Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Nick Lloyd - Hundred days

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
louis



Geregistreerd op: 6-10-2009
Berichten: 339
Woonplaats: Leiden

BerichtGeplaatst: 22 Dec 2014 21:28    Onderwerp: Nick Lloyd - Hundred days Reageer met quote

Ik heb weer een boekje gelezen waarover ik hier nog niet zoveel aantrof, t.w. "Hundred days" (subtitel "The campaign that ended world war I") van Nick Lloyd. Het boek stamt uit 2014, ik las de hardcover. Het boek telt 280 pagina's netto (exclusief register, noten, foto's, plattegronden en inhoudsopgave).

Het boek beschrijft de geallieerde offensieven op het westelijk front vanaf 18 juli tot 11 november 1918. Vreemd genoeg is dit een periode die in de boeken over de oorlog (althans die ik heb gelezen) tot nu toe nogal onderbelicht is gebleven, dus ik was heel benieuwd naar dit boek.

En ik moet zeggen dat dit boek de moeite waard is. Ik heb hier erg veel interessante zaken in gelezen die ik niet eerder was tegengekomen, zoals onderstaande citaat van pagina 104 (over het gebruik van mosterdgas):

Quote:
The Americans (...) would also encounter the horror of mustard gas. Indeed, Pershing's forces were particularly susceptible to gas attacks as they lacked the sophisticated and well-worn anti-gas doctrine of the British and French. Whereas the Allies had been gradually improving their protective measures since 1915 (and were well aware of how deadly chemical weapons could be), there was a lack of appreciation in the US Army of how easily gas could cause casualties. Gas accounted for 27 per cent of American losses in the Great War (...). One American officer, Frank Holden, a Battalion Gas Officer experienced a gas bombardment that September. It was a terrifying few hours that revealed not only how inventive gas tactics were becoming, but also how difficult they were to combat. Holden knew that the Germans often fired tear gas (or what was known as Blue Cross gas) into areas where troops had concentrated, causing intense choking, sneezing and coughing. After Blue Cross had been deployed, German gunners would then deluge the target area with more deadly agents, many men often finding it impossible to keep their respirators on if they needed to sneeze or vomit.

Een van de m.i. interessantere delen van het boek is waar het beschrijft welke nieuwe tactieken in de eindfase werden toegepast, en hoe geavanceerd de gevechtstactieken in het algemeen waren geworden. Het voorgaande citaat is daar een voorbeeld van.

Maar ik wist bijvoorbeeld ook niet dat de Duitsers anti-tankmijnen gebruikten (pagina 184). Ook mooi om te lezen vond ik de stukjes over wat voor praktische (logistieke) problemen er opkwamen toen de oorlog weer een bewegingsoorlog werd. Een voorbeeld van pagina 107/108:

Quote:
The efforts of the British and French engineers who got their armies over numerous water obstacles in the last 4 months of the war, were essential to the Allied advance. Between August and November 1918 the Royal Engineers erected over 330 stock span or rolled steel joint bridges. These heavy bridges were essential to the advance because they could take tanks, a weapon that had not even existed before the war.

Ook wist ik niet, zoals dit boek op pagina 181 / 182 omschrijft, dat de geallieerden een blauwdruk van de Hindenburglinie in handen hadden gekregen, iets dan vanzelfsprekend bij de aanval daarop van onschatbare waarde was.

Maar goed, al met al moet je je ook weer niet te veel bij deze stukken voorstellen; ze vormen niet de hoofdmoot van het boek. De hoofdmoot is de beschrijving van het verloop van de strijd en van de politieke verwikkelingen.

Zoals in de meeste boeken laten de plattegronden helaas veel te wensen over: gedetailleerd zijn ze niet, en ze staan voorin het boek, zonder dat er in het boek zelf naar verwezen wordt.

Ook vond ik niet duidelijk wat nu precies de redenen waren om waar precies aan te vallen, behalve om de Duitsers op te jagen en geen tijd te geven om te hergroeperen.

Het boek besteedt natuurlijk het meeste aandacht aan de geallieerden (die waren immers de aanvallende partij) maar negeert de Duitse kant van het verhaal gelukkig niet. Opvallend vond ik in dat verband dat vaak zelfs bewondering voor de Duitsers blijkt. Kennelijk zijn na al die jaren nu ook bij diverse Engelse schrijvers de anti-Duitse gevoelens ver genoeg weggezakt om genuanceerder geschiedenis te schrijven dan we van oudere boeken gewend zijn.

Het boek maakt duidelijk dat het feit dat de geallieerden aan de winnende hand raakten, voor een belangrijk deel te wijten was aan problemen aan Duitse zijde, zoals op pagina 145 (na een bespreking van de Hindenburg Linie):

Quote:
Five miles of labyrinthine dugouts, underground shelters and trenches, with fields full of rusty barbed wire, five miles of concrete machine-gun and mortar emplacements; five miles of murderous defensive fire that would make even the staunchiest commander blanch; five miles of the most formidable defensive position in the history of warfare. The problem was not that the Hindenburg Line was not strong enough; the problem was that the Army that would garrison it was a shadow of its former self.

Mijn indruk na lezing van dit boek is dat de omslag in de oorlog diverse oorzaken had:
- de deelname van de Amerikanen (vooral vanwege vers elan en grote hoeveelheden nieuwe manschappen; elementen die de Duitsers, Fransen en Engelsen geheel ontbeerden). leidend tot een overwicht in aantallen manschappen aan geallieerde zijde;
- overwicht in artillerie aan geallieerde zijde en, bij sommige aanvallen (vooral in mist) massale inzet van tanks. In essentie bleef de strategie ofwel "alles platschieten aan de andere zijde, dan aanvallen' (alleen duurden de beschietingen geen dagen meer maar minuten, of hooguit uren, werd gerichter op doelen gemikt en werd er nog meer veel geschut ingezet dan in eerdere jaren). Hoe meer tanks er konden worden ingezet, hoe korter de inleidende beschietingen konden zijn en hoe groter het verrassingseffect;
- de 'creeping barrage' was veel precieser dan in eerdere jaren;
- absoluut geallieerd luchtoverwicht;
- problemen in het Duitse achterland (stakingen etc).
De instorting aan Duitse zijde leek mij in belangrijke mate (maar niet alleen) een gevolg van deze factoren en het slechte verloop van de strijd, hoewel dit niet iets is wat Lloyd met zoveel woorden opmerkt. Dat moraal waarschijnlijk een grote rol speelde blijkt uit het volgende citaat (pagina 275):

Quote:
If the German Army was no longer what it had been, then the same, equally, could be said for both the British and the French. (...) Yet is was these men, assisted by their inexperienced but brave American counterparts, who stormed some of the toughest defensive positions ever constructed and forced their opponents back time after time.

Het boek bespreekt zowel de militaire als de politieke verwikkelingen. Op zich is dat begrijpelijk maar boeken die de politieke verwikkelingen beschrijven zijn er wel genoeg. Ik had juist meer willen lezen over alleen de militaire verwikkelingen, zodat stukken zoals de volgende wat verder uitgewerkt hadden kunnen worden (pagina 220):

Quote:
The news from the front was almost universally bad. Lille and Douai were abandoned on 17 October, and within two days the Allies had liberated large swathes of western Belgium, from Bruges and Thielt to Courtrai.

Ik vind dit veel te beknopt. Hoe kan het dat de geallieerden zover konden opschieten terwijl de Duitsers massaal een taktiek van verschroeide aarde toepasten en wegen en bruggen vernielden? Ook bijvoorbeeld de rol van het Belgische leger blijft eigenlijk volstrekt onbelicht.

Het volgende citaat (pagina 278) uit de epiloog vond ik bepaald kwestieus:

Quote:
The Allies should not have signed an armistice, but carried on, fought the war into 1919 and occupied large parts of Germany. Only through the systematic breaking-up of the Fatherland and the reversal of the unification of 1871 could France's long-term security be assured.

Maar goed, laten we het er maar op houden dat dit is een epiloog is dat de schrijver daarin wat meer vrijheid heeft om te speculeren dan in de rest van het boek. Mij lijkt echter dan een dergelijke opstelling niet door de eigen bevolking zou worden gedragen (en wilden de geallieerden zich nu niet onderscheiden door het feit dat zijn democratieŽn waren), ook niet door de soldaten, en dat het de na-oorlogse problemen alleen maar vergroot zou hebben.

Al met al vond ik dit zeker een lezenswaardig boek maar ik heb al met al toch wel wat commentaar.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
louis



Geregistreerd op: 6-10-2009
Berichten: 339
Woonplaats: Leiden

BerichtGeplaatst: 28 Dec 2014 7:19    Onderwerp: Reageer met quote

Ik zie nu dat er ook een uitgave van dit boek is dat als subtitel "The end of the Great war" heet (de mijne heette dus "The campaign that ended world war 1").

Ik vermoed dat dit louter een ander subtitel is en dat het boek verder hetzelfde is (de "look inside'-functie van Amazon geeft in ieder geval een inhoudsopgave die identiek lijkt), maar helemaal zeker weet ik het niet.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group