbüro van de Kommandantur Zeebrugge. Zij zouden niet meer weggebracht worden. Dit bevel werd de volgende twee dagen herhaald. Ook zij die zich hadden verstoken, moesten zich aangeven. De Duitsers hadden werklieden nodig om hun goed te helpen opladen, en de teruggekeerde mannen kwamen daarbij goed van pas.

Maar op 18 oktober lag de Duitse voorlijn op het zeekanaal, en de volgende dag trok de vijand verder achteruit. Lissewege was volledig bevrijd. Maar een groot aantal mannen, bijna al de paarden en bijna al het vee was weggedreven in Oost-Vlaanderen en Antwerpen, die nog in Duitse hand bleven tot aan de wapenstilstand van 11 november 1918.

http://www.zwinstreek.eu/geschiedenis/heemkundige-kringen/zoeken-in-publicaties/923-de-duitse-aftocht-te-lissewege-oktober-1918-1996-01
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:07    Onderwerp: Reageer met quote

Naspeuringen van Paul Theelen: 1915-1918; Slachtoffers aan de grensdraad

12 oktober 1918: Duitse soldaat die haas wilde verwijderen.

http://www.eerstewereldoorlog.eu/%5B19150606%5D%20slachtoffers.pdf
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:08    Onderwerp: Reageer met quote

THIS MONTH IN NCO HISTORY: THE MEUSE-ARGONNE OFFENSIVE — OCT. 12, 1918

Sgt. Samuel Woodfill was once referred to as “the greatest American Soldier of the World War” by the celebrated Gen. John J. Pershing.

Woodfill earned the high praise for actions during an Allied offensive in Cunel, France, which also resulted in him being awarded the Medal of Honor. The Meuse-Argonne Offensive was fought from Sept. 26, 1918, until the armistice on Nov. 11, 1918. It stretched along the Western Front during World War I and was the largest frontline commitment of Soldiers by the U.S. Army during the war. Its objective was to push through enemy lines and capture a railroad station in Sedan, France, to cut off a vital German supply route.

On Oct. 12, according to his Medal of Honor citation, Woodfill was leading his company through a dense fog towards the village of Cunel when it came under heavy fire. Then a lieutenant, Woodfill set out ahead of his line with two Soldiers trailing and located a German machine gun nest. Woodfill successfully flanked the nest and eliminated three of its four occupants with his rifle. The fourth occupant charged Woodfill. After a hand-to-hand struggle, Woodfill killed the enemy with his pistol.

The company continued its advance when it came under fire again. Woodfill once again rushed ahead. Despite being hindered by the effects of mustard gas, Woodfill shot several of the enemy while taking three others prisoner. Minutes later, Woodfill rushed a third machine gun pit and killed five men with his rifle before jumping into the pit with his pistol, where he encountered two German soldiers. With his ammunition exhausted, Woodfill grabbed a nearby pickax and killed both.

With the machine guns silenced, Woodfill’s company continued its advance through Cunel under severe fire.

At the end of the war, Woodfill was the most decorated American Solider to have participated. Along with the Medal of Honor, Woodfill was the recipient of the French Croix de Guerre, the Italian Meriot di Guerra, the Montenegrin Cross of Prince Danilo and various other awards. He resigned from the Army upon his return to Fort Thomas in November 1919 but re-enlisted three weeks later. With the Army trimming its force to pre-war levels, Woodfill rejoined the ranks as a sergeant.

Pershing selected Woodfill to join Sgt. Alvin York and Lt. Col. Charles Whittlesey as pallbearers at the burial of the Unknown Soldier at the Tomb of the Unknowns at Arlington National Cemetery on Nov. 11, 1921. He retired as a sergeant in 1922.

Woodfill joined the Army in 1901 and spent time in the Philippines, Alaska, Kentucky and along the U.S.-Mexico border before ending up in Fort Thomas, Ky., in 1917. On Christmas Day of that year, Woodfill married Lorena Wiltshire and the couple purchased a home in Fort Thomas.

After World War I, Woodfill was encouraged to run for U.S. Congress, an effort he rebuffed. Instead, he worked as a carpenter, a watchman and even tried starting an orchard before the nation — and the Medal of Honor recipient — was thrust into global conflict once again. In May 1942, two months after his wife died, Woodfill was commissioned an Army major and spent two years as an instructor in Birmingham, Ala.

In 1944, Woodfill resigned from the Army and moved to a farm in Switzerland County, Indiana. He was found dead there Aug. 13, 1951. Woodfill was originally buried in the Jefferson County Cemetery near Madison, Ind. His remains were moved to Arlington National Cemetery in August 1955.

http://ncojournal.dodlive.mil/2013/10/31/this-month-in-nco-history-the-meuse-argonne-offensive-oct-12-1918-2/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:09    Onderwerp: Reageer met quote

Personeelsfoto Nederlandsche Seintoestellen Fabriek (NSF), Hilversum, 12 oktober 1918

http://www.regionalebronnenbank.nl/bron/index.php?resourceID=427&subtheme=9&city=0&search=
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:12    Onderwerp: Reageer met quote

Charleroi, Namen en Dinant in beeld

Gedurende de eerste wereldoorlog verdeelden de scholen dagelijks een koek aan elke leerling. Op 12 oktober 1918 vroeg Yvonne Vieslet aan haar moeder Adelina Van Poeck of ze haar mocht vergezellen om eten te brengen naar haar vader Emile Vieslet die werkte in de naburige gemeente Marchienne-au-Pont ; onderweg kwamen ze voorbij een groep Franse soldaten die vastgehouden werden door Duitse soldaten ; Yvonne, nog maar een kind, was gechoqueerd door die groep uitgehongerde soldaten en gooide haar koek naar die Franse soldaten ; een Duitse soldaat begon daarop te schieten en verwondde Yvonne zeer ernstig alsook nog 4 omstaanders. Enkele uren later overleed ze aan haar verwondingen.

Zie de foto's... http://www.dengrootenoorlog.nl/NL/charleroi%20in%20beeld%208.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:15    Onderwerp: Reageer met quote

De Overwinningsmedaille 1914-1918

Groot Brittannië - De Victory Medal werd verleend aan iedereen die diende in een "Theatre of War". Daaruit volgt dat iedereen die de Victory Medal ontving automatisch ook in aanmerking kwam voor de British War Medal maar niet omgekeerd. Iemand die vanuit Groot Brittannië naar Indië gezonden werd voor garnizoensdienst zou vb wel de British War Medal maar niet de Victory Medal ontvangen. Er werden dan ook zo'n 300.000 minder Victory Medals verleend dan de British War Medal
Ook dienst in Rusland tot 12 oktober 1919 kwam in aanmerking, net zoals bij de British War Medal
Opmerking: de combinatie van de British War Medal en de Victory Medal kwam heel frequent voor en zo'n duo kreeg de bijaam "Mutt and Jeff"

Uit onze allereigenste Wiki! http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/De_Overwinningsmedaille_1914-1918
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 9:17    Onderwerp: Reageer met quote

Het Vredesverdrag van Versailles 1919

(...) Wilson zelf bevond zich, nadat de Duitsers positief op zijn plan hadden gereageerd, overigens in een lastig parket. Hij wist natuurlijk dat de geallieerden niet van blijdschap stonden te juichen over zijn 14 puntenplan. Ook over de reacties in eigen land was hij niet zeker. Hij had het Amerikaanse volk juist in een oorlogsstemming gebracht en zijn “peace without victory” plannen strookte op dat moment niet meer zo met de actuele situatie en hoe kon hij er zeker van zijn dat de Duitsers oprecht waren met hun verzoek om tot wapenstilstand te komen?

Het was eigenlijk een soort anticlimax. Nu het grote moment naderbij leek te komen en de wapenstilstand binnen de mogelijkheden kwam te liggen, begon Wilson te aarzelen. Vanaf dat moment leek hij de vaste lijn van zijn beleid los te laten. Op 8 oktober zond hij een nota aan de Duitse regering met de mededeling dat het niet alleen om zijn “veertien puntenplan” ging, maar ook om de onmiddellijke ontruiming van alle bezette gebieden. Voorts eiste hij de garantie dat de Duitse regering uit naam van het Duitse volk, en niet uit naam van de Keizer en het Opperbevel sprak.

Deze nota was uiteraard van verstrekkende aard. Wilson, eiste hier min of meer mee dat de keizer en het opperbevel aan de kant moesten worden gezet. In feite deed hij met deze eisen zijn “veertien puntenplan” reeds geweld aan.

Tot zijn verrassing ontving hij op 12 oktober uit Duitsland echter een positief antwoord. Men verzekerde hem dat de Duitse regering uit naam van het Duitse volk sprak.

Dit gaf Wilson kennelijk de moed om weer met nieuwe aanvullende eisen te komen. (...)

Lees vooral verder op https://www.ssew.nl/vredesverdrag-versailles-1919
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:26    Onderwerp: Reageer met quote

The Battles of the Hindenburg Line

12 September – 12 October 1918, the Battles of the Hindenburg Line. A series of very large scale offensive operations that advance to and break the Hindenburg Line system. Carried out by the First, Third and Fourth Armies these victories rank among the greatest-ever British military achievements. The German Army fights on but it is increasingly clear that their ability to do so is declining fast. Canadian, Australian, New Zealand and United States Divisions all play key parts.

Lees verder op http://www.longlongtrail.co.uk/battles/battles-of-the-western-front-in-france-and-flanders/the-battles-of-the-hindenburg-line/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:27    Onderwerp: Reageer met quote

Niagara's arrival blamed for flu pandemic, 12 October 1918

For decades, many people believed that a deadly new influenza virus came to New Zealand aboard the Royal Mail liner Niagara, which arrived in Auckland from Vancouver and San Francisco on 12 October 1918. This is no longer thought to have been the case.

Among the ship’s passengers were Prime Minister William Massey and his deputy Joseph Ward, who were returning from Britain. False rumours circulated that Massey had personally rejected quarantine measures; in fact, he had insisted that he and Ward be treated the same as other passengers. Twenty-nine Niagara crew members and several passengers were hospitalised in Auckland, but doctors reported that their cases were no more severe than others already seen in the city. Indeed, six people had died of the flu in Auckland in the three days before the Niagara arrived. And the great upsurge in severe cases in the city occurred two weeks later, well outside the 48-hour incubation period. No one knows exactly how or when the flu reached New Zealand, and the Niagara was only one of dozens of ships (many of them carrying returning soldiers and war invalids) to arrive from Europe and North America in October 1918.

Een foto van de boosdoener op https://nzhistory.govt.nz/the-niagaras-arrival-blamed-for-the-introduction-of-influenza
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:29    Onderwerp: Reageer met quote

Private Frank Lester, 18 February 1896 – 12 October 1918

An email arrived this morning from my mother, who has been researching family history. She’s just discovered that one of her father’s cousins was killed a month before the Armistice in 1918, in a village called Neuvilly.

The notice in the London Gazette that announced his award of the Victoria Cross ran as follows:

“For most conspicuous gallantry and self-sacrifice during the clearing of the village of Neuvilly, near Le Cateau, on 12th October 1918. With a party of seven men under an officer, Lester was the first to enter a house by the back door, shooting two Germans as they attempted to escape by the front door. A minute later a fall of masonry blocked the door by which the party had entered. The only exit into the street was under fire at point-blank range, the street also being swept by machine-gun fire at close range.

Observing that an enemy sniper was causing heavy casualties to a party in a house across the street, Private Lester exclaimed “I’ll settle him” and, dashing out into the street shot the sniper at close quarters, falling mortally wounded at the same instant. Frank Lester well knew it was certain death to go into the street and the party opposite was faced with the alternative of crossing the fire-swept street or staying where it was and being shot one by one. To save their lives, Lester sacrificed his own.”


He was 22 years old.

The same day, during the same action, other members of his regiment, the 10th Bn Lancashire Fusiliers won two MCs, one DCM and three MMs.

I don’t believe any reflected glory passes down to other members of a family, and in any event he wasn’t in my immediate family. But any personal connection with a story like that draws it off the page. After all, when I was a boy I talked with two of this man’s cousins, who had also been in the trenches. One described to me how he deloused his clothes, using a candle flame to burst louse eggs laid in the seams. Had Frank Lester survived, I might have met him as well.

So after having spent a half hour thinking about a young man, barely into adulthood, who sacrificed himself for his brother soldiers, and about those two old men who lived through such horrors, I’m going back to work.

https://peterrisdon.com/private-frank-lester-18-february-1896-12-october-1918/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:31    Onderwerp: Reageer met quote

The Painful Process [poem, 12 October 1918]

A poem published in “The Critic” column in Truth, 12 October 1918

The Painful Process.

He was a small and earnest man
Upon a platform large and bleak,
Discoursing on the social plan,
And, like those fellows have who speak
On social schemes and politics,
He had the usual platform tricks.

He waved his arms and stamped about,
And smote the table with his fist,
And was, there’s not the slightest doubt,
A finished el-o-cu-tionist:
A fluent speaker — college bred,
Who knew the game from A to Z.

Philosophers now dead and gone,
He said, in ancient times had taught
That people should bestow upon
That painful process known as thought
Much more attention than they do
(Or perhaps are ever likely to).

With open mouths his hearers gaped,
And large receptive ears they flapped,
The while the speaker deftly shaped
His turns of speech and phrases apt;
While claiming thought could never be
Suppressed or slain by tyranny.

Ideas, this earnest man declared,
Have crumbled thrones and shattered states.
A single thought, by many shared,
Red handed murder consecrates,
For right is only right as long
As people do not deem it wrong.

I left the hall — such shocking views
I really think should not be taught,
For why should common people use
That painful process known as thought,
Since right and wrong t’would surely show,
Are just as thinking makes them so.

It’s awful — small and earnest men
In dungeons grim should be immured,
And ’gainst their machinations then
Would loyal subjects be secured;
For, given shelter, food, and drink,
What right have common folk to think?


http://www.australianculture.org/the-painful-process-1918/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:32    Onderwerp: Reageer met quote

New Zealand soldiers playing a game of rugby at Fontaine, 12 October 1918.

Foto... https://ngatapuwae.govt.nz/insights/raising-morale
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:34    Onderwerp: Reageer met quote

Oct 12, 1918 ~ 372 U.S. Soldiers Lost in Sinking of Otranto

October 12, 1918 details of the sinking of the troopship Otranto began reaching the U.S. Out of 699 soldiers on board, 372 were lost. Berrien County and Ray City, Georgia would pay a heavy toll in the disaster.

The October 12, 1918 Atlanta Constitution carried the story. (...)

372 U.S. Soldiers Lost As Result of Sinking Of Transport Otranto


Fort Screven Men Among the Rescued.
A Scottish Port, October 11. –The following American survivors of the Otranto, all of them privates, have been landed here: Charles E. Smithson, David R. Roberts, George S. Taylor, Earle Garver, Stewart Early [Early Steward], Noah Taylor, William Cooney, Robert F. Schaun, Thomas A. Kelly, Ben Smith, Robert Brown, Joseph S. Richards, William Richards, Emil Peterson, Joseph M. Tollock, Sergeant Charles MacDonald, all from Fort Screven automatic replacement draft, and John E. Wean, casual company, Camp Merritt, N.J.

A British Port, October 11. – A large number of American troops have been lost as the result of the sinking of the transport Otranto in the North channel Sunday night between the Scottish and Irish coasts in a collision with the steamer Kashmir.
The Otranto after the collision was dashed to pieces on the rocks off the south Scottish coast with a probable loss of 372 American soldiers.
Three hundred and one men were taken to Belfast by the British destroyer Mounsey, the only vessel which made an attempt at rescue in the terrific gale when the Kashmir, another vessel in the convoy with the Otranto, rammed the Otranto amidships.
Seventeen men were picked up alive on the Scottish coast.
Of the 699 American soldiers on board the Otranto, 310 were landed. Seventeen were rescued alive at Islay, leaving 372 unaccounted for.

Collision Occurred in Storm.
The Otranto and the other vessels of the convoy were battling with the heavy seas and high winds Sunday morning. The storm was so severe and the visibility so bad that the Kashmir, a former Peninsular and Oriental liner, crashed into the Otranto squarely amidships.
The Kashmir backed away badly damaged, but was able to make port.
As the bows of the Kashmir were pulled from the great hole in the side of the Otranto, the water rushed in, but for a time it did not serve to stop the engines. The Otranto tried to proceed, but made no headway against the gale in her crippled condition.
Within a short time the water put out her fires and the Otranto drifted helplessly toward the rock coast of Islay Island, where most of the Tuscania victims met their deaths.
Thirty minutes after the crash the British destroyer Mounsey, herself damaged by the heavy seas, appeared out of the haze in answer to the distress calls from the Otranto. When the destroyer maneuvered to get alongside Captain Davidson, of the Otranto, warned Lieutenant Craven, commanding the destroyer, not to make the attempt.
When it was seen that Craven would make the attempt anyway the men were ordered to remove their shoes and heavy clothing and try to save themselves as best they could.
The destroyer stood off about 100 feet and the gradually came nearer, against the great odds of high waves and the wind, which threatened momentarily to carry her entirely away from the Otranto or dash her to pieces against the side of the wounded vessel.

Struck Rocks Sunday Night.
The Otranto struck the rocks Sunday night south of Saligo bay, Islay Island, an uninhabited section where the coastline in many places rises straight out of the water to the rocky peaks many feet above.
As the destroyer neared the side of the Otranto the men began to jump from 30 to 40 feet from her decks. The most experienced sailors of the sailors had better success than the soldiers, many of whom had never seen the sea until this trip.
As the destroyer steered toward the side of the steamer many of the men leaped too quickly and missed their reckoning and dropped between the boats. Some of these disappeared in the water, but others of them were caught and crushed between the boats and the lifeboats which had been lowered to act as buffers. The destroyer was badly shattered.
The captain of the destroyer, each time it was brushed away from the side of the Otranto, again would push near enough for many more men to jump to the deck of his vessel. He described as a veritable rain the number of men landing on the destroyer.
Many of those who reached the decks of the vessel suffered broken bones or otherwise were hurt. Those who missed the deck of the destroyer went almost to instant death.
Four times the battered destroyer came alongside, and each time the previous scene was repeated. At the end of the fourth trip she had 310 Americans, 236 of the crew, 30 French sailors and one British officer on board. The boat was full and having done all possible, she started for port.
The survivors saw the Otranto drifting helplessly toward the rocks as they pulled away toward the Irish coast. The destroyer barely had time to send a brief message when her wireless was carried away. The little overloaded vessel had a rough trip to port.

Soldiers at Attention.
One of the American soldiers on board the Otranto pictured the scene when the vessels collided. Soldiers lined the decks as though on parade, and at the word of command stood at attention like statues. They never wavered, remaining there in military formation, exemplifying during the crisis the noblest traditions of the army for heroism and discipline. The same thing, said the soldier, applied to the seamen.
Numbers of bodies today were being washed up rapidly on the shore. It was reported that 175 had been counted at noon and nearly all of them had been identified.
A seaman on the Otranto described the most tragic moment of the disaster as that when the order came for the men to jump and save themselves. The destroyer looked a very small boat alongside the former Orient liner and many landsmen among the American troops thought themselves safer aboard the larger vessel. This was fatal to many of them.
The victims are to be collected at the most suitable place and buried there. A boat left Liverpool today with material for coffins, fifty laborers and carpenters and chaplains to conduct the funeral. The grave of every man will be marked and charted.
There were few cases among the dead where identification was delayed. Every man had worn an identification tag on his wrist or neck, but in some instances these were torn off and it was necessary to take finger prints of the men.

Heavy “Y” Man Saved.
An instance of the many rescues by the Mounsey was that of T.L. Campbell, a Memphis lawyer and secretary of the Y.M.C.A. He weighs 220 pounds. He was perched on the Otranto’s rail awaiting a chance to spring upon the destroyer the third time the Mounsey came up. As he leaped the Mounsey lurched away and instead of landing in the middle of the deck, as he had hoped to do, one of his legs caught in the cable on the side of the destroyer. Campbell pulled himself aboard uninjured.

“Just when the destroyer was pulling away the last time,” said Campbell today, “the men lined the rails or stood on the afterdeck waving a farewell. A huge wave struck a crowd of about eighteen privates on the afterdeck and a dozen of them were swept into the sea to sure death, as it was impossible to save persons from waves running sixty to seventy feet high.”

London, October 11. -The news of the collision reached London Monday, but nothing was known of the fate of the Otranto until Thursday morning, when the first reports came from Italy. The storm continued to make further attempts at rescue impossible. No ships pass close enough to that coast in rough weather to see a stricken vessel ashore.

https://raycityhistory.wordpress.com/2010/10/12/oct-12-1918-372-u-s-soldiers-lost-in-sinking-of-otranto/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:36    Onderwerp: Reageer met quote

Mother loses three sons on Nelson's blackest day – Passchendaele, 12 October 1917

The Takaka widow lost three of her precious boys during the bloody Battle of Passchendaele, one on October 4 and two on October 12.
A fourth son survived the carnage.
The Newloves were one of numerous sets of brothers killed at Passchendaele.

Lees het gehele artikel op http://www.stuff.co.nz/national/97722399/Mother-loses-three-sons-on-Nelsons-blackest-day-Passchendaele-12-October-1917
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2017 10:38    Onderwerp: Reageer met quote

NZ artillery in action, 12 October 1917

Foto... https://commons.wikimedia.org/wiki/File:NZ_artillery_in_action,_12_October_1917.jpg
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group