Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

BelgiŽ en de vredesconferentie.

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Aanloop en nasleep van de Eerste Wereldoorlog Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6765
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 01 Nov 2011 10:51    Onderwerp: BelgiŽ en de vredesconferentie. Reageer met quote

De Belgische delegatie reisde met steile verwachtingen naar de vredesconferentie in Parijs af. Regering, parlement en publieke opinie rekenden er op dat BelgiŽ er een ereplaats zou krijgen, maar dit bleek een misrekening. BelgiŽ moest genoegen nemen met een figurantenrol en het vredesverdrag werd een ontgoocheling over de hele lijn.



"De grote vier" tijdens de vredesconferentie, (van links naar rechts): Lloyd George, Vittorio Emanuele Orlando, Georges Clemenceau en Woodrow Wilson.

De houding van BelgiŽ tijdens de conferentie was een vreemd mengsel van goedgelovigheid en berekening. In het najaar van 1914, toen het verweer van het "arme, kleine BelgiŽ" nog vers in het geheugen lag, hadden landen zoals Frankrijk bijzonder kwistig hulp en gebiedswinst beloofd. Deze toezeggingen hebben het hoofdvan verschillende bewindslieden danig op hol gebracht. Zij meenden dat BelgiŽ zonder veel moeite alles wat het vroeg zou krijgen: een ruime schadeloosstelling, hulp bij de wederopbouw en territoriale compensaties.

Ambitieuze eisen.
BelgiŽ wilde op financieel gebied het onderste uit de kan. Het vroeg de vergoeding van de geleden schade en de oorlogskosten, en rekende er daarnaast op dat Duitsland de 7 miljard marken, die in BelgiŽ circuleerden, zou overnemen. Het politieke eisendossier werd gedomineerd door de herziening van de verdragen die in 1839 het statuut en de grenzen van de jonge staat hadden vastgelegd. De verplichte neutraliteit, die de internationale bewegingsvrijheid van BelgiŽ beperkte, moest afgeschaft worden. Ook de grensbepalingen inzake het Groothertogdom Luxemburg, Nederlands-Limburg en Zeeuws-Vlaanderen moesten "aangepast" worden.
Dit omfloerst taalgebruik was geen toeval: in de officiŽle contacten met Amerikanen en Britten werden roofzuchtige termen als "annexatie" zorgvuldig vermeden. De belangstelling voor beide Nederlandse gebieden werd nog steeds ingegeven door het principe "veiligheid door gebiedswinst". BelgiŽ wilde in de toekomst zijn defensie kost wat kost op de Maas en de Schelde kunnen steunen. Daarnaast zou het bezit van Zeeuws-Vlaanderen en Nederlands-Limburg de verbinding van de Antwerpse haven met de Noordzee, de Maas en de Rijn aanzienlijk vergemakkelijken. De inlijving van het Groothertogdom moest BelgiŽ dan weer toelaten sterker te staan tegenover het soms al te opdringerige Frankrijk.

Belgisch "imperialisme".
Hoe ongelooflijk dit tegenwoordig ook klinkt, heel wat bewindslieden geloofden in de euforie van november 1918 wel degelijk dat deze gebiedseisen haalbaar waren. De voorbereiding van het buitenlandse beleid bleef ook na de wapenstilstand stevig in handen van minister van Buitenlandse Zaken Paul Hymans en zijn naaste medewerkers. Zij wisten de aanhoudende verdeeldheid in de kabinetsraad handig te omzeilen en stuurden resoluut op gebiedswinst aan.
Zij gingen er gemakshalve vanuit dat het kleine Luxemburg zonder slag of stoot in handen van BelgiŽ zou vallen. Het neutrale Nederland stond na de oorlog bij de geallieerden op een slecht blaadje: de noorderburen hadden niet alleen vier jaar lang handel gedreven met Duitsland, maar hadden in november 1918 bovendien de afgezette Duitse keizer toegelaten.
Een groep Belgische nationalisten, verenigd in het rumoerige Comitť de Politique Nationale rond de jonge journalist Pierre Nothomb, ijverde met de zegen van Buitenlandse Zaken voor gebiedswinst. Een groot gedeelte van de Franstalige pers steunde de gebiedseisen en creŽerde een ware sfeer van verdachtmaking ten opzichte van Nederland.
Toch is het, zeker achteraf gezien, moeilijk om het Belgisch optimisme aan de vooravond van de conferentie te delen. Vooral het hardnekkig vasthouden aan de gebiedseisen was weinig realistisch. De annexionistische campagnes in Luxembrug en Nederlands-Limburg, die nog voor het begin van het vredesoverleg een beslissing hadden moeten forceren, waren volledig mislukt. Een gelijkaardige campagne in Zeeuws-Vlaanderen was nooit van de grond gekomen. Zowel in Nederland als in Luxemburg werd woedend gereageerd op het overmoede Belgisch "imperialisme". Den Haag maakte zich op voor een krachtig tegenoffensief en wist zich, nog voor het begin van het vredesoverleg, verzekerd van Britse en Amerikaanse steun. Ook Luxemburg was vast van plan om zich tegen de ambities van de Belgische buren te verzetten.
In eigen land rees er, op de eerste plaats bij de Vlamingen, heel wat verzet tegen de aanspraken op Nederlands grondgebied. Er kan geen twijfel over bestaan dat deze gebiedseisen de Belgische zaak erg hebben geschaad. Vooral Groot-BrittanniŽ en de VS leidden eruit af dat de Belgen onredelijke mensen waren, die het niet alleen op het huis, maar ook op de meubels van de buren gemunt hadden.

In de buitenbaan.
De vredesconferentie werd al bij al een frustrerende ervaring, BelgiŽ werd er op onzachte wijze geconfronteerd met de reŽle machtsverhoudingen in het geallieerde kamp. De mogendheden hadden nauwelijks aandacht voor de problemen van de kleine(re) landen. Van een ereplaats voor BelgiŽ was er in januari 1919 al lang geen sprake meer. Het werd zonder veel omhaal ondergebracht bij de "landen met beperkte belangen", anders gezegd, in het anonieme peloton van kleinere staten. Pas na lang aandringen verkreeg BelgiŽ drie officiŽle afgevaardigden: de liberale minister van Buitenlandse Zaken Paul Hymans, de katholieke oud-minister Jules van den Heuvel en de socialistische leider Emiel Vandervelde.
Op 11 februari 1919 zette Hymans de Belgische eisen uiteen voor de vertegenwoordigers van de grootmachten. Zijn duidelijke toespelingen op gebiedswinst leidden tot grote ongerustheid in Nederland en de relaties tussen Brussel en Den Haag bereikten in de lente een absoluut dieptepunt.
In de loop van maart verdwenen de Belgische problemen voorgoed naar de achtergrond. Ook het bezoek van koning Albert aan de vredesconferentie begin april leverde weinig resultaten op. De delegatie moest meermaals uit de krant vernemen wat er door de mogendheden besproken werd en de schaarse lekken zorgden voor grote ongerustheid. Vooral de geruchten, dat het Belgisch aandeel in de herstelbetalingen in gevaar kwam, leidden tot regelrechte paniek. Tijdens een bewogen confrontatie met de grootmachten eind april probeerde de delegatie wanhopig te redden wat er nog te redden viel. Na lang aandringen stemden de geallieerden in met een prioriteit van 2,5 miljard goudfrank op de eerste schijf van de herstelbetalingen en werden de Belgische oorlogsleningen, voor een bedrag van 5 miljard frank, kwijtgescholden. De problemen met Nederland werden beslecht op 4 juni: de mogendheden keurden de herziening van de verdragen van 1839 goed, maar grenswijzigingen werden bij voorbaat uitgesloten.

Een mager resultaat.
Na de bekendmaking van de vredesvoorwaarden was de teleurstelling algemeen. BelgiŽ had, zo meende men, niet gekregen waar het recht op had en was door de mogendheden in de steek gelaten. Over de financiŽle bepalingen was niemand te spreken. Het Belgische aandeel in het eindbedrag van de herstelbetalingen werd pas in april 1921 vastgelegd. BelgiŽ moest het voorlopig stellen met zijn prioriteit van 2,5 miljard en de kwijtschelding van de oorlogsleningen. Er stonden BelgiŽ in dit verband nog andere tegenslagen te wachten: de Amerikaanse Senaat verwierp het vredesverdrag, wat betekende dat ook de Belgische kwijtschelding verviel.
Het politieke eisenprogramma was er al niet veel beter aan toe, >BelgiŽ had op de vredesconferentie noch een nieuw statuut, noch betere veiligheidsgaranties verworven. Het kon alleen rekenen op de collectieve garantie van het Volkenbondpact en kreeg als schrale troostprijs de Oostkantons. De kwestie Luxemburg kon na de vredesconferentie nog alle kanten uit, maar BelgiŽ zou al heel tevreden mogen zijn indien er een economische unie kwam met het buurlandje. Erger nog, het vraagstuk Luxemburg werd in de zomer van 1919 gekoppeld aan de vele onopgeloste problemen tussen Frankrijk en BelgiŽ.
Na schier eindeloze onderhandelingen werd de Belgisch-Luxemburgse economische Unie tenslotte ondertekend op 25 juli 1925, maar het enthousiasme was gering en de slechte verstandhouding tussen de twee partners zou nog jaren duren.
De besprekingen met Nederland over de herziening van de verdragen van 1839, die in de zomer van 1919 van start gingen, waren tot mislukken gedoemd. De onzalige herinnering aan de gebiedseisen heeft de relaties tussen BelgiŽ en Nederland jarenlang vergiftigd en verhinderde ook dat er voor 1940 een akkoord bereikt werd over een betere verbinding van Antwerpen met de Noordzee, de Maas en de Rijn. BelgiŽ verkreeg, na lang en vaak bitsig onderhandelen met Groot-BrittanniŽ, op 15 maart 1921 officieel het mandaat over Rwanda en Burundi.
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de GalliŽrs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6765
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 07 Dec 2011 19:48    Onderwerp: Reageer met quote



BelgiŽ's eischen van Ned. grondgebied, te Parijs niet gesteund. Het Recht: Je had beter gedaan, hier niet met zooiets te komen aandragen!

Gemaakt door P. de Jong.
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de GalliŽrs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Aanloop en nasleep van de Eerste Wereldoorlog Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group